Kamienie nerkowe u dzieci stają się coraz bardziej powszechne — oto dlaczego i jak z nimi walczyć

Listen to this article

Opowieść w skrócie

– Przypadki kamieni nerkowych u dzieci rosną i choć są rzadsze niż u dorosłych, mogą stać się walką na całe życie

– Szczawiany, które występują w wielu produktach roślinnych, przyczyniają się do wzrostu liczby przypadków kamieni nerkowych. Gdy związki te wiążą się z wapniem, tworzą kryształy szczawianu wapnia, które są mikroskopijne i ostre jak brzytwa, co może powodować poważne uszkodzenia tkanek

– Optymalizując elastyczność metaboliczną, można utrzymać środowisko o niskiej zawartości tlenu w jelitach. Pozwala to na rozwój zdrowych bezwzględnych beztlenowców, które pomagają metabolizować i eliminować szczawiany.

– Usunięcie produktów wysoko szczawianowych z diety to pierwszy krok, aby zminimalizować ich szkodliwe skutki i pomóc w leczeniu jelit. Omówiono tu także niektóre strategie, które mogą pomóc w eliminacji szczawianów

Kamienie nerkowe to twarde masy, które powstają w wyniku chemikaliów w moczu, gdy jest za dużo odpadów i za mało płynów. Mogą być tak małe jak ziarenko piasku lub wielkości kamyka — w niektórych przypadkach mogą urosnąć nawet do wielkości piłeczki golfowej. Gdy organizm pracuje nad eliminacją kamienia, może to prowadzić do podrażnień lub blokad, powodując silny ból i inne objawy.¹

U dorosłych kamienie nerkowe są częstą chorobą – u 8 na 1 000 dorosłych diagnozuje się co roku.² Niepokojąco, liczba przypadków wśród dzieci również rośnie.

Czy Twoje dziecko jest narażone na rozwój kamieni nerkowych?

Według artykułu w ABC73, kamienie nerkowe stały się bardziej powszechne u dzieci w ciągu ostatnich 20 lat. Chociaż rzadziej niż u dorosłych, może to być walka na całe życie. Artykuł opowiada historię Alexa Zellersa, czteroletniego chłopca z rzadką chorobą genetyczną zwaną cystinurią, która spowodowała u niego powiększone kamienie nerkowe i musiały zostać usunięte chirurgicznie.⁴

“Jeden kamień w jego nerce miał rozmiar piłki golfowej. Drugi, w pęcherzu, miał rozmiar piłki do lacrosse. ‘To jak ogromne, gęste jajo. To tylko duża masa” – opisała Kate, matka Alexa.”

W artykule dr Greg Tasian, urolog dziecięcy z Children’s Hospital of Philadelphia, wyjaśnia, jak powstają kamienie nerkowe, mówiąc: “Twój organizm nie wchłania niektórych aminokwasów, a cystyna gromadzi się i krystalizuje w moczu, tworząc kamienie we wczesnym okresie życia.”

Chociaż choroba Alexa jest rzadka, Tasian twierdzi, że obserwuje wzrost liczby młodych pacjentów z kamieniami nerkowymi i że za to odpowiada kilka czynników stylu życia, takich jak spożywanie większej ilości ultraprzetworzonej żywności, nadmierne stosowanie antybiotyków oraz przewlekłe odwodnienie, zwłaszcza w upalne dni.⁵

Jednak może istnieć inny, ważniejszy czynnik, który występuje w jedzeniu, nawet w tych uważanych za zdrowe.

Szczawiany są powiązane z kamieniami nerkowymi, ale czym one są?

Szczawiaki to naturalne związki występujące w wielu produktach roślinnych, w tym w fasoli, zbożach, nasionach i orzechach, owocach, jagodach i ziołach.⁶ Nazywane są także kwasem dikarboksylowym, co oznacza, że składają się z dwóch cząsteczek dwutlenku węgla (CO2).

