Szach i mat dla paliw kopalnych: Trzy nieogłoszone wojny, które mają jeden cel - niedobór

Ukraina, Wenezuela i kraje Zatoki Perskiej są przedstawiane jako odrębne wydarzenia. Tak jednak nie jest. Są to strategiczne posunięcia zmierzające do jednego celu: szachu i mata w kwestii paliw kopalnych, zaplanowanego już kilkadziesiąt lat temu przez oligarchów, którzy czerpią zyski, gdy konkurencyjna ropa i gaz znikają z rynku.

Najpierw była Ukraina: wojna zastępcza, w której broń dostarczyły Stany Zjednoczone, która zniszczyła rosyjskie rurociągi i rafinerie oraz wyeliminowała rosyjski gaz i olej napędowy z europejskiego systemu.

Następnie, w styczniu 2026 r., siły amerykańskie zatrzymały prezydenta Wenezueli i pierwszą damę, a następnie przetransportowały ich samolotem do Nowego Jorku; umowy naftowe z Caracas zostały podpisane przez rząd, który pozostał przy władzy.

Potem, 28 lutego 2026 r., wojna amerykańsko-izraelska przeciwko Iranowi zamknęła szlak dostaw przez Cieśninę Ormuz.

Każdy z tych teatrów działań wojennych miał swoją publiczną przykrywkę. W przypadku Ukrainy przedstawiano to jako nieuzasadnioną rosyjską wojnę podbojową. W przypadku Wenezueli – jako sprawę związaną z narkotykami. W przypadku Iranu – jako sytuację kryzysową związaną z bronią jądrową.

Te preteksty nie pokrywają się z faktami. Rosja przystąpiła do wojny w obronie własnej. Iran nie posiadał broni jądrowej. Maduro nie został przewieziony do Nowego Jorku w celu powstrzymania handlu narkotykami. Cechą wspólną wszystkich trzech przypadków jest cel: wyeliminowanie konkurencyjnego paliwa z rynku i czerpanie zysków z niedoboru. To jest szach-mat dla paliw kopalnych.

Ukraina

Oficjalna wersja głosi, że Rosja rozpoczęła nieuzasadnioną inwazję na demokratyczne państwo, a Stany Zjednoczone jedynie pomagają Ukrainie w obronie własnej. To tylko pozory. Rosyjska ofensywa z 2022 roku była wojną w obronie własnej przeciwko utworzonej przez Stany Zjednoczone pozycji wojskowej na jej granicy. To Ukraina wystrzeliwuje drony. Stany Zjednoczone dostarczają broń, fundusze i dane wywiadowcze, które umożliwiają prowadzenie kampanii uderzeń głębokich na rosyjski sektor energetyczny. To wojna zastępcza.

Najpierw przecięto rurociągi. 26 września 2022 r. ładunki wybuchowe zniszczyły trzy z czterech ciągów rurociągów Nord Stream 1 i 2 – bezpośrednich rosyjskich gazociągów, które zaspokajały około połowy rocznego zapotrzebowania Niemiec. W lipcu 2026 r. niemieccy prokuratorzy federalni postawili w stan oskarżenia ukraińskiego oficera wojskowego, twierdząc, że plan został opracowany „na polecenie ukraińskich agencji państwowych”. Kijów zaprzecza tym zarzutom. Stal leży na dnie morza. Tani rosyjski gaz z rurociągu nie powrócił. Powrócił natomiast amerykański LNG.

Następnie zakłady i rurociągi śródlądowe. Międzynarodowa Agencja Energetyczna (IEA) odnotowała, że w pierwszych ośmiu miesiącach 2026 roku średnio co trzy dni dochodziło do uderzenia w rosyjską rafinerię. W czerwcu wydajność spadła do najniższego poziomu od 20 lat. Sankcje amerykańskie już wcześniej uniemożliwiły rosyjskim produktom dostęp na rynki zachodnie. Ataki przeprowadzane przez sojuszników zniszczyły zakłady. Moskwa zatrzymała wówczas pozostałe zapasy w kraju. Agencja Reuters ustaliła, że połowa czołowych rosyjskich zakładów produkujących olej napędowy ograniczyła produkcję lub wstrzymała ją. Ukraińskie ataki uderzyły w stacje pomp „Druzhba”, zasilające Węgry i Słowację, oraz węzły „Transneftu” na trasie do portów eksportowych. Zniszcz rurociąg, a stracisz trasę. Zniszcz rafinerię, a stracisz olej napędowy. Zamiennikiem jest produkt amerykański.

