Rodzice odrzucają szczepionkę przeciwko HPV, ponieważ badania wskazują na przypadki autoimmunizacji, zgony i nadużycia regulacyjne

– Dochodzenie matki w sprawie śmierci córki po podaniu szczepionki Gardasil ujawniło fałszywe zgłoszenie firmy Merck do systemu VAERS oraz bierność CDC.

– Niezależni badacze wykryli fragmenty DNA wirusa HPV w fiolkach ze szczepionką, co wskazuje na związek szczepionki Gardasil z reakcjami prowadzącymi do śmierci, jednak spotkali się z cenzurą.

– Wskaźniki zachorowalności na raka szyjki macicy spadały już przed dopuszczeniem szczepionki Gardasil do obrotu, a nie ma dowodów na to, że szczepionka zapobiega nowotworowi.

– Ryzyko związane ze szczepionką Gardasil obejmuje autoimmunizację, uszkodzenia neurologiczne i śmierć, a raporty VAERS znacznie zaniżają rzeczywistą liczbę przypadków uszkodzeń.

– Rodzice coraz częściej odrzucają szczepionkę Gardasil ze względu na procesy sądowe, konflikty interesów oraz dowody na to, że badania cytologiczne są bezpieczniejsze i skuteczniejsze.

Kiedy Emily Tarsell straciła swoją 21-letnią córkę Christinę zaledwie 18 dni po podaniu trzeciej dawki szczepionki Gardasil, założyła, że władze służby zdrowia przeprowadzą dochodzenie. Zamiast tego odkryła system nastawiony na ochronę firmy Merck – system, w którym CDC zignorowało śmierć jej córki, firma Merck złożyła fałszywe zgłoszenie do systemu VAERS, obarczając winą „infekcję wirusową”, a organy regulacyjne uznały poważne urazy za „niepoważne”. Jej historia nie jest bynajmniej odosobniona. W całych Stanach Zjednoczonych rodzice coraz częściej odmawiają szczepienia przeciwko HPV, nie z powodu niewiedzy, ale dlatego, że widzieli dowody: Gardasil jest powiązany z autoimmunizacją, uszkodzeniami neurologicznymi, a nawet śmiercią, podczas gdy twierdzenia o zapobieganiu rakowi są mocno przesadzone.

Nowe badanie opublikowane w czasopiśmie JAMA Pediatrics ujawnia znaczne różnice w wskaźnikach szczepień przeciwko HPV, przy czym południowe stany, takie jak Mississippi, Georgia i Oklahoma, pozostają daleko w tyle za stanami północno-wschodnimi. Jednak prawdziwym pytaniem nie jest to, dlaczego niektóre stany się opierają, ale jak ta szczepionka w ogóle została zatwierdzona. Odpowiedź leży w trwającym od dziesięcioleci schemacie zawłaszczania organów regulacyjnych, manipulacji danymi i korporacyjnej chciwości, które zrujnowały życie tysięcy młodych ludzi.

Szczepionka, która nie była potrzebna

Organizacja Children’s Health Defense od dawna dokumentuje niepokojące wyniki stosowania tej szczepionki. Zwróciła ona uwagę, że dr Sin Hang Lee, patolog, który zbadał fiolki szczepionki Gardasil pochodzące z wielu krajów, wykrył fragmenty DNA wirusa HPV w każdej próbce, pomimo twierdzeń FDA, że szczepionka nie zawiera materiału genetycznego. Jego analiza pośmiertna dziewczynki z Nowej Zelandii, która zmarła po szczepieniu, potwierdziła obecność DNA wirusa HPV-16, co sugeruje, że szczepionka mogła wywołać u niej śmiertelną reakcję. Jednak gdy próbował opublikować swoje odkrycia, spotkał się z „globalną cenzurą redakcyjną”. Czasopisma odmówiły wydrukowania jego pracy nie dlatego, że była ona błędna, ale dlatego, że zagrażała narracji firmy Merck.

Prawda jest taka, że zachorowalność na raka szyjki macicy spadała już przed zatwierdzeniem Gardasilu w 2006 roku, dzięki badaniom cytologicznym. Jak wyjaśnia biochemiczka dr Lucija Tomljenović: „Wskaźnik zachorowań na raka szyjki macicy w Wielkiej Brytanii gwałtownie spadał i osiągnął najniższy poziom na długo przed wprowadzeniem szczepionek przeciwko HPV”. W badaniach klinicznych nigdy nawet nie sprawdzano, czy Gardasil zapobiega rakowi; mierzyły one zmiany przedrakowe (CIN2), które często ustępują samoistnie. Mimo to organy regulacyjne pozwoliły firmie Merck wprowadzić szczepionkę na rynek jako niemal cudowne lekarstwo, twierdząc, że może ona zmniejszyć zachorowalność na raka szyjki macicy o 80% – liczba ta została zaczerpnięta z błędnych przeglądów Cochrane, opartych na badaniach obarczonych „poważnym lub krytycznym ryzykiem stronniczości”, jak twierdzi Tomljenović.

