Czy jesteś wykształcony, czy zaprogramowany?

Jaka jest wartość gromadzenia dużej ilości wiedzy w naszym umyśle, jeśli nadal jesteśmy zdezorientowani?
Jaka jest wartość umiejętności technicznych i przemysłowych, jeśli wykorzystujemy je do niszczenia naszych bliźnich?
Nie ma sensu otrzymywać instrukcji, uczęszczać na zajęcia, uczyć się, jeśli w procesie naszego codziennego życia żałośnie się niszczymy. Rzeczywiście, prawdziwym celem edukacji podstawowej musi być stworzenie prawdziwych mężczyzn i kobiet, którzy —ze względu na swoją integrację psychologiczną— są świadomi i inteligentni. —Samael Aun Weor, Podstawy edukacji gnostyckiej

Jaki jest cel edukacji? Jakie oczekiwania mają dziecko rozpoczynające naukę? Czyli czego oczekuje się zarówno od ucznia, jak i szkoły? Jaki powinien być wynik edukacji?

W zdrowym, dobrze funkcjonującym społeczeństwie podstawowym oczekiwaniem systemu edukacji byłoby to, że wykształci on jednostki posiadające umiejętności, wiedzę i pewność siebie niezbędne do prowadzenia szczęśliwego, satysfakcjonującego i znaczącego życia. Jest to uzasadnione, ponieważ tylko społeczeństwo składające się z takich jednostek może stać się —i pozostać— zdrowe i dobrze funkcjonujące.

Spójrz jednak na świat, który widzimy dzisiaj. Każdy z nas przeszedł jakiś poziom, jakąś edukację i obserwuje świat, który stworzyliśmy. Oczywiste jest, że jakiekolwiek wykształcenie otrzymaliśmy, nie przygotowało nas ono psychologicznie ani duchowo do stworzenia harmonijnego świata. Świat, który widzimy, jest konsekwencją tego, że pokolenia na pokolenia są karmione informacjami na siłę, ale nigdy nie proszone o ich zrozumienie.

Przyjrzyjmy się teraz naszej młodzieży i jej doświadczeniom życiowym w dzisiejszych czasach. Wskaźniki problemów psychologicznych, lęku i zaburzeń uwagi gwałtownie rosną. IQ gwałtownie spada. Nadużywanie substancji psychoaktywnych i problemy domowe stają się coraz bardziej powszechne. Zamiast opuszczać szkołę z nadzieją, optymizmem i werwą, młodzi dorośli wkraczają w “prawdziwy świat” pełen strachu i zagubienia. Co więcej, wszystko to rozgrywa się w coraz bardziej burzliwych i chaotycznych czasach.

Oczywiste jest, że coś idzie nie tak i musimy zrozumieć dlaczego.

Nasi rodzice w domu i nauczyciele w szkole zawsze mówią nam, co musimy myśleć, ale nigdy w życiu nie uczą nas, jak myśleć.
Wiedzieć, co myśleć, jest stosunkowo bardzo łatwe. Nasi rodzice, nauczyciele, tutorzy, autorzy itp. —każdy na swój sposób— są dyktatorami. Każdy z nich chce, abyśmy pomyśleli o ich dyktandach, żądaniach, teoriach, uprzedzeniach itp. —Samael Aun Weor, Podstawy edukacji gnostyckiej
Uczniowie są zmuszani do myślenia na podstawie pewnych idei, ale nigdy nie uczą się, jak postępować ze swoimi umysłami.
Umysły ludzi kształtują się od dzieciństwa, ponieważ kształtowanie jest tym, co wolą robić rodzice i nauczyciele. Lubią kształtować umysły dzieci i młodzieży.
Umysł ukształtowany według formy jest w rzeczywistości umysłem uwarunkowanym, umysłem zniewolonym. —Samael Aun Weor, Podstawy edukacji gnostyckiej

Kiedy rozpoczynamy naukę, uczymy się przede wszystkim rozwijać i cenić jedną zdolność: zdolność do powtarzania tego, co nam powiedziano. Prawie cała edukacja opiera się na tej zasadzie.

Każdego dnia, dzień po dniu, umysły uczniów są wypełnione niekończącymi się stertami informacji. W sposób niepodważalny i niepodważalny uczniowie mają dyktowaną swoją historię, przekonania, filozofię, ideały itp. Rzadko zdarza się, aby uczeń miał okazję kwestionować to, czego go uczą, lub studiować fakty, aby dojść do własnego zrozumienia. Zamiast tego muszą jedynie powtarzać żądania władzy. Potem, kiedy opuszczają szkołę, prawie nic nie pamiętają z tego, czego ich nauczono, i nie są przygotowani na realia, z którymi muszą się zmierzyć.

Jakie są tego konsekwencje?

Kiedy z pokolenia na pokolenie uczymy, co myśleć, a nie jak myśleć, wypełniamy społeczeństwo jednostkami, które wiedzą tylko, jak powtarzać, naśladować. Tworzymy kulturę automatów. Kiedy mówi się nam tylko, co mamy myśleć, a nie jak myśleć, stajemy się tym, czego nas uczono. Innymi słowy, jesteśmy zaprogramowani.

