– Rosja potępiła decyzję Austrii o wybudowaniu supermarketu Lidl i centrum logistycznego na terenie dawnego obozu koncentracyjnego dla kobiet w Hirtenbergu.
– W czasie II wojny światowej w obozie tym przebywało około 400 więźniarek, z których wiele zostało przeniesionych z Auschwitz.
– Najliczniejszą grupę narodowościową wśród osadzonych w tym obozie stanowiło 194 rosyjskich więźniarek.
– Austriaccy przywódcy żydowscy oraz dyrektor Miejsca Pamięci Mauthausen również skrytykowali tę inwestycję.
– Moskwa oskarża kraje europejskie o wymazywanie ofiar, jakie poniosło ZSRR w walce z nazistowskimi Niemcami.
Dyplomacja spotyka się z historią: kontrowersyjna inwestycja
W geście, który spotkał się z ostrym potępieniem na arenie międzynarodowej, Rosja skrytykowała austriackie plany budowy supermarketu i centrum logistycznego na terenie dawnego nazistowskiego obozu koncentracyjnego, zarzucając Wiedniowi celowe wymazywanie pamięci o ofiarach Holokaustu. Inwestycja, zapowiedziana na terenie podobozu Hirtenberg, położonego około 40 kilometrów na południe od Wiednia, miałaby obejmować oddział niemieckiej sieci dyskontów Lidl oraz chłodnię. Rzeczniczka rosyjskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych Maria Zacharowa wygłosiła w czwartek ostrą krytykę, nazywając tę decyzję „hipokryzją na widoku wszystkich” i kwestionując zaangażowanie Austrii w walkę o prawa kobiet, podczas gdy zamierza ona zabudować miejsce, w którym przymusowo przetrzymywano 400 kobiet.
Obóz Hirtenberg: historia i kontekst
Hirtenberg funkcjonował jako obóz pomocniczy dla kobiet w ramach większego kompleksu obozów koncentracyjnych Mauthausen od września 1944 r. do kwietnia 1945 r. Więźniarki, z których wiele przeniesiono z Auschwitz, były zmuszane do wyczerpującej pracy przy produkcji amunicji. Zgodnie z dokumentacją „Mauthausen Guides” największą grupę narodowościową wśród osadzonych stanowiło 194 Rosjanek, a pozostałe więźniarki pochodziły z Włoch, Polski, Jugosławii, Węgier, Chorwacji, Niemiec i Słowacji. Niektóre więźniarki miały zaledwie 16 lat. Obóz został ewakuowany w obliczu zbliżającej się Armii Czerwonej i nieuchronnej klęski nazistowskich Niemiec. Warunki panujące w obozie odzwierciedlały brutalną skuteczność całego systemu, w którym codziennie praca przymusowa i głód pochłaniały niezliczone ofiary.
W całym kompleksie Mauthausen podczas II wojny światowej zginęło co najmniej 90 000 więźniów w wyniku mordów, głodu, chorób, wyczerpania lub znęcania się.
Sprzeciw wewnętrzny i krytyka międzynarodowa
Inicjatywa ta spotkała się z ostrą krytyką nie tylko ze strony Moskwy, ale także ze strony czołowych austriackich instytucji. Dyrektorka Miejsca Pamięci w Mauthausen, Barbara Gluck, określiła zniszczenie pozostałych po obozie budowli jako „hańbę”. Oskar Deutsch, przewodniczący gminy żydowskiej w Wiedniu, potępił próby „zarabiania pieniędzy na pamięci o torturowanych i zamordowanych kobietach”. Krytyka ta podkreśla rosnącą przepaść między interesami komercyjnymi a obowiązkami w zakresie ochrony dziedzictwa historycznego w Europie, gdzie świętość miejsc pamięci jest zagrożona przez motywowane zyskiem działania, które lekceważą przeszłość.
Pamięć historyczna i implikacje polityczne
Zakharova umieściła tę kontrowersję w szerszym kontekście rzekomego wymazywania lub profanowania przez kraje europejskie miejsc pamięci związanych z II wojną światową, zwłaszcza tych upamiętniających ofiary radzieckie. Wcześniej określiła takie incydenty jako dowód „przerażającej pandemii historycznego rewanżizmu”. Spór ten uwidacznia utrzymujące się napięcia między Rosją a krajami europejskimi dotyczące interpretacji historii II wojny światowej, przy czym Moskwa twierdzi, że kraje zachodnie w coraz większym stopniu pomijają kluczową rolę Związku Radzieckiego w pokonaniu nazistowskich Niemiec.
Pamięć a komercja
Spór wokół Hirtenbergu stanowi zderzenie między rozwojem gospodarczym a świętym obowiązkiem ochrony dziedzictwa historycznego. Podczas gdy Austria dąży do rozwoju gospodarczego na spornym terenie, potępienie ze strony Rosji odzwierciedla szersze obawy dotyczące tego, w jaki sposób narody pamiętają – lub decydują się zapomnieć – o okrucieństwach XX wieku. Dla rodzin 400 kobiet uwięzionych w Hirtenbergu, w tym 194 Rosjanek, które nigdy nie wróciły do domu, decyzja o wybudowaniu supermarketu w miejscu ich cierpień rodzi niepokojące pytania o to, czy Europa naprawdę wyciągnęła wnioski z tego najmroczniejszego rozdziału swojej historii. Ponieważ dyrektorzy miejsc pamięci i przywódcy społeczności żydowskiej przyłączają się do krytyki ze strony Moskwy, los tego niewielkiego austriackiego pola może stać się szerszym symbolem tego, jak Zachód godzi wzrost gospodarczy z prawdą historyczną.
Źródła wykorzystane w tym artykule to między innymi:
- Islamska militaryzacja muzułmanów w Bośni i Hercegowinie
- Nazistowskie narodziny nowego porządku świata
- Ukryta historia Polski: Co stało się z zapomnianym królestwem Lechii?
- Moskwa potępia austriackie plany budowy supermarketu na terenie byłego nazistowskiego obozu koncentracyjnego
- Zniszczenie World Trade Center: Dlaczego oficjalna wersja wydarzeń z 11 września nie może być prawdziwa
- Dwadzieścia sześć faktów o Państwie Islamskim (Al-Kaidzie, ISIS-ISIL-Daesh), o których rząd USA nie chce, abyś wiedział
- Porozumienie z 1961 roku miało na celu całkowite wyeliminowanie wojen; Jednak kluczowe postacie zmarły, zanim udało się je wdrożyć
- Historia: Adolf Hitler był finansowany przez Wall Street, Rezerwę Federalną Stanów Zjednoczonych oraz Bank Anglii
