Plany obronne Von der Leyen kierują Europę na ścieżkę prowadzącą do wojny z Rosją

Jedyną rzeczą, która mogłaby zapobiec III wojnie światowej, która wydaje się coraz bardziej nieunikniona, jest zdecydowane przywrócenie przez Rosję potencjału odstraszającego.

W swoim corocznym przemówieniu przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen zaproponowała kilka inicjatyw w zakresie obronności, z których najszerzej komentowaną jest nadanie przez UE Kanadzie statusu pierwszego w historii „członka stowarzyszonego” w celu „integracji baz przemysłu obronnego” oraz „uczynienia Arktyki flagowym wspólnym projektem” itp. W związku z tym Kanada została zaproszona do przystąpienia do nowej Europejskiej Rady Bezpieczeństwa, w skład której wejdą również Ukraina, Wielka Brytania, Norwegia oraz inne, nieokreślone podmioty, które prawdopodobnie będą również uczestniczyć w procedurze przewidzianej w art. 4 Traktatu o Unii Europejskiej.

Odnosi się to do prawa państw członkowskich do pilnego zainicjowania konsultacji, ilekroć poczują się zagrożone. Włączenie Ukrainy bardzo wyraźnie sugeruje, że będzie to funkcjonować jako kolejna z wielu gwarancji bezpieczeństwa, jakie czołowi członkowie europejskiego NATO udzielili już temu krajowi. W tej kwestii von der Leyen zaproponowała wspólny projekt z Ukrainą dotyczący stworzenia modułowego systemu obrony przeciwrakietowej oraz ogłosiła, że pozostałe środki z programu „Security Action For Europe” (SAFE) zostaną przeznaczone na realizację innych wspólnych projektów.

W kwestiach wewnętrznych zostanie przyjęta nowa europejska strategia bezpieczeństwa, której szczegółów nie ujawniła, ale która prawdopodobnie będzie kształtować podejście Unii do Rosji w przewidywalnie napiętym porządku powojennym. Na koniec von der Leyen ogłosiła utworzenie Europejskiego Instrumentu na rzecz Strategicznych Środków Wspomagających, który odnosi się do tego, co określiła jako „kluczowe środki wsparcia i czynniki zwiększające siłę bojową, na których opiera się każda wiarygodna obrona. Od obrony powietrznej i przeciwrakietowej po transport strategiczny i tankowanie w powietrzu. Od przestrzeni kosmicznej po cyberprzestrzeń”.

Podsumowując, powiązane ze sobą propozycje von der Leyen w zakresie obronności zoptymalizują związane z nimi procesy decyzyjne UE, zwiększą jej wpływ na państwa niebędące członkami Unii i ogólnie przygotują Europę do wojny z Rosją do 2030 r., zgodnie z wcześniejszymi prognozami niektórych jej przedstawicieli. Poprzez milczące traktowanie Ukrainy jako sojusznika w ramach wzajemnej obrony – poprzez włączenie jej do proponowanej Europejskiej Rady Bezpieczeństwa oraz uznanie jej przemysłu obronnego za część przemysłu UE – Ukraina pozostanie najbardziej prawdopodobnym czynnikiem wywołującym wojnę między UE a Rosją w nowej erze.

Oczekuje się również, że ogarniająca blok histeria wojenna zostanie wykorzystana jako federalistyczna gra o władzę w miarę jak UE ewoluuje od unii gospodarczej, a następnie swego rodzaju unii politycznej, w kierunku unii wojskowej. Oczekuje się, że Niemcy pod przewodnictwem von der Leyen będą przewodzić zmilitaryzowanej UE zarówno ze względu na ich dominujący wpływ gospodarczo-polityczny na blok, jak i zdolność do wydawania znacznie więcej na obronność niż jakikolwiek inny członek. Chociaż Polska dysponuje obecnie największymi siłami zbrojnymi wśród europejskich członków NATO, niemieckie siły zbrojne są na dobrej drodze, by je znacznie przewyższyć.

Rządzący w Polsce liberałowie przewidują, że Polska będzie głównym młodszym partnerem Niemiec w powstrzymywaniu Rosji w ramach NATO 3.0, podczas gdy konserwatywna opozycja, reprezentowana przede wszystkim przez prezydenta, przewiduje, że Polska będzie partnerem Stanów Zjednoczonych. Jeśli obecni rządzący utrzymają się przy władzy po kolejnych wyborach do Sejmu jesienią 2027 r., los geopolityczny Polski zostanie przypieczętowany, ale powrót konserwatystów (prawdopodobnie w koalicji z libertariańskimi nacjonalistami) mógłby sprawić, że Polska spróbuje stworzyć sojusz Intermarium, aby zrównoważyć odradzającą się hegemonię Niemiec.

Oto dwa najbardziej prawdopodobne scenariusze dotyczące tego, jak będzie wyglądać zachodnia flanka nowego „kordonu sanitarnego”: z jednej strony zmilitaryzowana UE pod dominacją Niemiec, a z drugiej – zmilitaryzowana UE, w której kierowane przez Polskę „Intermarium” stanowi przeciwwagę dla niemieckiej hegemonii nad blokiem, jednocześnie uzupełniając jej wysiłki na rzecz powstrzymania Rosji. Tak czy inaczej, von der Leyen właśnie wprowadziła Europę na ścieżkę prowadzącą do wojny z Rosją, a jedyną rzeczą, która mogłaby zapobiec Trzeciej Wojnie Światowej – która wydaje się coraz bardziej nieunikniona – jest zdecydowane przywrócenie przez Rosję potencjału odstraszającego.