Forum A-WEF 2025: Wojna zbliża się do Europy – oto jak możemy jej zapobiec

Listen to this article

Podczas spotkania A-WEF w Pradze szczególną uwagę poświęcono kwestii pokoju. Podczas panelu z udziałem Elsy Mittmannsgruber, Martina Ruttera, Kayvana Soufi-Siavasha, Markusa Böniga i Michaela Meyena dyskutowano nad tym, jak możemy zapobiec grożącej wojnie. Nasze najpotężniejsze narzędzia to: wspólnota, autentyczne spotkania i pokazywanie się!

Poniżej znajduje się komunikat A-WEF:

A-WEF: Panel A-WEF 2025: „Wojna nadchodzi do Europy – i jak możemy jej zapobiec” / a-wef.com

„Wojna jest brzydka. Wojna jest brutalna. Pokażmy jej oblicze”. Elsa Mittmannsgruber, Martin Rutter, Kayvan Soufi-Siavash, Markus Bönig i Michael Meyen z emocjami i determinacją przystąpili do dyskusji panelowej, aby omówić, w jaki sposób można powstrzymać wojnę w odpowiednim czasie. Ostrzegają przed rosnącą normalizacją wojny – i stawiają na wspólnotę, pokazywanie oblicza i prawdziwe spotkania. Sieci przeciwko izolacji, antywojenne obrazy jako emocjonalny sygnał alarmowy, odmowa służby wojskowej jako potężne prawo podstawowe. Wniosek: opór nie rodzi się w Internecie, ale w prawdziwym życiu, w lokalnych sieciach i widocznych działaniach.

„Wspólnota wzmacnia, opinia publiczna chroni”

Socjolog Mag. Elsa Mittmannsgruber, autorka, współzałożycielka A-WEF, wyciąga różne wnioski z zainicjowanej przez nią ankiety „Barometr wolności”, w której wzięło udział 20 000 respondentów. Przede wszystkim: tworzenie społeczności. W czasach kryzysu ludzie czują się samotni, odizolowani, „odcięci” – najważniejszym środkiem zaradczym jest tworzenie sieci kontaktów. Dzięki temu łatwiej byłoby przezwyciężyć poczucie bezsilności. „Wiele osób podjęłoby działania, gdyby miały innych, którzy by się do nich przyłączyli. Grupy generują poczucie własnej skuteczności” – mówi Mittmannsgruber. „Same kampanie szokowe nie wystarczą. Bez możliwości nawiązania kontaktu strach prowadzi do blokady”.

Protesty powinny być dostosowane do codziennego życia, niskiego ryzyka i dostępne dla wszystkich (rozdawanie ulotek, korzystanie z gotówki, zmiana zachowań konsumenckich, bojkot niektórych produktów i firm). Ważna jest widoczność („opinia publiczna chroni”). Ponadto: pokazanie się dodaje odwagi innym. W dłuższej perspektywie konieczne jest wzmocnienie psychiki, edukacji i nadrzędnych wartości, takich jak Bóg, ojczyzna, wolność, rodzina. „W tym celu należy opuścić strefę komfortu”.

„Żadnego seksu z żołnierzami”

Kayvan Soufi-Siavash, jak zwykle w sposób dosadny i celowo przesadzony, opowiada się za wykorzystaniem silnych obrazów i emocji. Ponieważ: „Ludziom ogarniętym strachem nie można dotrzeć argumentami”. Wojnę należy przedstawiać taką, jaka jest: krwawą, brudną, niszczycielską – a nie heroiczną. Kpiny i humor powinny być wykorzystywane jako „środki oporu”: „Systemy nie radzą sobie dobrze z kpiną”. Dlatego proponuje drastyczne, satyrycznie odwrócone kampanie antyreklamowe („Radość z zabijania”, „Żadnego seksu z żołnierzami”). „Nadaj wojnie oblicze: pot, krew, obrzydzenie”. Doprowadzi to do moralnego szoku i odrzucenia wojny”.

