W wyniku zbiegu wielu kryzysów światowe ceny żywności osiągnęły najwyższy poziom od 2022 roku

– Światowe ceny żywności osiągnęły najwyższy poziom od listopada 2022 r., a indeks FAO wzrósł w sierpniu o 1,9%

– Ceny cukru wzrosły o prawie 12% w wyniku szkód spowodowanych warunkami pogodowymi w uprawach w Europie, Azji i Brazylii

– Ceny pszenicy i kukurydzy wzrosły, ponieważ konflikt w regionie Morza Czarnego i napięcia na Bliskim Wschodzie zakłóciły przepływ zbóż i nawozów

– FAO obniżyła prognozę światowej produkcji zbóż na 2026 r., powołując się na najgłębszy roczny spadek produkcji od 2018 r.

– Analitycy z Wall Street ostrzegają, że ten gwałtowny wzrost może zwiastować niedobory żywności już w przyszłym roku

Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) poinformowała w piątek, że jej indeks cen żywności wzrósł w sierpniu do 133,3 punktów – jest to najwyższy odczyt od listopada 2022 roku i wzrost o 1,9% w porównaniu z lipcem – ponieważ ekstremalne warunki pogodowe, trwające konflikty i napięcia w łańcuchach dostaw popychają rynki rolne w kierunku poziomów, które mogą ponownie wywołać inflację na całym świecie. W ciągu miesiąca wzrosły ceny we wszystkich głównych kategoriach żywności uwzględnionych w indeksie – ceny cukru poszybowały w górę o 11,9%, a pszenicy wzrosły o 2,6%, osiągając poziom o 15% wyższy niż rok temu. Analitycy zwracają uwagę na coraz częstsze ostrzeżenia ze strony głównych firm z Wall Street dotyczące potencjalnych globalnych niedoborów żywności, które mogą pojawić się w przyszłym roku.

Ceny cukru wzrosły o prawie 12% w wyniku ekstremalnych warunków pogodowych, które spowodowały zniszczenia upraw na całym świecie

W sierpniu indeks cen cukru FAO odnotował najbardziej spektakularny wzrost spośród wszystkich kategorii żywności, wzrastając o 11,9%. Agencja przypisała ten skok mniejszym niż oczekiwano zbiorom buraków cukrowych w Europie po wyniszczającej letniej fali upałów, a także obawom, że zjawisko El Niño negatywnie wpłynie na produkcję w głównych azjatyckich krajach produkujących cukier. Produkcja spadła również w południowo-środkowym regionie uprawnym Brazylii, jednym z czołowych obszarów uprawy trzciny cukrowej na świecie, podczas gdy Indie podjęły decyzję o zezwoleniu na bezcłowy import cukru surowego, co wskazuje, że New Delhi przygotowuje się na ograniczenia podaży krajowej.

Indeks olejów roślinnych wzrósł o 1,1% w porównaniu z lipcem, ponieważ ceny oleju palmowego i sojowego wzrosły w wyniku silnego popytu importowego oraz obaw związanych z El Niño dotyczących produkcji w Azji Południowo-Wschodniej. Indeks produktów mlecznych wzrósł o 2,3%, ponieważ te same upalne i suche warunki, które dotknęły europejskich plantatorów buraków cukrowych, ograniczyły również podaż mleka w regionie.

Ceny pszenicy i kukurydzy rosną, ponieważ zakłócenia w regionie Morza Czarnego i susza zmieniają kształt handlu

Indeks cen zbóż FAO wzrósł o 2,2% w porównaniu z lipcem, przy czym ceny wzrosły w przypadku wszystkich głównych gatunków zbóż. Ceny pszenicy wzrosły o 2,6%, ponieważ walki nadal zakłócały transport zbóż przez Morze Czarne; europejskie zbiory ucierpiały z powodu upalnej i suchej pogody; a słabszy dolar sprawił, że pszenica amerykańska stała się bardziej atrakcyjna na rynkach światowych.