Jednak posiadanie dwóch grup karboksylowych (COOH) powoduje utratę protonów w warunkach fizjologicznych. To powoduje ujemny ładunek, który pozwala im wiązać się z dodatnio naładowanymi jonami, takimi jak wapń.

Chemicznie szczawian jest solą; I jak inne sole, tworzy kryształy, których organizm z natury ma ograniczoną zdolność do przetwarzania. Gdy szczawiaki wiążą się z wapniem, tworzą kryształy szczawianu wapnia, które są mikroskopijne i ostre jak brzytwa, powodując poważne uszkodzenia tkanek. A ponieważ nie są rozpuszczalne, mogą się gromadzić.

To właśnie powoduje powstawanie kamieni nerkowych. Kamienie wapniowe są głównym typem, stanowiąc 80% kamieni nerkowych.⁷ Ale przyczynianie się do powstawania kamieni nerkowych to tylko jeden ze sposobów, w jaki szczawiaki szkodzą zdrowiu. Związki te mogą wpływać na liczne funkcje organizmu i powodować szeroki zakres objawów.

Dieta bogata w szczawiany może prowadzić do bólu stawów, problemów trawiennych i podrażnień skóry

Nadmiar szczawianów może wpływać na wchłanianie niezbędnych składników odżywczych i prowadzić do niedoborów minerałów. Gdy gromadzą się w stawach, mogą powodować powstawanie kryształów podobnych do tych w nerkach. Może to wywoływać stan zapalny i ból stawów, przypominający objawy dny moczanowej lub artretyzmu.

W drogach moczowych szczawiany mogą powodować podrażnienia, dyskomfort oraz zwiększać ryzyko infekcji dróg moczowych (ZUM). Ostre jak brzytwa kryształy mogą również powodować bolesne oddawanie moczu i przyczyniać się do zespołu drażliwego pęcherza, który charakteryzuje się częstym, nagłym i/lub bolesnym oddawaniem moczu.

Tymczasem wzdęcia, gazy, biegunka i bóle brzucha mogą pojawić się, gdy szczawiaki wpływają na przewód jelitowy, zwłaszcza u osób z wrażliwym układem trawiennym lub z zespołem jelita drażliwego (IBS).

Istnieją także badania łączące dietę wysokoszczawinową z objawami fibromialgii, i choć teoria nie jest jeszcze w pełni zrozumiana, teoria głosi, że kryształy szczawianu mogą powodować stan zapalny w mięśniach i tkankach łącznych, powodując rozległy ból i zmęczenie.

Gdy organizm próbuje wyeliminować szczawiany, mogą one być wydalane przez skórę, szczególnie jeśli nerki nie są już w stanie przetwarzać nadmiaru szczawianów w organizmie. Może to powodować tworzenie krystalicznych osadów na skórze, powodując podrażnienia, wysypkę i intensywne swędzenie.

Zmagałem się z tym problemem zdrowotnym 15 lat temu, kiedy pojawiła się u mnie wysypka, która powodowała tak silne swędzenie, że nie spałem. Po podrapaniu wysypka zamienia się w twarde guzki, które utrzymują się miesiącami lub latami.

Próbowałam wielu naturalnych metod, w tym lodowania dotkniętego miejsca i nakładania żelu aloesowego, ale nie znalazłam trwałego rozwiązania — dopiero gdy zajęłam się szczawianami w diecie, mogłam odczuć ulgę.

Szczawiany mogą zakłócać funkcje komórkowe

Innym sposobem, w jaki szczawiany szkodzą zdrowiu, jest zakłócanie funkcji enzymów niezbędnych do produkcji energii komórkowej. Jony szczawianowe mogą wiązać się z enzymami w mitochondrialnym łańcuchu transportu elektronów, które są niezbędne do produkcji adenozynotrifosforanu (ATP).

Twoje mitochondria produkują ATP, dlatego nazywa się je “elektrowniami” twoich komórek. ATP jest walutą twojej energii komórkowej i jest życiodajną siłą procesów komórkowych. Napędza wszystko, w tym procesy takie jak skurcz mięśni, propagacja impulsów nerwowych, synteza niezbędnych biomolekuł oraz utrzymanie homeostazy komórkowej.

