Nowy międzynarodowy system walutowy: Sieć rozliczeniowa BRICS i UNIT

Listen to this article

Streszczenie

W dokumencie tym opisano sieć rozliczeniową BRICS (BSN), wielostronną infrastrukturę rozliczeniową mającą na celu uzupełnienie istniejących międzynarodowych systemów płatności. BSN opiera się na zabezpieczonym aktywie rozliczeniowym o nazwie UNIT, przeznaczonym wyłącznie do operacji między bankami centralnymi. Jest to część głębokiej transformacji międzynarodowej architektury monetarnej, będącej wynikiem nierównowagi narastającej przez kilka dziesięcioleci.

BSN nie jest ani instytucją finansową, ani ponadnarodowym organem monetarnym. Nie posiada bilansu, nie udziela kredytów i nie emituje długów. Zapewnia ramy techniczne i prawne umożliwiające rozliczanie brutto (RTGS) transakcji międzynarodowych w czasie rzeczywistym, zabezpieczone rezerwami realnymi posiadanymi przez uczestniczące banki centralne.

Architektura ta ma na celu:

wzmocnić odporność osiedli transgranicznych,
zmniejszyć ryzyko rozliczeniowe i ryzyko płynności,
poprawić neutralność operacyjną międzynarodowego systemu płatności,
zapewnić ciągłość niezbędnych wymian w okresach stresu systemowego.

Wprowadzenie

Jak ogłosiłem na początku tego roku, rok 2026 oznacza wejście w poważny kryzys systemowy —nie tylko kolejne cykliczne pogorszenie koniunktury, ale logiczną kulminację systemu, który osiągnął swoje strukturalne granice. Kryzys finansowy z 2008 r. nigdy nie został rozwiązany; został odroczony, wchłonięty i wzmocniony przez bezprecedensową akumulację długu publicznego i prywatnego, ciągłą ekspansję monetarną i rosnącą finansjalizację gospodarki realnej.

Jak wyjaśniłem w mojej książce Koniec nauk ekonomicznych, początek złotego wieku, zbliżający się kryzys nie jest zatem powtórzeniem poprzednich cykli gospodarczych, ale końcem specyficznej międzynarodowej architektury monetarnej —takiej, która dominuje od zerwania w 1971 r. i ostateczne porzucenie standardu złota. Od tego czasu system opierał się na wewnętrznie niestabilnych podstawach: pieniądz dłużny tworzony ex nihilo, zależność od zaufania politycznego, eksterytorialność prawna i rosnące wykorzystanie waluty jako instrumentu władzy geopolitycznej.

Kolejne kryzysy —finansowe, energetyczne, zdrowotne i geopolityczne— nie są anomaliami. Są one widocznym przejawem strukturalnej nierównowagi między zglobalizowanym systemem monetarnym a gospodarką światową, która stała się wielobiegunowa.

W tym kontekście jest wysoce prawdopodobne, że kraje BRICS i ich partnerzy wdrożą mechanizmy ochronne przed zakłóceniami płynności, ryzykiem sankcji i rosnącą niestabilnością obecnego międzynarodowego systemu rozliczeniowego. W artykule tym przedstawiono to, co uważam za najbardziej znaczący strukturalnie środek tej strategii ochrony: ustanowienie nowego międzynarodowego systemu rozliczeń monetarnych, opartego nie na długu i zaufaniu politycznym, lecz na dowodzie posiadania realnych aktywów i technicznie neutralnej infrastrukturze.

Projekty Axis Settlement Orbis (ASO) i Axis Stability Interface (ASI) stanowią ramy koncepcyjne i operacyjne, w których umiejscowiona jest propozycja przedstawiona w tym artykule. Nie proponują marginalnej reformy istniejącego porządku, ale zmianę paradygmatu: przejście od systemu monetarnego opartego na obietnicach i pośrednictwie do infrastruktury osadniczej opartej na zabezpieczeniach, przejrzystości algorytmicznej i suwerenności architektonicznej państw.

Wreszcie, te ramy koncepcyjne są również produktem szerszej refleksji, którą nazywam miltazofią: pogodzeniem rygoru naukowego, systemowego rozumienia infrastruktury ludzkiej i duchowości —głębszego podejścia do znaczenia, stabilności i odpowiedzialności zbiorowej. Z tej perspektywy pieniądz nie jest już jedynie narzędziem ekonomicznym, lecz instrumentem strukturalnym cywilizacji, której architektura trwale warunkuje równowagę społeczeństw.

1. Kontekst i uzasadnienie

Dzisiejszy międzynarodowy system płatności opiera się na połączeniu:

systemy przesyłania wiadomości finansowych,
łańcuchy banków korespondencyjnych,
aktywa rozliczeniowe w dużej mierze oparte na długu państwowym.

Model ten okazał się skuteczny w okresach stabilności, ale wykazuje słabości strukturalne:

wydłużone opóźnienia w rozliczeniach,
koncentracja ryzyka operacyjnego,
narażenie na zakłócenia płynności i fragmentację geopolityczną.

W tym kontekście kilka niedawnych inicjatyw (zwłaszcza projekty mostowe obejmujące wiele CBDC) bada infrastrukturę rozliczeń bezpośrednich, odrębną od tradycyjnych mechanizmów bankowości korespondencyjnej. BSN wpisuje się w tę dynamikę jako infrastruktura uzupełniająca, bez zamiaru zastępowania istniejących systemów.