Potrzebne są nowe formaty sceniczne, na których obywatele mogą głośno wyrażać swoje obawy i doświadczać aplauzu, co zmniejsza wstyd i posłuszeństwo. „Ludzie potrzebują okazji, aby być postrzegani jako odważni” – uważa Kayvan. Również wychowanie musi ulec zasadniczej zmianie: „Dzieci powinny nauczyć się sprzeciwiać, a nie tylko być posłuszne”.

„Odważne i oporne zachowanie”

Aktywista Martin Rutter postrzega strach jako główny instrument kontroli stosowany przez podżegaczy wojennych: „Kto się boi, ten daje się kontrolować”. Odwaga jest siłą przeciwstawną.

Niezwykle ważna jest również edukacja. Rutter: „Aby ludzie zaczęli działać, muszą przede wszystkim otrzymać realistyczną wizję przyszłości. Wojna w 2029 roku oznacza śmierć członków rodziny, zniszczone domy, wywłaszczenie – jeśli nikt nie podejmie działań”.

Wzywa do obywatelskiego nieposłuszeństwa, odejścia od trybu „proszę, pozwólcie nam demonstrować” i do odważnego i opozycyjnego zachowania. „Jeśli uważamy, że możemy wygrać ich grę zgodnie z ich zasadami, to nie zrozumieliśmy jej”.

„Opór wobec wojny będzie trudniejszy niż w przypadku koronawirusa” – mówi Rutter. Ponieważ system chce wykorzystać wojnę do realizacji swoich najważniejszych celów (gospodarka, społeczeństwo, kontrola). Każdy musi zadać sobie pytanie: jak daleko jestem gotów się posunąć, aby chronić swoją rodzinę?

„Odmowa służby wojskowej jest prawem podstawowym”

Przedsiębiorca Markus Bönig stawia na wizję zamiast na budzenie strachu: „W przeciwnym razie opór pozostaje bierny” – mówi. „Ruch powstaje, gdy ludzie są za czymś, a nie tylko przeciwko czemuś”.

Böning odwołuje się do ustawy zasadniczej: „Największą niewykorzystaną siłą jest w ogóle odmowa służby wojskowej. Zgodnie z ustawą zasadniczą nikt nie może być zmuszany do służby wojskowej!”. Odmowa służby wojskowej nie jest wnioskiem: „Jest to wykonywanie podstawowego prawa”. Jego narzędzie Kriegsdienstblocker.de umożliwia odmowę w ciągu kilku minut. W ten sposób można zablokować system: „Trudno jest prowadzić wojnę bez żołnierzy”.

„Opór ma miejsce tylko w prawdziwym życiu”

Profesor Michael Meyen, specjalista w dziedzinie komunikacji, twierdzi: „Media tworzą rzeczywistość opartą na strachu, która często ma niewiele wspólnego z prawdziwym światem, jak w przypadku koronawirusa, klimatu czy wojny”. Ruchy społeczne ponoszą porażkę, jeśli działają zgodnie ze starą logiką telewizyjną, np. organizując wielkie demonstracje i przemówienia – obecnie dominuje logika cyfrowa. Jego zalecenie: „Wyłączcie urządzenia i wyjdźcie do prawdziwego życia. Znajdźcie dorosłych. I zastanówcie się z nimi, jak dotrzeć do dzieci”.

Ponadto zaleca regionalne struktury oddolne: „Potężne i trudne do zniszczenia” – mówi prof. Meyen. Jako przykład podaje sieci dystrybucyjne, takie jak „Klartext”. Działania muszą być przede wszystkim zdecentralizowane, jak „spacery” w latach 2021/22. Widoczność i przejrzystość chronią przed represjami.

Źródło: https://report24.news/a-wef-2025-der-krieg-kommt-nach-europa-so-koennen-wir-ihn-verhindern/