Gdy szczawiany zakłócają produkcję ATP, może to prowadzić do zmniejszenia produkcji energii i wzrostu stresu oksydacyjnego w komórkach. To prowadzi do szerszego zakresu zaburzeń metabolicznych i fizjologicznych.

Unikaj tych produktów bogatych w szczawiany

Każdy powinien zwracać uwagę na szczawiaty, nie tylko osoby z kamieniami nerkowymi lub innymi przewlekłymi problemami zdrowotnymi, nieelastycznością metaboliczną czy zaburzeniami minerałów. Pierwszym krokiem jest identyfikacja produktów bogatych w szczawany i ich usunięcie z diety, aż do wyleczenia jelit.

Niedawno przeprowadziłem wywiad z Sally Norton, która jest cenioną autorytetem w dziedzinie szczawianów. Jej wiedza jest rzeczywiście nieoceniona dla każdego, kto chce zrozumieć ten temat. W naszej rozmowie wskazała produkty szczególnie bogate w szczawiany. Możesz się zdziwić, bo niektóre z tych produktów znajdują się na liście “zdrowych produktów” wielu osób:

• Szpinak — Ich poziom szczawianów może sięgać nawet 600 do 800 mg na 100 gramów.

• Migdały — Migdały zazwyczaj zawierają około 122 mg szczawianów na 100 gramów. Jednak wszystkie orzechy ogólnie są szczególnie problematyczne, ponieważ zawierają kwas linolowy (LA). Nawet orzechy makadamia mogą zwiększyć toksyczny ładunek, ponieważ zawierają kwas oleinowy, który może być równie szkodliwy jak LA.

“Te nasiona z drzew są zaprojektowane z wieloma antyskładnikami, które mają cię kopnąć w brzuch. Wszystkie antyskładniki są toksyczne dla jelit. Wszystkie powodują pewne uszkodzenia jelita. Orzechy są po prostu zaprojektowane tak, by były niestrawne. Są zaprojektowane, by rozmontować twoją zdolność trawienia jedzenia. Jeśli chcesz zdrowego jelita, nie chcesz, żeby orzechy kopały ci w brzuch raz za razem,” mówi Norton.

• Masło orzechowe — Masło orzechowe może zawierać około 140 mg na 100 gramów.

• Bataty — Zawierają około 30 mg szczawianów na 100 gramów. (Chociaż jest to uważane za wysokie w porównaniu do innych warzyw, w rzeczywistości jest znacznie niższe niż szpinak czy orzechy)

• Figi — Mają około 40 mg na 100 gramów.

Oprócz szpinaku, liściaste warzywa o wysokiej zawartości szczawianów, uznawane za “superfood”, to boćwina i buraki, więc warto ich unikać, jeśli jesteś wrażliwy na szczawiany lub masz problemy z kamieniami nerkowymi.

Możesz także unikać tych bogatych w kolagen źródeł białka do czasu wyleczenia jelit, ponieważ rozkład kolagenu może prowadzić do produkcji szczawianów i pogorszyć Twój stan:

Bulion kostny
Żelatyna
Skóry zwierzęce, ścięgna i więzadła
Mięso jest krojeno tkankami łącznymi, takimi jak ogon wołowy, szyja i golan
Mięso podrobów, takie jak serce i wątroba

Leczenie jelit może pomóc w zwalczaniu toksyczności szczawianów

Wspomniałem wyżej, że leczenie zdrowia jelit jest kluczowe, aby ograniczyć działanie szczawianów, ale zanim to zrobisz, musisz zająć się swoją nieelastycznością metaboliczną. Odnosi się to do zmniejszonej zdolności organizmu do przełączania się między spalanymi źródłami paliwa, głównie węglowodanami i tłuszczami.

Gdy jesteś metabolicznie nieelastyczny, może to wpływać na zdolność organizmu do produkcji energii. Może to mieć głęboki wpływ na zdrowie jelit, szczególnie jelita grubego, ponieważ utrudnia organizmowi utrzymanie środowiska o niskiej zawartości tlenu w tym narządzie.

