Rząd Kanady skazuje na głód osoby niepełnosprawne, które odmawiają eutanazji

Ciężko niepełnosprawny Kanadyjczyk walczy o życie – nie z chorobą, ale z socjalistycznym państwowym systemem opieki zdrowotnej, który uznał go za „bezużytecznego” i zamierza zmusić go do poddania się eutanazji.

Roger Foley, cierpiący na rzadką chorobę neurologiczną, twierdzi, że London Health Sciences Centre w Ontario systematycznie odmawia mu zaspokojenia podstawowych potrzeb, jednocześnie agresywnie naciskając na niego, by skorzystał z programu „pomocy medycznej w umieraniu” (MAiD).

„Chcą, żebym umarł” – powiedział Foley swoim zwolennikom. „I dbają o to, żebym cierpiał, dopóki się nie zgodzę”.

Schorzenie Foleya, ataksja spinocerebelarna typu 14, powoduje, że odczuwa on ciągły ból, ale on sam uparcie twierdzi, że chce żyć. Szpital, jak twierdzi, ma jednak inne plany.

Personel wielokrotnie wywierał presję na Foleya, by zgodził się na eutanazję, jednocześnie blokując mu dostęp do pożywienia, wody, leków doustnych, bezpiecznej opieki osobistej oraz odpowiedniego oświetlenia.

„Pomimo mojego stanu zdrowia niestrudzenie walczyłem o swoje prawa, godność i możliwość powrotu do społeczności” – powiedział Foley.

Szczególnie okrutnym posunięciem okazało się usunięcie specjalistycznego oświetlenia dostosowanego do jego potrzeb. Foley cierpi na skrajną neurologiczną nadwrażliwość na światło i potrzebuje specjalistycznego oświetlenia o bursztynowej długości fali, aby bezpiecznie jeść, pić i przyjmować leki. Szpital zlikwidował te udogodnienia w zeszłym roku.

„Te rozwiązania były medycznie niezbędne ze względu na moją ciężką neurologiczną nadwrażliwość na światło i niepełnosprawność wzrokową” – wyjaśnił Foley. Bez odpowiedniego oświetlenia nie jest w stanie bezpiecznie wykonać techniki połykania niezbędnej do spożywania pokarmów lub płynów, co naraża go na ciągłe ryzyko zadławienia, aspiracji lub zapalenia płuc.

„Oświetlenie fluorescencyjne i halogenowe w szpitalu emituje niebieskie fale o wysokim natężeniu, które powodują silny ból oczu i uszkodzenia” – powiedział.

Foley został zmuszony do skonstruowania prowizorycznych okularów ochronnych, sklejając taśmą trzy osłony z gogli narciarskich, których noszenie jest dla niego znośne jedynie przez około dziesięć minut za jednym razem. „Z powodu wady rozwojowej kręgosłupa szyjnego mogę nosić te ciężkie gogle tylko przez około dziesięć minut na raz, co pozwala mi jedynie na minimalne nawodnienie, ale nie na spożywanie posiłków ani przyjmowanie leków” – powiedział.

W rezultacie Foley pozostaje odwodniony, niedożywiony i odczuwa coraz silniejszy ból.

W oświadczeniu opublikowanym na swojej stronie GoFundMe Foley szczegółowo opisał przerażające warunki, w jakich jest zmuszony przebywać. „Od tamtej pory jestem również pozbawiony podstawowej opieki: nie podaje mi się płynów dożylnych, jestem narażony na ciągłe odwodnienie i niedożywienie, wielokrotnie jestem krytykowany i nękany przez personel, brutalnie budzony pod pretekstem tak zwanych »kontroli« oraz poddawany innym formom znęcania się”.

Jego ramiona są pokryte bliznami po wielokrotnych wkłuciach dożylnych, a żyły ciągle się zapadają. Żyje w ciągłym bólu, odczuwa silne zmęczenie oraz pogorszenie funkcji poznawczych spowodowane odwodnieniem i brakiem snu. „Nigdy nie wyraziłem zgody na to leczenie” – stwierdził Foley. „To forma okrutnej kary i dyskryminacji, która zrujnowała moje zdrowie i jakość życia”.

Niezależna organizacja non-profit Life Care Network Inc. podjęła się zapewnienia Foleyowi osobistych opiekunów na terenie szpitala. Pomagają mu oni w dostępie do posiłków, leków doustnych, wody, korzystaniu z toalety, higienie osobistej oraz w zapewnieniu podstawowych środków bezpieczeństwa.

Organizacja dokonała już oceny specjalistycznego oświetlenia Foleya i potwierdziła, że jest ono bezpieczne dla personelu, odwiedzających i opiekunów. Jednak fundusze są ograniczone. Foley potrzebuje darowizn, aby utrzymać stały dostęp do niezależnych opiekunów. Bez nich pozostaje całkowicie zależny od szpitala, który aktywnie stara się zakończyć jego życie.

Każda darowizna na rzecz jego kampanii trafia bezpośrednio na finansowanie bezpiecznej, niezależnej opieki za pośrednictwem organizacji Life Care Network. „Sto procent Państwa darowizny zostanie przeznaczone bezpośrednio na finansowanie bezpiecznej i niezależnej opieki, zapewniającej mi dostęp do pożywienia, wody i godności, podczas gdy ja będę kontynuował walkę o sprawiedliwość” – powiedział Foley. „Moje życie i przetrwanie zależą od tej opieki”.

Kanadyjski program MAiD budzi coraz większe kontrowersje w miarę jak pojawiają się historie takie jak ta Foleya. Krytycy ostrzegają, że krajowe ramy prawne dotyczące eutanazji, jedne z najbardziej liberalnych na świecie, tworzą niepokojącą strukturę zachęt, w której pracownicy służby zdrowia mogą postrzegać niepełnosprawnych pacjentów jako ciężar, a nie jako osoby zasługujące na opiekę i godność.

Przypadek Foleya rodzi pilne pytania o to, dlaczego szpital może odmawiać podstawowej opieki, jednocześnie naciskając na eutanazję, jakie zabezpieczenia istnieją dla niepełnosprawnych Kanadyjczyków, którzy chcą żyć, oraz ilu innych cierpi w milczeniu.

Źródło: https://thepeoplesvoice.tv/disabled-canadian-help-hospital-withholds-food-water-pushing-euthanasia/