Ceny kukurydzy wzrosły o 2,5% w wyniku mniej optymistycznych prognoz dotyczących plonów w USA, słabszej produkcji w Europie oraz dużego popytu ze strony nabywców etanolu i pasz dla zwierząt gospodarskich, a sytuację pogorszyły jeszcze wąskie gardła w dostawach związane z zamknięciem Cieśniny Ormuz oraz zakłóceniami w eksporcie z Ukrainy. Indeks cen wszystkich rodzajów ryżu wzrósł o 0,5%, wspierany przez stały popyt ze strony krajów azjatyckich i afrykańskich. Główny ekonomista FAO, Maximo Torero, ostrzegł, że „szoki klimatyczne, napięcia geopolityczne i zakłócenia w logistyce handlu łączą się, powodując zaostrzenie prognoz dotyczących podaży”.

Obniżono prognozę światowej produkcji zbóż, choć nadal spodziewane są drugie co do wielkości zbiory

FAO skorygowała w dół swoją prognozę światowej produkcji zbóż na rok 2026 o 3,4 mln ton metrycznych w stosunku do szacunków z lipca, do poziomu 2,980 mld ton, co stanowi spadek o 2% w porównaniu z rokiem 2025 i jest najgłębszym rocznym spadkiem od 2018 roku — jednak nadal jest to drugi co do wielkości zbiór w historii. Analitycy obniżyli prognozę produkcji kukurydzy do 1,309 mld ton po pogorszeniu perspektyw we Francji i w Polsce, mimo że Argentyna i Brazylia zapowiadają wyniki lepsze od wcześniejszych szacunków. Globalną produkcję pszenicy nieznacznie podwyższono do 810,7 mln ton, ale i tak będzie to o 3,8% mniej niż w 2025 r. Produkcję ryżu prognozuje się obecnie na 553,1 mln ton, co stanowi spadek o 1,9% w stosunku do rekordowego poziomu z poprzedniego sezonu, ponieważ zjawisko El Niño i mniejsze marże zysku zniechęcają do upraw.

Ostrzeżenia z Wall Street stają się coraz głośniejsze, ponieważ koszty oleju napędowego i szlaki handlowe znajdują się pod presją

Analitycy z Wall Street od miesięcy ostrzegają, że presja ta może doprowadzić do prawdziwych niedoborów już w przyszłym roku, a sierpniowe dane nadały temu ostrzeżeniu dodatkową wagę. Ceny surowców rolnych również gwałtownie rosną w indeksie Bloomberga, który właśnie odnotował największy miesięczny wzrost od czasów „arabskiej wiosny” i zbliża się do przebicia swoich szczytów z 2023 roku.

Rekordowe ceny oleju napędowego, zaostrzająca się sytuacja na rynkach rolnych i rosnące koszty żywności wpływają obecnie na łańcuchy dostaw w momencie, gdy banki centralne debatują, czy stopy procentowe są wystarczające, by powstrzymać inflację. Zaktualizowana prognoza FAO przewiduje, że światowe zapasy zbóż na koniec sezonu 2026/2027 osiągną 947,2 mln ton, a wskaźnik zapasów do zużycia spadnie do 31,6% z 31,9% w poprzednim sezonie — co jednak, jak twierdzi agencja, nadal stanowi historycznie komfortowy bufor podażowy.

Lata wojen i sankcji związanych z konfliktami na Ukrainie i na Bliskim Wschodzie w niewielkim stopniu przyczyniły się do stabilizacji globalnego systemu żywnościowego, od którego zależą amerykańskie rodziny. W obliczu ponownego wzrostu wydatków na artykuły spożywcze słuszne jest pytanie, na ile ta niestabilność jest wynikiem własnych działań — i jak długo Waszyngton będzie mógł nadal przedkładać zagraniczne uwikłania nad codzienne troski swoich obywateli.

Źródła wykorzystane w tym artykule to między innymi:

Źródło: https://www.naturalnews.com/2026-09-07-global-food-cost-surge-multiple-crises-converge.html