Szczepionka bardziej niebezpieczna niż sama choroba

Jeśli korzyści płynące ze szczepionki Gardasil są wątpliwe, to związane z nią zagrożenia są niezaprzeczalne. System zgłaszania niepożądanych zdarzeń poszczepiennych (VAERS) odnotował 43 330 przypadków uszczerbków na zdrowiu u osób poniżej 30. roku życia, w tym dziesiątki zgonów (biorąc pod uwagę, że naukowcy szacują, iż zgłaszanych jest mniej niż 1–6% niepożądanych zdarzeń, rzeczywista liczba uszczerbków na zdrowiu może być wielokrotnie wyższa). Duńskie badanie opublikowane w czasopiśmie „Journal of Autoimmunity” wykazało, że 92% osób, które otrzymały szczepionkę Gardasil i u których wystąpiły objawy, miało autoprzeciwciała atakujące układ nerwowy, w porównaniu z zaledwie 19% osób z grupy kontrolnej. W badaniu tym 83% dziewcząt, które zgłosiły się po pomoc z powodu objawów po szczepieniu, zgłaszało umiarkowane lub silne zmęczenie, w porównaniu z żadną osobą z grupy kontrolnej.

Jednak gdy europejskie organy regulacyjne badały związek szczepionki Gardasil z POTS (zespołem tachykardii ortostatycznej), nie przeprowadziły niezależnych badań. Pozwoliły firmie Merck na analizę własnych danych. Firma zawyżyła wskaźniki występowania POTS w populacji ogólnej, jednocześnie zaniżając liczbę zgłoszonych przypadków urazów poszczepiennych, co miało zapewnić, że dane nie wykażą żadnego związku. Europejska Agencja Leków (EMA) bezkrytycznie zatwierdziła wnioski firmy Merck, mimo że ujawnione dokumenty wskazywały, iż eksperci mieli poważne wątpliwości. Dwa lata później CDC powtórzyło błędne metody firmy Merck w analizie VAERS, stwierdzając, że „nie ma sygnałów dotyczących bezpieczeństwa”. Główny badacz? Dr Jorge Arana, który opuścił CDC i dołączył do firmy Merck kilka miesięcy po opublikowaniu badania.

Dlaczego rodzice mówią „nie”

Biorąc pod uwagę tę historię oszustw, tuszowania faktów i rzeczywistych szkód, nie dziwi fakt, że w latach 2015–2018 odsetek osób odmawiających szczepienia przeciwko HPV wzrósł o 80%. Rodzice nie dają się już nabrać na marketingowe sztuczki. Widzieli pozwy sądowe – ponad 200 toczących się spraw, w których zarzuca się firmie Merck ukrywanie zagrożeń związanych ze szczepionką Gardasil. Zapoznali się z raportami z sekcji zwłok, takimi jak ten dotyczący 14-letniego Joela Gomeza, zdrowego piłkarza, który zmarł na „zawał mięśnia sercowego”, co patolog określił jako „niespotykane” u chłopca w jego wieku.

Dowiedzieli się też o finansowych motywach stojących za tą kampanią. Firma Merck agresywnie lobbowała na rzecz wprowadzenia Gardasilu jako szczepionki obowiązkowej, a nawet sama przygotowała projekt ustawy. Firma zastąpiła utracone zyski z leku Vioxx (po wycofaniu go z rynku z powodu śmierci dziesiątek tysięcy osób) przychodami z Gardasilu. Tymczasem była dyrektor CDC, Julie Gerberding, opuściła agencję, aby zostać prezesem działu szczepionek firmy Merck, gdzie zarobiła ponad 100 milionów dolarów.

Prawdziwe rozwiązanie: badania cytologiczne, a nie zyski farmaceutyczne

A co w tym najbardziej ironiczne? Nikt nie musi umierać na raka szyjki macicy, ponieważ badania cytologiczne są już cennym narzędziem profilaktycznym. Jak stwierdza dr Tomljenović: „Narażanie zdrowych dzieci na długotrwałe, nieprzewidywalne i nie do końca poznane zagrożenia związane ze szczepionką, bez żadnych udowodnionych istotnych korzyści, jest całkowicie nienaukowe, nierozsądne, niemoralne i po prostu lekkomyślne”. Mimo to CDC nadal zaleca szczepionkę Gardasil wszystkim nastolatkom, jednocześnie cenzurując głosy sprzeciwu i ignorując rodziny poszkodowanych.

Szczepionka przeciwko HPV nie ma nic wspólnego ze zdrowiem. Chodzi o zysk, kontrolę i wadliwy system regulacyjny, który pozwala korporacjom na samokontrolę. Dopóki to się nie zmieni, rodzice będą nadal mówić „nie”… nie ze strachu, ale dlatego, że dobrze się przygotowali. A w tak skorumpowanym systemie to jedyny bezpieczny wybór.

Źródła wykorzystane w tym artykule to między innymi:

Źródło: https://www.naturalnews.com/2026-05-13-parents-reject-hpv-vaccine-autoimmunity-death.html