Przez 125 lat fabryka Volkswagena w Osnabrücku w Niemczech produkowała samochody. Wkrótce może zamiast tego produkować kluczowe elementy izraelskiego systemu „Iron Dome”. To ciche przekazanie pokazuje, jak gruntownie europejska baza przemysłowa jest przekształcana na potrzeby wojny. Volkswagen zgodził się sprzedać swoją fabrykę w Osnabrück izraelskiej grupie inwestycyjnej, a Rafael Advanced Defense Systems – państwowa firma stojąca za systemem „Iron Dome” – ma zostać pierwszym głównym najemcą zakładu. To, co na papierze wygląda jak rutynowa restrukturyzacja korporacyjna, w istocie jest przekształceniem cywilnego centrum produkcyjnego w zagraniczny węzeł produkcji wojskowej na terytorium Niemiec i doskonale wpisuje się w schemat, w którym europejski przemysł dostosowuje się do izraelskich interesów obronnych, nawet gdy nasila się globalna krytyka postępowania Izraela w Strefie Gazy i Libanie.
Kluczowe punkty:
- Volkswagen, kraj związkowy Dolna Saksonia oraz powiązana z Izraelem firma inwestycyjna Aurelius Capital podpisały wstępne warunki sprzedaży spółki Volkswagen Osnabrück GmbH.
- Zakład zostanie przekształcony w „centrum kompetencyjne ds. rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa i obrony”, a jego pierwszym partnerem przemysłowym będzie firma Rafael Advanced Defense Systems.
- Fabryka będzie produkować pojazdy, wyrzutnie i generatory związane z systemem „Iron Dome”, ale nie same pociski przechwytujące typu Tamir.
- Zakład ten ma długą tradycję produkcji wojskowej sięgającą czasów nazistowskiej firmy Karmann, zajmującej się budową karoserii, która podczas II wojny światowej wykorzystywała pracę przymusową do produkcji części lotniczych.
- Katarski fundusz majątkowy, będący głównym udziałowcem Volkswagena, podobno sprzeciwił się tej umowie.
- Przekształcenie zakładu zbiega się w czasie z ogłoszeniem przez Volkswagena, że do 2030 r. zlikwiduje do 100 000 miejsc pracy na całym świecie.
- Rosyjscy urzędnicy określili zbrojenia Niemiec jako dryf w kierunku „Czwartej Rzeszy” oraz przygotowania do konfrontacji z Moskwą.
Drugie życie fabryki w czasie wojny
W poniedziałek firma Volkswagen ogłosiła, że zawarła porozumienie z krajem związkowym Dolna Saksonia oraz firmą inwestycyjną Aurelius Capital z siedzibą w Tel Awiwie w sprawie ramowej umowy dotyczącej sprzedaży zakładu w Osnabrück. Aurelius przejmie większościowy pakiet udziałów, a niemiecki kraj związkowy zachowa własny udział. Znikną prasy tłoczące i lakiernie, w których niegdyś produkowano modele Volkswagena; według Volkswagena w ich miejsce powstanie centrum zorientowane na „rozwiązania w zakresie bezpieczeństwa i obrony”. Firma przedstawia to jako kontynuację działalności, sposób na zachowanie miejsc pracy i know-how przemysłowego po podjęciu w 2024 r. decyzji o wstrzymaniu produkcji pojazdów w tym zakładzie do 2027 r. Jednak istotą tej kontynuacji jest całkowite przejście od dóbr konsumpcyjnych do sprzętu wojskowego.
Zaangażowanie firmy Rafael nadaje tej zmianie największą wyrazistość. Jako twórca „Iron Dome” – systemu przechwytywania rakiet krótkiego zasięgu, który stał się nieodłącznym elementem izraelskiej doktryny wojskowej – firma Rafael wykorzystałaby pracowników z Osnabrück do produkcji pojazdów wojskowych, wyrzutni i generatorów zasilających systemy obrony powietrznej przeznaczone dla Niemiec i innych europejskich odbiorców. Pociski przechwytujące, od których pochodzi nazwa „Iron Dome”, nadal będą produkowane gdzie indziej, ale towarzyszący im sprzęt będzie teraz opatrzony napisem „Made in Germany”, a za jego konstrukcją stanie izraelska inżynieria. Dyrektor generalny Grupy Volkswagen, Oliver Blume, nazwał tę umowę krokiem w kierunku „nowej przemysłowej przyszłości tego zakładu”, natomiast premier Dolnej Saksonii, Olaf Lies, powiązał tę zmianę bezpośrednio z tym, co określił jako „fundamentalną zmianę naszej sytuacji bezpieczeństwa i naszej potrzeby ochrony”.