W jelicie grubym potrzebne jest środowisko o niskiej zawartości tlenu, ponieważ nie tylko pomaga ono kontrolować bakterie chorobotwórcze, ale także pozwala rozwijać się zdrowym beztlenowcom bezwzględnym. Są to prymitywne bakterie, które nie mogą przetrwać w obecności tlenu.

Co więc mają wspólnego bezwzględne beztlenowce z toksycznością szczawianów? Okazuje się, że istnieją bezwzględne beztlenowce, które potrafią trawić kryształy szczawianów, zwane Oxalobacter formongines.8 Te pożyteczne bakterie rozwijają się w środowisku o niskiej zawartości tlenu i mają wyjątkową zdolność do skutecznego metabolizowania szczawianów.

Za pomocą specyficznych enzymów bakterie Oxalobacter rozkładają kryształy szczawianu na format i dwutlenek węgla. Dwutlenek węgla pomaga zatrzymać środowisko o niskiej ustawie tlenu w jelitach, pozwalając tym prymitywnym organizmom rozwijać się i wspierać zdrowie. Poprzez prostą pasywną dyfuzję kryształy są uwalniane i trafiają do jelit, gdzie Oxalobacter nadal je trawi, aż problemy z toksycznością szczawianów znikną.

Mówiąc prosto, musisz zoptymalizować elastyczność metaboliczną, aby utrzymać środowisko o niskiej zawartości tlenu w jelitach i pozwolić bakteriom Oxalobacter radykalnie obniżyć poziom szczawianów w tkankach.

Uważam, że to ostateczne lekarstwo na większość kamieni nerkowych. Jest to znacznie bardziej efektywne i skuteczne niż konwencjonalne podejście do tej powszechnej schorzeń, ponieważ prowadzi bezpośrednio do źródła problemu.

Krokiem 1 w leczeniu jelit byłoby wyeliminowanie kwasu linolowego (LA) z diety, ponieważ LA wytrąca się z powstawania peroksynitrytów, które niszczą funkcjonowanie mitochondriów i utrudniają produkcję energii, zmuszając organizm do polegania na glikolizie w cytoplazmie komórek, a nie na łańcuchu transportu elektronów (ETC) mitochondriów.

To z kolei prowadzi do upośledzenia jelit, ponieważ pozwala na wyciek tlenu do jelit, co zabija pożyteczne bakterie i pozwala na rozwój patogennych bakterii.

Nie ma szybkiego sposobu na detoksykację szczawianów

Jeśli Ty lub Twoje dzieci zmagacie się z kamieniami nerkowymi lub występują inne objawy toksyczności szczawianów, zachęcam do obejrzenia mojego wywiadu z Norton, podczas którego omawiamy wiele strategii i wyborów żywieniowych, które mogą pomóc zminimalizować szkodliwe skutki szczawianów lub wspomóc ich eliminację.

Oprócz ograniczenia spożycia produktów bogatych w szczawiany, o których mowa powyżej, warto pamiętać o kilku kluczowych zaleceniach:

Zwiększ spożycie wapnia — Gdy spożywasz produkty bogate w wapń lub przyjmujesz suplementy wapnia, mogą one wiązać się z szczawianami w jelitach i uniemożliwiać ich wchłanianie. Pomagają także ułatwić wydalanie szczawianów przez stolec. Produkty bogate w wapń to produkty mleczne i zielone liściaste.

Dbaj o odpowiednie nawodnienie — Picie wystarczającej ilości wody pomoże wypłukać szczawiany przez mocz i zapobiegnie powstawaniu kamieni nerkowych.

Optymalizuj zdrowie jelit — Promuj zdrowy mikrobiom jelitowy, spożywając produkty bogate w probiotyki, takie jak jogurt, kefir i fermentowane warzywa. To pomoże wspierać wzrost Oxalobacter i innych korzystnych bakterii.

