Jak „podążanie za nauką” zniszczyło zaufanie do nauki

Listen to this article

W niedawnym artykule Paul D. Thacker opisał, w jaki sposób mantra covidowa “podążaj za nauką” zniszczyła zaufanie do nauki. Wykorzystał dowody zebrane przez dziennikarza Davida Zwiega, aby pokazać, jak i dlaczego.

“Nie ma powrotu do czasów, zanim covid sprawił, że nasz świat oszalał. Ma pan prawo być nieufny wobec zaufanych urzędników i szanowanych instytucji. Pismo Zweiga przedstawia wszystkie dowody, których potrzebujesz, aby czuć się w ten sposób” – napisał.

Dziennikarz David Zweig dokumentuje wiele szaleństw związanych z pandemią covid w swojej książce “Obfitość ostrożności“. W najdrobniejszych szczegółach przeprowadza przerażonego czytelnika przez serię błędów, z których większość wciąż nie została uznana, w tym brak naukowych dowodów na długie zamykanie szkół i bezsensowne wymagania “zgodne z nauką” dotyczące masek i dystansu społecznego. Szczegóły, które opisuje, pozostają przerażające, ponieważ zbyt wiele osób wciąż zaprzecza temu, co się stało i odmawia przyznania się, że zrobili coś złego.

Miesiąc po tym, jak pandemia wystartowała na Zachodzie, Journal of the American Medical Association (“JAMA”) opublikował podsumowanie chińskich danych z lutego 2020 r. i stwierdził, że tylko 2 procent pacjentów z covid miało mniej niż 19 lat i nie zmarło żadne dziecko poniżej 10 roku życia. “Choroby u dzieci wydają się być stosunkowo rzadkie i łagodne”, odkrywa Zweig, docierając do raportu Światowej Organizacji Zdrowia (“WHO”) opublikowanego w tym samym miesiącu.

Podobnie jak w badaniu opublikowanym w JAMA, naukowcy z WHO stwierdzili, że dzieci stanowiły około 2 procent zgłoszonych przypadków, a tylko 0,2 procent dzieci zostało sklasyfikowanych jako “choroba krytyczna”. Daje to 0,0048 procent całej populacji, która poważnie zachorowała.

Osoby, z którymi rozmawiał zespół śledczy WHO, “nie mogły sobie przypomnieć epizodów, w których transmisja nastąpiła z dziecka na dorosłego”.

Pomimo badań pokazujących, że dzieci są w minimalnym stopniu zagrożone wirusem, Zweig odnotowuje to, co wszyscy teraz wiemy: zignorowaliśmy obiektywną naukę na rzecz subiektywnych wartości, zamknęliśmy nasze miasta, zamknęliśmy nasze szkoły i wrzuciliśmy dzieci na laptopy, udając, że się uczą. Bezpodstawne obawy, że dzieci umierają w dużej liczbie, utrzymywały się nawet po sześciu miesiącach pandemii, długo po tym, jak każdy, kto miał oczy, mógł zobaczyć, że wirus nie zabija dzieci.

Instytut Gallupa opublikował sondaż w lipcu 2020 r., z którego wynika, że opinia publiczna uważa, że umiera 40 razy więcej osób poniżej 25 roku życia, niż było w rzeczywistości.

“Ludzie umierali z powodu nowej, przerażającej choroby, a moja rodzina i moi sąsiedzi bez wahania podporządkowali się rozkazom gubernatora, aby pozostać w domu i trzymać się z dala od siebie do jakiegoś nieznanego czasu, kiedy to coś miało zniknąć” – pisze Zweig, opisując stan swojego gospodarstwa domowego miesiąc po zamknięciu stanu Nowy Jork. — A jednak. Ten wirus, który był postrachem dla starych ludzi, nie stanowił prawie żadnego zagrożenia dla moich dzieci ani ich przyjaciół”.

Zweig, były weryfikator faktów w magazynie, zaczął zagłębiać się w badania naukowe i dzwonić do uznanych badaczy, aby spróbować zrozumieć, w jaki sposób rządy stanowe i federalne formułowały politykę pandemiczną, która wydawała się ignorować dowody naukowe, jednocześnie szkodząc jego własnym dzieciom. Okazało się, że zaufani urzędnicy nie potrafili odpowiednio wyjaśnić niepewności związanych z opublikowanymi badaniami i przymykali oczy na udokumentowane konsekwencje.

