Zełenski z Ukrainy: Bohater wojenny czy autorytarny ciężar?

– Prezydent Ukrainy Zełenski spotyka się z rosnącą krytyką za autorytaryzm i korupcję, mimo że zachodnie media przedstawiają go jako bohatera.

– Dr Ted Galen Carpenter twierdzi, że sukcesy militarne Ukrainy wynikają z miliardowych dotacji NATO, a nie z siły samego Kijowa, oraz że to Rosja wygrywa tę wojnę.

– Zełenski scentralizował władzę, odsunął rywali na bok i przeforsował ustawę pozbawiającą agencje antykorupcyjne niezależności, zanim doszło do publicznego sprzeciwu.

– Wybuchł skandal korupcyjny o wartości 100 milionów dolarów, w który zamieszany był bliski współpracownik Zełenskiego, a 59% Ukraińców obwinia za to osobiście samego Zełenskiego.

– Carpenter odrzuca narrację przedstawiającą Ukrainę jako bastion demokracji, nazywając ją propagandą, która maskuje skorumpowane, autorytarne państwo marionetkowe.

Kiedy felietonista „New York Timesa” ogłosił niedawno prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego „nowym przywódcą wolnego świata”, było to kolejnym szczytowym punktem kultu tej postaci w zachodnich mediach. Jednak coraz liczniejsze głosy krytyków, w tym doświadczonego naukowca z Libertarian Institute, zdecydowanie sprzeciwiają się temu, co nazywają niebezpieczną propagandą, która pomija trudności Ukrainy na polu walki, korupcję w kraju oraz coraz bardziej autorytarne rządy.

Carpenter obala narrację o „przywódcy wolnego świata”

Dr. Ted Galen Carpenter, starszy pracownik naukowy Instytutu Randolpha Bourne’a i Instytutu Libertariańskiego, który spędził 37 lat w Instytucie Cato, opublikował ostrą odpowiedź na AntiWar.com. Carpenter szczególnie atakuje felieton konserwatywnego eksperta Davida Frencha z 26 kwietnia, który argumentował, że ukraińska armia “walczyła z Rosją w impasie, rewolucjonizując przy tym wojnę lądową.”

French napisał, że “największą i najbardziej zaprawioną w bojach siłą lądową w świecie zachodnim może być armia ukraińska” i że Ukraina jest “prawdopodobnie światowym liderem w wojnie dronów.”

Carpenter nie ma nic z tego. Twierdzi, że takie twierdzenia są “propagandą” przypominającą preludium do wojny w Zatoce Perskiej, kiedy dziennikarze wychwalali Irak jako supermocarstwo militarne. Rzeczywistość, twierdzi Carpenter, jest zupełnie inna: “Rosja nadal odnosi sukcesy na polu bitwy, powoli podbijając kolejne terytorium Ukrainy.”

Carpenter zauważa również, że “Zachodni urzędnicy i ich medialni sojusznicy dołożyli wszelkich starań, aby ukryć fundamentalną rzeczywistość, w której Rosja wygrywa wojnę, choć w sposób droższy i bardziej miażdżący, niż zakładał Kreml.”

Prawdziwa siła Ukrainy: miliardy NATO, a nie potęga Kijowa

Być może najbardziej potępiającym punktem Carpentera jest to, że wyniki militarne Ukrainy wynikają prawie wyłącznie z hojności Zachodu. “Osiągnięcia militarne Kijowa były w przeważającej mierze wynikiem szerokiej pomocy zewnętrznej” – pisze. “Stany Zjednoczone i ich europejscy sojusznicy wlali kilkaset miliardów dolarów do kasy Zełenskiego —pomimo licznych dowodów korupcji reżimu”

Dodaje, że “NATO zapewniło ukraińskiej armii coraz bardziej wyrafinowane i śmiercionośne uzbrojenie” oraz że “agenci wywiadu sojuszu bezpośrednio pomagali nawet Ukrainie w przeprowadzaniu ataków na cele rosyjskie.”

Carpenter argumentuje, że bez tego wsparcia “Ukraina byłaby trzeciorzędną potęgą polityczną, gospodarczą i militarną. Kijów i Zełenski to nic innego jak antyrosyjski pełnomocnik Sojuszu.”

Zwrot w kierunku autorytaryzmu w kraju

Jeszcze bardziej niepokojący niż przesadny entuzjazm wobec wojska jest mit o Zełenskim jako orędowniku demokracji. Międzynarodowa Grupa Kryzysowa (International Crisis Group) stwierdziła w szczegółowej analizie, że Zełenski od lat centralizuje władzę i odsuwając na bok rywali. Tuż przed inwazją w 2022 roku jego poparcie spadło poniżej 30 procent, a wzrost popularności, jaki odnotował w czasie wojny, od tego czasu uległ erozji.

Według Crisis Group, w lipcu 2025 roku Zełenski „przepchnął w parlamencie ustawę pozbawiającą niezależności biuro śledcze ds. zwalczania korupcji oraz prokuraturę”. Uzasadnił to walką z rosyjskimi wpływami, ale powszechne protesty i rzadka publiczna reprymenda ze strony Unii Europejskiej zmusiły go do wycofania się.

Kyiv Independent napisał, że „Wołodymyr Zełenski właśnie zdradził ukraińską demokrację – i wszystkich, którzy o nią walczą”.

Potem nastąpiła sensacyjna wiadomość o korupcji. Śledczy oskarżyli Timura Mindicha, bliskiego współpracownika Zełenskiego, o prowadzenie sieci łapówkarskiej o wartości 100 milionów dolarów w państwowej spółce energetyki jądrowej. Andrij Jermak, wpływowy szef sztabu Zełenskiego, zrezygnował ze stanowiska po przeszukaniu jego domu i biura. Sondaż z grudnia 2025 r. wykazał, że 59 procent Ukraińców uważa, iż Zełenski ponosi „osobistą odpowiedzialność” za domniemaną korupcję.

Lider tylko z nazwy

Felieton Frencha kończył się podniosłą retoryką: „To właśnie w Kijowie odważny przywódca i odważny naród podnieśli pochodnię, którą upuściła Ameryka”.

Odpowiedź Carpentera jest miażdżąca. „Trzeba się zastanowić, w jakim alternatywnym wszechświecie żyje French. W prawdziwym świecie Ukraina jest skorumpowaną, autorytarną potęgą, która nie powinna mieć żadnego uzasadnionego znaczenia strategicznego, gospodarczego ani moralnego dla Stanów Zjednoczonych”.

Pytanie, które muszą zadać sobie uczciwi obserwatorzy, jest proste: jeśli Ukraina wygra, to czy będzie to zasługą przywództwa Zełenskiego, czy też pomimo jego konsolidacji władzy i korupcji, która go otacza? Dowody coraz bardziej wskazują na to drugie. Po wydaniu setek miliardów dolarów amerykańskich podatników i rosnącej liczbie ofiar, Amerykanie zasługują na prawdziwe rozliczenie – a nie na kolejną rundę heroizacji ze strony establishmentu medialnego, który zbyt często zamieniał fakty na narrację.

Źródła wykorzystane w tym artykule to między innymi:

Źródło: https://www.naturalnews.com/2026-05-01-ukraine-zelensky-wartime-hero-authoritarian-liability.html