Symulacje pandemii w 2019 roku: Co ukrywa Unia Europejska?

Listen to this article

Na krótko przed rozpoczęciem “pandemii” koronawirusa w UE pilnie przeprowadzono tzw. gry symulacyjne mające na celu przygotowanie się do pandemii. Ale to, co dokładnie zostało tutaj przeszkolone, nie jest czymś, co chcą powiedzieć opinii publicznej: na przykład ujawnienie informacji o grze symulacyjnej “Blue Orchid” zostało niedawno odrzucone – ze względu na ochronę interesu publicznego w zakresie bezpieczeństwa publicznego. W ramach takich symulacji przygotowywano i przygotowuje się w UE sposób postępowania z obywatelami i ich prawami podstawowymi?

Pisaliśmy już o proroczo wyglądających grach symulacyjnych, które zostały przeprowadzone w UE na krótko przed rozpoczęciem “pandemii” koronawirusa:

Szczególnie niepokojącym przykładem mogą być ćwiczenia z października 2019 r. w Grecji, w których symulowano celowe uwolnienie wirusa: zaangażowana była również policja, obrona cywilna i organy ścigania. O jakich środkach dyskutowano – i przeciwko komu? Unijna agencja ECDC jedynie w przybliżeniu informuje o grze symulacyjnej w swoim własnym sprawozdaniu rocznym, ale stwierdza się, że posłużyła ona jako podstawa podręcznika ECDC i Europolu na temat bioterroryzmu.

Eurodeputowany do PE z ramienia Partii Wolności, Gerald Hauser, walczy o przejrzystość i już złożył wniosek do Komisji o ujawnienie większej ilości informacji. w nim nie tylko o podjęte środki, ale także bardzo konkretnie, w jakim stopniu ograniczenie praw podstawowych – na przykład w odniesieniu do cenzury – zostało rozwiązane i przetestowane.

Ćwicz pod kątem coraz to nowych sytuacji zagrożeń

Nawiasem mówiąc, w sprawozdaniu rocznym ECDC za 2019 r. można również znaleźć następującą grafikę, która wyraźnie pokazuje, jak wygląda proces radzenia sobie z coraz to nowymi zagrożeniami i kryzysami zdrowotnymi:

Każdy, kto jest nakłaniany, aby zawsze i stale oczekiwać katastrofy, wyczuje ją nawet przy każdej najmniejszej nieprawidłowości i chętnie na nią zareaguje, dysponując pełnym arsenałem, jakim dysponuje. To jest dokładnie to, do czego osoby odpowiedzialne w państwach UE są szkolone w odniesieniu do gier symulacyjnych – co sprawia, że ujawnianie dokładnej treści jest jeszcze bardziej istotne dla społeczeństwa, ponieważ obywatele są potencjalnymi ofiarami wszystkich tych rodzajów broni, które są wyciągane w przypadku rzekomego kryzysu.

Jeśli więc praca policji, obrony cywilnej i organów ścigania jest częścią symulacji pandemii, to kogo według przywódców UE należy ścigać “bioterrorystów”? Przesadzając: czy dotyczy to również obywateli, którzy chcą zjeść lody na ławce w parku bez maski FFP2?

Na ile realistyczna (!) jest Ocena zagrożenia związanego z patogenem w centrum uwagi? Czy prawa obywateli i proporcjonalność środków odgrywają tu jakąś rolę, czy też raczej zastanawiają się nad jak najostrzejszymi reakcjami na “zagrożenia”?Środki związane z pandemią koronawirusa budzą wątpliwości, czy ważenie korzyści i szkód było traktowane priorytetowo w kontekście wcześniejszych ćwiczeń. Czy wyciągnięto wnioski z lat pandemii koronawirusa i czy obecne i przyszłe symulacje i testy zostały odpowiednio dostosowane?

Faktem jest, że sposób, w jaki symulacja jest przeprowadzana i komunikacja podczas gier symulacyjnych będą miały trwały wpływ na rzeczywiste reakcje uczestników w przypadku ogłoszenia “pandemii”. Każdy obywatel UE ma prawo wiedzieć, jak postępować z nim i jego prawami.

UE odmawia udzielenia informacji na temat gry symulacyjnej “Blue Orchid”

Fakt, że UE do tej pory nie zwracała uwagi na tę kwestię, musi zatem dać do myślenia. “Jeśli chodzi o przejrzystość, Bruksela natychmiast wciska hamulec!” – krytykuje eurodeputowany z ramienia Partii Wolności Hauser. Ćwiczenia w Grecji nie są jedynymi, w przypadku których brakuje istotnych informacji: według Komisji Europejskiej i ECDC 8 lutego 2019 r. odbyła się unijna gra symulacyjna “Blue Orchid”. Mówi się, że chodziło o reakcję na wprowadzenie do kraju członkowskiego UE przypadku dżumy płucnej. “Ale do dziś Komisja Europejska i ECDC odmawiają udzielenia jakichkolwiek konkretnych informacji na temat tego wewnętrznego ćwiczenia pandemicznego” – powiedział Hauser.

Frédéric Baldan, zaangażowany obywatel UE, poprosił o dostęp do odpowiednich dokumentów: W swoim wniosku, opartym na Rozporządzeniu UE (WE) nr 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów, zażądał wszystkich dokumentów administracyjnych związanych z grą symulacyjną “Niebieska Orchidea”, w tym e-maili, raportów, list uczestników, prezentacji, zaleceń i notatek.

“Odpowiedź z Brukseli: Po zbadaniu żądanych dokumentów zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001, z przykrością zawiadamiam, że Pański wniosek nie może zostać przyjęty. Odmówiono ujawnienia ze względu na ochronę interesu publicznego w zakresie bezpieczeństwa publicznego” – mówi Gerald Hauser. Dla niego jest to kpina: “Gdzie jest przejrzystość, której UE wymaga od wszystkich innych?”.

Partia Wolności chce iść dalej: “Będziemy nadal pracować krok po kroku, aż do osiągnięcia pełnej przejrzystości. Dopóki Bruksela będzie milczeć, dopóty istnieje podejrzenie, że jest tu coś do ukrycia. Dlatego złożę interpelację poselską w tej sprawie”.

Ta odmowa przejrzystości może sprawić, że obywatele UE będą mieli mdłości po latach pandemii koronawirusa. Czy można jeszcze czuć się suwerennym, gdy za zamkniętymi drzwiami przygotowywane są środki, które potencjalnie mogą oznaczać koniec własnej wolności?

Źródło: https://report24.news/pandemie-planspiele-im-jahr-2019-was-hat-die-eu-zu-verbergen/