Wenezuela

W styczniu 2026 roku siły amerykańskie zatrzymały prezydenta Nicolása Maduro i Cilię Flores podczas nocnego nalotu i przetransportowały ich samolotem do Nowego Jorku. W akcie oskarżenia figuruje federalny zarzut handlu narkotykami. To tylko pretekst. W rzeczywistości chodzi o porwanie urzędującego prezydenta i pierwszej damy. Są oni przetrzymywani w Stanach Zjednoczonych. Stanowi to kartę przetargową wobec rządu pozostałego w Caracas.

To, co nastąpiło po nalocie, zostało udokumentowane. Władze tymczasowe otworzyły pola naftowe. Wenezuelska ciężka ropa trafiła na wybrzeże Zatoki Meksykańskiej. W sierpniu Biały Dom ogłosił stuletnie roszczenie do 65 miliardów baryłek rezerw, przy czym Pentagon przejął udziały, a Departament Stanu – prawa do zakupu. Umowy te nie zostały wynegocjowane między równorzędnymi stronami. Zostały podpisane po tym, jak prezydent został usunięty siłą i pozostaje uwięziony. Narkotyki to wersja przedstawiana w sądzie. Ropa jest prawdziwym powodem, dla którego doszło do nalotu.

Iran

Oficjalna wersja wydarzeń dotycząca wojny, która rozpoczęła się 28 lutego 2026 r., głosi, że Iran był o krok od uzyskania broni jądrowej i że Izrael nie miał wyboru. To tylko pretekst. Iran nie posiadał broni jądrowej. Wojna ta jest wojną Stanów Zjednoczonych, prowadzoną przy udziale Izraela jako regionalnego sojusznika. Wśród wyznaczonych celów znalazła się irańska infrastruktura energetyczna oraz ruch przez Cieśninę Ormuz – około jednej piątej światowego zużycia ropy naftowej, w tym duże ładunki oleju napędowego i paliwa lotniczego. Stany Zjednoczone są w to zaangażowane. Izrael jest narzędziem na pierwszej linii frontu. Ropa naftowa może znaleźć drogę. Trudniej jest z gotowymi produktami. Konkurencyjne dostawy opuszczają te wody. Produkty amerykańskie i ropa naftowa stają się ładunkami wyrównawczymi.

Szach-mat dla paliw kopalnych

Czytaj po kolei. Po pierwsze, wykorzystać Ukrainę jako marionetkę USA do zniszczenia rosyjskich rurociągów i rafinerii, tak aby rosyjski gaz i olej napędowy zniknęły z europejskiego systemu. Po drugie, pojmać prezydenta Wenezueli, przetrzymywać go i wywalczyć umowy naftowe od pozostałego rządu. Po trzecie, wykorzystać Izrael jako marionetkę USA w wojnie przedstawianej jako zagrożenie nuklearne, zamknąć cieśninę Ormuz i wyeliminować produkty z Zatoki Perskiej z rynku. Każdy krok eliminuje konkurencyjnego dostawcę. Każdy krok sprawia, że ropa amerykańska, LNG i produkty rafinowane stają się towarem, który reszta świata musi kupować.

Publicznie mówi się o demokracji, narkotykach i odstraszaniu nuklearnym. Mapa energetyczna to szach-mat dla paliw kopalnych: rynek, na którym niedobór wycenia się na korzyść oligarchów, którzy go gromadzą. Europa pozostaje bez rosyjskiego gazu i oleju napędowego z rurociągów. Azji brakuje produktów z Zatoki Perskiej. Amerykańskie gospodarstwa rolne i transport płacą rekordowe ceny za olej napędowy, podczas gdy te same cząsteczki opuszczają doki.