Historia się powtarza w Osnabrücku
W wyborze tej lokalizacji kryje się gorzka ironia. Zakład w Osnabrück wywodzi się od firmy Karmann – producenta nadwozi, który niegdyś wytwarzał części lotnicze dla nazistowskiej machiny wojennej, wykorzystując do tego pracę przymusową. Volkswagen przejął zakład w Osnabrück po ogłoszeniu upadłości przez firmę Karmann w 2009 roku, a teraz, ponad osiem dekad po upadku III Rzeszy, ten sam teren jest przebudowywany w celu uzbrojenia nowoczesnego aparatu wojskowego, tym razem pod kierownictwem technologicznym Izraela. Historia nie powtarza się dokładnie, ale często rymuje się w niepokojący sposób – zakład powstały dzięki przymusowej pracy w czasie wojny ponownie staje się ośrodkiem produkcji zbrojeniowej.
Transakcja nie przebiegła bez tarć. Katarski fundusz majątkowy, będący jednym z największych udziałowców Volkswagena, podobno sprzeciwił się tej umowie, a ostateczna struktura w wyraźny sposób wyklucza firmę Rafael z bezpośredniego udziału w własności, przekazując kontrolę za pośrednictwem Aurelius i państwa niemieckiego. Te manewry sugerują, że zaangażowane strony zdawały sobie sprawę, jak politycznie wybuchowa mogłaby się wydawać jawna udział izraelskiej firmy zbrojeniowej w słynnym niemieckim koncernie motoryzacyjnym, zwłaszcza gdy izraelska kampania wojskowa w Strefie Gazy pozostaje przedmiotem międzynarodowego potępienia.
Europa stała się centrum produkcji wojskowej dla Izraela. Oto zaledwie kilku znanych producentów działających w Europie na korzyść Izraela.
Elbit Systems
- Elbit prowadzi 40 spółek zależnych na całym świecie, z których co najmniej połowa znajduje się w Europie, a zakłady w Wielkiej Brytanii, Holandii i Rumunii zostały niedawno rozbudowane w związku z rosnącym popytem.
- Firma posiada zakład w Ulm w Niemczech i zatrudnia około 2 000 pracowników na całym kontynencie, a ponadto prowadzi szkołę lotniczą w Grecji, która szkoli kadetów z wielu krajów UE.
- W ramach joint venture z Diehl Defence firma Elbit wprowadza na rynek amunicję krążącą SkyStriker dla Bundeswehry, której produkcja i montaż odbywają się lokalnie w Niemczech.
Israel Aerospace Industries (IAI)
- IAI posiada spółki zależne w Wielkiej Brytanii i Niemczech.
- IAI przejęło grecką firmę zbrojeniową Intracom Defense (IDE), zyskując w ten sposób lokalny zakład produkcyjny w Europie, w którym wytwarzane są wyrzutnie rakiet, podsystemy oraz sprzęt do taktycznej łączności lądowej i morskiej.
Rafael Advanced Defense Systems
- W ramach joint venture EuroSpike, utworzonego przez firmę Rafael wraz z Rheinmetall Electronics i Diehl Defence, w Niemczech produkowane są pociski przeciwpancerne Spike.
- Rafael prowadzi formalną współpracę przemysłową z niemieckimi głównymi wykonawcami: Diehl, TKMS (ThyssenKrupp Marine Systems), Rheinmetall, KNDS, MBDA Deutschland oraz Reflex, w tym wspólny program satelitarny z Reflex Aerospace oraz współpracę z Rheinmetall w zakresie pocisków.
- Rafael zamierza obecnie włączyć zakład w Osnabrück (o którym mowa w powyższym artykule) jako partnera produkcyjnego w zakresie komponentów systemu Iron Dome.
Źródła obejmują:
- Volkswagen rezygnuje z linii montażowych, by produkować broń dla Izraela
- Chore polityczne szarlatany wciąż udzielają poparcia kultowi faszyzmu
- Czy Niemcy pracują nad tajnym programem broni nuklearnej?
- Trump spodziewa się, że konflikt na Ukrainie zakończy się przed końcem jego kadencji prezydenckiej
- Japonia przedkłada bezpieczeństwo energetyczne nad cele klimatyczne – twierdzą urzędnicy
- Niemcy naciskają na mobilizację ukraińskich uchodźców. „Wracajcie na Ukrainę, by walczyć z Rosją”
- Zełenski stoi w obliczu „spisku mającego na celu jego zastąpienie”, koordynowanego z Londynu
- Moskwa twierdzi, że Zachód tylko udaje, że dąży do pokoju