Osoba wychowana w celu oczerniania bliźniego stanie się osobą nienawistną. Ten, kogo uczy się posłuszeństwa władzy, staje się bezmyślnym pionkiem w machinacjach potężnych. Osoba, która została przeszkolona jedynie w powtarzaniu tego, co jej powiedziano, uważa, że zdolności autorefleksji i introspekcji są nieuchwytne. Konsekwencją wychowywania dzieci w ten sposób jest to, że nie rozwijają one zdolności nadawania sensu otaczającemu je światu, ponieważ nigdy nie uczą się odkrywać i rozumieć otaczającego je świata. Świat, który widzimy dzisiaj, jest tego odzwierciedleniem.

Życie zmienia się bardzo szybko. Doświadczenia dzisiejszej młodzieży znacznie różnią się od tych sprzed nawet 10 lat, nie mówiąc już o 30 czy 50 latach. W miarę postępu technologii problemy, które wprowadzamy do społeczeństwa, pogłębiają się. Jeśli świat był wcześniej zagmatwany, z każdym dniem staje się wykładniczo gorszy. Nic dziwnego, że młodzież chce od tego uciec i odwrócić uwagę w sztucznych światach.

Chociaż postęp technologiczny jest nieunikniony, nasza zdolność jako cywilizacji do inteligentnego wykorzystania tego rozwoju w sposób podnoszący na duchu, psychologicznie i środowiskowo nie jest tak pewna. Aby dać wszystkim ludziom narzędzia do skutecznego poruszania się, nadawania sensu i ugruntowania swojej pozycji we współczesnym świecie, musimy zmienić sposób, w jaki podchodzimy do naszego rozumienia edukacji i tego, co to znaczy coś wiedzieć.

Niezbędne jest, aby nauczyciele uczyli swoich uczniów myślenia.
Nauczyciele muszą zrozumieć konieczność nauczania swoich uczniów ścieżki analizy, medytacji i zrozumienia.
Osoba wszechstronna nigdy nie może akceptować niczego w sposób dogmatyczny. Zanim się zgodzisz, ważne jest, aby najpierw zbadać sprawę, zrozumieć ją i zadać pytanie.
Innymi słowy, stwierdzamy, że zamiast akceptować, konieczne jest badanie, analizowanie, medytowanie i rozumienie. Zatem, gdy zrozumienie jest kompletne, akceptacja jest nieistotna.
Nie ma sensu napełniać głowy intelektualnymi informacjami, jeśli po ukończeniu szkoły nie wiemy, jak myśleć i kontynuować życie jako żywe automaty, jako maszyny powtarzające te same rutyny, co nasi rodzice, dziadkowie, pradziadkowie itd.
Powtarzanie zawsze tego samego, od domu do pracy i od pracy do domu, zawieranie małżeństw i stawanie się małymi maszynami do rodzenia dzieci, w istocie nie jest życiem, ale życiem maszyn.” —Samael Aun Weor, Podstawy edukacji gnostycznej

Nauczyć się myśleć, to nauczyć się wykorzystywać świadomość.

Świadomość to element, który każdy z nas posiada w sobie i który pozwala nam poznać jakość każdej rzeczy.

Intelekt jest użytecznym narzędziem i doskonale wie, jak etykietować, kontrastować, kategoryzować itp., ale nie jest w stanie czegoś wiedzieć. Wiedza rodzi się poprzez zrozumienie, a zrozumienie jest konsekwencją świadomego dociekania. Tylko świadomość może poznać wartość czegoś, ponieważ świadomość jest jedynym elementem, który może postrzegać zjawiska bezpośrednio i bez filtra.

Kiedy wchodzimy w medytację i świadomie doświadczamy czegoś bezpośrednio, bez warunkowania i filtrów, możemy z całą pewnością poznać jakość rzeczy, nad którą medytujemy. Nasze umysły są uwarunkowane na niezliczone sposoby: jesteśmy uwarunkowani edukacją, którą otrzymujemy, kulturą, z którą dorastamy, naszą rodziną, religią, przekonaniami, teoriami itp. Wszystkie te uwarunkowania powodują, że nasz umysł jest uwięziony w uprzedzeniach, ideologiach, fantazjach. Aby więc naprawdę coś wiedzieć, musimy doświadczyć tego bez uwarunkowań, a jedynym elementem, który posiadamy i który ma taką zdolność, jest świadomość.

Jeśli zamiast bezkrytycznie akceptować i przyswajać informacje, nauczymy się analizować, zastanawiać i medytować, możemy osobiście poznać ich wartość.

Wolna wola jest prawem każdej żywej istoty. Kiedy dyktujemy innym, w co mogą, a w co nie mogą wierzyć, myśleć, czuć, pozbawiamy ich prawa do samostanowienia. Odbieramy im zdolność widzenia i rozumienia prawdy. Osoba bez wolnej woli, uwarunkowana jedynie programowaniem, jest maszyną. Osoba, która nigdy nie uczy się samodzielnie badać i dociekać, jest podatna na manipulację, a co za tym idzie, jest podatna na popełnianie błędów, przyjmowanie negatywnych zachowań, uleganie szkodliwym przekonaniom itp.

Musimy poznać wartość świadomej analizy.

Musimy zrozumieć, że ten świat jest wynikiem edukacji, którą wszyscy otrzymaliśmy. Jedynym sposobem na ulepszenie tego świata jest ulepszenie siebie, a proces ten rozpoczynamy od edukacji siebie na temat natury świadomości.

Tylko ucząc siebie i nasze dzieci, jak myśleć, możemy dysponować narzędziami niezbędnymi do pozytywnego poruszania się po tym świecie.

Źródło: https://glorian.org/blog/articles/were-you-educated-or-were-you-programmed