2. Charakter i zakres BSN

2.1 Status instytucjonalny

BSN jest infrastrukturą rynkową, a nie podmiotem finansowym. Charakteryzuje się ona następującymi zasadami:

brak osobowości bankowej,
brak dźwigni,
rachunkowość i neutralność monetarna.

Sieć nie przechowuje aktywów stanowiących podstawę rozliczeń. Są one nadal przechowywane i administrowane przez krajowe banki centralne, zgodnie z ich odpowiednimi ramami prawnymi.

2.2 Zakres zastosowania

Numer BSN przeznaczony jest do:

rozliczenia międzybankowego,

płatności transgraniczne związane z handlem międzynarodowym,

priorytetom nadanym strategicznym giełdom towarowym.

Nie jest przeznaczony do użytku detalicznego.

3. JEDNOSTKA: Aktywa rozliczeniowe

3.1 Definicja

UNIT to cyfrowy składnik aktywów rozliczeniowych, prawnie sui generis, stanowiący bezpośrednie i tymczasowe roszczenie do zestawu aktywów rzeczywistych unieruchomionych przez uczestniczący bank centralny.

JEDNOSTKA:

nie jest walutą fiducjarną,
nie stanowi długu BSN,
oznacza brak automatycznego zobowiązania do wymienialności przez podmiot centralny.

3.2 Zabezpieczenie

Każda wyemitowana JEDNOSTKA jest w pełni zabezpieczona unieruchomionymi aktywami, w tym:

fizyczne złoto,
waluty referencyjne z koszyka wielostronnego,
towary standaryzowane, pod ścisłymi warunkami weryfikacji.

Aktywa pozostają zlokalizowane na terenie jurysdykcji krajowych i podlegają:

audyty krzyżowe między bankami centralnymi,
mechanizmy dowodowe kryptograficzne potwierdzające ich unieruchomienie.

4Mechanizm wydawania i wymierania

4.1 Emisja

Emisja UNIT jest inicjowana przez uczestniczący bank centralny w drodze w pełni zautomatyzowanego procesu:

Unieruchomienie aktywów kwalifikowanych przez bank centralny.
Walidacja dowodu rezerw.
Automatyczne generowanie UNIT poprzez inteligentny kontrakt.
Kredyt UNIT na rachunek rozliczeniowy banku centralnego.

Mechanizm ten zapewnia, że każde utworzenie UNIT odpowiada uprzedniemu unieruchomieniu aktywów realnych.

4.2 Wygasanie (spalenie)

Gdy bank centralny zwraca JEDNOSTKĘ:

tokeny są niszczone,
zniesiono unieruchomienie odpowiednich aktywów.

Proces ten zapewnia długoterminową neutralność sieci systemu.

5. Stabilność wartości

5.1 Koszyk referencyjny

Wartość UNIT jest indeksowana do koszyka obejmującego:

znaczący składnik fizycznego złota,
zestaw walut reprezentatywnych dla uczestniczących gospodarek.

Aby uniknąć nadmiernej koncentracji na wspólnej walucie, przewidziano zasady maksymalnego ważenia.

5.2 Korytarz wahań

Zintegrowano mechanizm korytarza cenowego:

tolerowane są ograniczone odchylenia,
automatyczne dostosowywanie kosztów emisji i wygaszania przyczynia się do stabilizacji wartości wokół koszyka.

Nie jest wymagana żadna interwencja uznaniowa.

6. Infrastruktura techniczna

BSN opiera się na technologii rozproszonego rejestru z uprawnieniami, charakteryzującej się:

walidacją przez uczestniczące banki centralne,
szybką finalność transakcji,
przejrzystość księgi dla właściwych organów.

Model konsensusu ma na celu połączenie:

efektywność operacyjna,
bezpieczeństwo kryptograficzne,
zarządzanie wielostronne.

7. Zarządzanie

Zarządzanie BSN opiera się na:

radzie uczestniczących banków centralnych,
zasadach podejmowania decyzji większością superkwalifikowaną,
ważeniu odzwierciedlającym zarówno zobowiązanie zabezpieczające, jak i działalność rozliczeniową.

Ewolucja protokołu podlega sformalizowanym procedurom zapewniającym stabilność i przewidywalność.

8. Zarządzanie ryzykiem

Główne zidentyfikowane ryzyka (operacyjne, prawne, wyceny) są łagodzone poprzez:

brak bilansu centralnego,
pełne zabezpieczenie,
krajową lokalizację aktywów,
ścisły rozdział infrastruktury od polityki pieniężnej.

BSN nie eliminuje globalnych ryzyk makroekonomicznych, lecz ma na celu ograniczenie ryzyka związanego z rozliczeniami transgranicznymi i ryzykiem płynności.

9. Wniosek

Sieć rozliczeniowa BRICS stanowi uzupełniającą wielostronną infrastrukturę rozliczeniową, której celem jest wzmocnienie solidności międzynarodowego systemu płatności. Zapewniając bezpośredni, zabezpieczony i wielostronny mechanizm rozliczeniowy, BSN oferuje bankom centralnym dodatkową opcję operacyjną, szczególnie w środowiskach charakteryzujących się zwiększoną zmiennością lub fragmentacją międzynarodowych przepływów finansowych. W kontekście, w którym odziedziczona po 1971 r. architektura monetarna wykazuje oznaki strukturalnego wyczerpania, BSN stanowi pragmatyczną, nieideologiczną odpowiedź na świat, który stał się trwale wielobiegunowy.

Źródło: https://www.globalresearch.ca/brics-settlement-network-unit/5911135