Spożycie cytrynianu — cytrynian, obecny w owocach cytrusowych takich jak cytryny i pomarańcze, może pomagać poprzez wiązanie wapnia i szczawianów, ograniczając tym samym powstawanie kamieni nerkowych. Unikaj jednak nadmiernego suplementowania kwasem askorbinowym, ponieważ wysokie dawki mogą przekształcać się w szczawiany. Kwas askorbinowy jest najczęściej stosowaną formą witaminy C w suplementach diety.

Dobrze gotuj potrawy bogate w szczawiany — Metody gotowania oparte na gotowaniu mogą pomóc zmniejszyć zawartość szczawianów w pokarmach, ponieważ szczawiany przenikają do wody do gotowania.

Miejscowy wapń na podrażnienia skóry związane z szczawianami — Stosowanie miejscowego wapnia może złagodzić objawy, wytrącając szczawiany w miejscu.

Pamiętaj, że leczenie ciała wymaga czasu — nie oczekuj efektów z dnia na dzień. To maraton, a nie sprint. W niektórych przypadkach efekty mogą być widoczne po dwóch do dwóch i pół roku po stosowaniu diety niskoszczawianowej, które mogą nie być przyjemne.

Na przykład możesz nagle zachorować, ponieważ nerki są w końcu oczyszczone i mogą efektywniej wydalać szczawian. Oznacza to, że Twój organizm sięga po głębsze złoża. Możliwe skutki uboczne mogą obejmować zapalenie żołądka, migreny, ataki lęku, dnę moczanową i inne toksyczne reakcje.

Poziom kwasu moczowego również może wzrosnąć, ponieważ zastępuje on kwas szczawiowy. W tym przypadku oznacza to, że organizm usuwa szczawiany. Można również zauważyć odkładanie się kamienia nazębnego na zębach, piaszczyste stolce, piaszczyste oczy, hemoroidy i pieczenie podczas wypróżniania — wszystkie te objawy wskazują, że organizm się leczy.

Energia komórkowa — Sama istota życia

Moja osobista walka z podrażnieniem skóry wywołanym szczawianami 15 lat temu to prawdziwe otwarcie oczu. Uważam ją za przełomowy punkt w mojej drodze zdrowotnej, ponieważ najlepiej pokazuje, jak ważne jest posiadanie zdrowego, dobrze funkcjonującego mikrobiomu dla ogólnego zdrowia.

Niestety, praktycznie nikt z nas nie ma zdrowego mikrobiomu jelitowego. Jest to głównie efekt dużych międzynarodowych korporacji, które wykorzystują nas i kierują na nienaturalne produkty, które ostatecznie szkodzą naszym mitochondriom, a ostatecznie także naszej zdolności do wytwarzania energii komórkowej.

Uważam, że zdolność do wytwarzania wystarczającej ilości energii komórkowej jest najważniejszym czynnikiem napędzającym wrodzone procesy naprawy i regeneracji organizmu, aby mogło ono wyzdrowieć z chorób i wszelkich przeszkód zdrowotnych.

Mając to na uwadze, tego lata wydam nową książkę, która zagłębi się w naukę o energii komórkowej. W tej książce szczegółowo wyjaśnię szlaki biochemiczne, które dostarczają energię Twoim komórkom, a także jak zakłócanie tych szlaków może narażać Ciebie lub Twoich bliskich na ryzyko stopniowego pogarszania się problemów zdrowotnych.

Podzielę się także praktycznymi strategiami, które pomogą wspierać zdrowie mitochondriów i zwiększyć produkcję energii komórkowej poprzez zdrowe wybory żywieniowe, zmiany stylu życia i odpowiednie suplementowanie. Ta książka to zdecydowanie lektura obowiązkowa, ponieważ może pomóc Ci na nowo odkryć podstawowe strategie leczenia organizmu i zapobiegania chorobom, więc bądźcie czujni.

Źródło: https://articles.mercola.com/sites/articles/archive/2024/05/16/kidney-stones-in-children.aspx