Ale opinia publiczna nigdy nie dowiedziała się, że strategie pandemiczne opierały się głównie na wartościach, a nie na obiektywnej nauce, ponieważ dziennikarze porzucili wszelkie pozory relacjonowania. Zamiast wnikliwie analizować literaturę naukową, dziennikarze z tradycyjnych mediów woleli dzwonić do tych samych zaufanych urzędników. Reporterzy stworzyli również koterię samozwańczych ekspertów, którym udało się wydostać z naukowego zapomnienia, aby z dnia na dzień stać się autorytetami w dziedzinie epidemii w prasie i mediach społecznościowych.

Wiele z planów wdrożonych w czasie pandemii ignorowało już ustalone strategie reagowania na infekcje. W swojej książce Zweig cytuje kilku badaczy, którzy ostrzegali, że zamknięcie szkół zaszkodzi dzieciom podczas epidemii, takich jak D.A. Henderson, bardzo ceniony epidemiolog, który kierował międzynarodowymi wysiłkami na rzecz wyeliminowania ospy prawdziwej, zanim został dziekanem szkoły zdrowia publicznego na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa.

“Środki łagodzące choroby, niezależnie od tego, jak dobre są intencje, mają potencjalne społeczne, ekonomiczne i polityczne konsekwencje, które muszą być w pełni rozważone przez przywódców politycznych, a także urzędników służby zdrowia” – napisał Henderson w artykule opublikowanym w 2006 roku w czasopiśmie Biosecurity and Bioterrorism. “Zamykanie szkół jest tego przykładem”.

Henderson ostrzegł przed zamykaniem dzieci w szkole i zmuszaniem niektórych rodziców do porzucenia pracy i pozostania w domu, co stanowiłoby niesprawiedliwe obciążenie dla niektórych segmentów społeczeństwa w celu kontrolowania transmisji wirusa. Henderson i jego współautorzy ostrzegali również przed polityką opartą na modelach naukowych, ponieważ nie uwzględniłaby ona wszystkich grup społecznych.

Żaden model, bez względu na to, jak dokładne są jego założenia epidemiologiczne, nie jest w stanie naświetlić ani przewidzieć drugorzędnych i trzeciorzędnych skutków poszczególnych środków łagodzących chorobę. Jeśli określone środki są stosowane przez wiele tygodni lub miesięcy, długoterminowe lub skumulowane skutki drugiego i trzeciego rzędu mogą być druzgocące.

Jednak modele są dokładnie tym, na czym polegali zaufani urzędnicy, pisze Zweig, w przypadku procedur pandemicznych, takich jak zamykanie szkół, których szkody dla dzieci są nadal oceniane. Jeśli chodzi o segmenty społeczeństwa, które zostały najbardziej poszkodowane, to będą to mniej uprzywilejowani i klasa robotnicza, której doświadczenia i perspektywy nigdy nie zostały wstrzyknięte w te modele sformułowane przez “laptopowych liberałów”, którzy mieli przywilej pracy z domu.

Zweig zwraca uwagę na okropne doniesienia kilku wojowników laptopów, takich jak reporterka New York Timesa Apoorva Mandavilli, a dokument roboczy z 2020 r . autorstwa naukowców z Dartmouth College i Brown University podkreśla, jak słabe dziennikarstwo było wszechobecne. Analizując 20 000 artykułów prasowych i fragmentów wiadomości telewizyjnych z zagranicznych mediów anglojęzycznych i amerykańskich pod kątem pozytywnego lub negatywnego tonu, odkryli, że relacje głównych mediów w USA były znacznie bardziej optymistyczne.

“Wśród analizowanych tematów naukowcy przyjrzeli się w szczególności omówieniu szkół”, pisze Zweig. Okazało się, że 90 procent artykułów na temat ponownego otwarcia szkół w amerykańskich mediach głównego nurtu było negatywnych, w porównaniu z zaledwie 56 procentami w przypadku anglojęzycznych mediów w innych krajach.

Źródło: https://expose-news.com/2025/10/24/how-follow-the-science-destroyed-trust-in-science/