Dlaczego ludzie rzucają się na jod w obliczu obaw związanych z energią jądrową?

Listen to this article

Historia w skrócie

Strach przed inwazją Rosji na Ukrainę, która doprowadzi do incydentu nuklearnego, spowodował, że Europejczycy gromadzą zapasy jodu. W przypadku poważnej awarii jądrowej radioaktywny jod może zostać uwolniony do powietrza, zwiększając ryzyko raka tarczycy i ostrej choroby popromiennej podczas wdychania
Nieradioaktywne suplementy jodu pomagają zapobiegać gromadzeniu się radioaktywnego jodu w tarczycy, zmniejszając w ten sposób ryzyko raka tarczycy
Konwencjonalnym zaleceniem, aby zapobiec niektórym zagrożeniom dla zdrowia wynikającym z narażenia na promieniowanie, jest przyjmowanie dodatkowego jodku potasu. Oprócz tabletek jodku potasu można zastosować roztwór Lugola, który zawiera zarówno jodek potasu, jak i jod w wodzie
Zalecana dzienna dawka jodku potasu dla osoby dorosłej w przypadku ostrego narażenia na promieniowanie jądrowe w wyniku awarii reaktora jądrowego lub detonacji broni jądrowej wynosi 130 miligramów (mg), co jest stosunkowo wysoką dawką i znacznie przekracza normalne dzienne zapotrzebowanie wynoszące 1 mg lub mniej dziennie
Aby zapewnić optymalną ochronę, jod najlepiej byłoby przyjmować na godzinę przed ekspozycją na promieniowanie i nie później niż 12 godzin’ po ekspozycji
Inne suplementy, które mogą pomóc zmniejszyć uszkodzenia związane z narażeniem na promieniowanie, to witamina D3, spirulina i wodór cząsteczkowy

Obawy przed potencjalnym opadem radioaktywnym sprawiły, że Europejczycy zaczęli zaopatrywać się w jod. Jak podaje Agence France-Presse (AFP), 8 marca 2022 r.:1

“W krajach europejskich zapasy jodu zniknęły z półek w obawie, że może to być konieczne, aby przeciwdziałać ryzyku raka tarczycy, jeśli inwazja Rosji na Ukrainę spowoduje incydent nuklearny. Francja oświadczyła, że wyśle Ukrainie 2,5 miliona dawek związku chemicznego po tym, jak tamtejsze siły rosyjskie zajęły nieistniejący już obiekt nuklearny w Czarnobylu i uszkodziły Zaporoże, największą elektrownię atomową w Europie.”

Tarczyca potrzebuje jodu do wytwarzania hormonów, które wpływają na metabolizm i inne funkcje życiowe. Ponieważ organizm nie produkuje jodu, musisz go codziennie przyjmować w ramach diety. Kiedy organizm maluje wystarczającą ilość jodu, nie jest w stanie wytworzyć wystarczającej ilości hormonów tarczycy.

Jeśli niedobór jest poważny, tarczyca może się powiększyć, stan ten znany jest również jako wole. Niedobór jodu może również powodować niedoczynność tarczycy (niską czynność tarczycy). Z drugiej strony, nadmierne poziomy mogą skutkować nadczynnością tarczycy (nadmierną czynnością tarczycy), podwyższonym ciśnieniem krwi i nieprawidłowym rytmem serca.

W niektórych przypadkach brak wystarczającej ilości jodu może wywołać niepełnosprawność intelektualną i problemy rozwojowe u niemowląt i dzieci, których matki w czasie ciąży miały niedobór jodu.

Niedobór jodu wiąże się również ze słabym przetwarzaniem informacji, osłabieniem motoryki małej, problemami ze wzrokiem2, zmęczeniem, depresją, przyrostem masy ciała, niską podstawową temperaturą ciała i innymi czynnikami3. Od pewnego czasu wiadomo również, że jod może zabijać wirusy, w tym wirusy grypy.4

Ogólne zalecenia zdrowotne

Zalecana dawka jodu (RDA) wynosi od 110 mikrogramów (mcg) dla dzieci od urodzenia do 6 miesiąca życia i do 150 mcg dla mężczyzn i kobiet powyżej 19 roku życia. Kobiety w ciąży lub karmiące piersią mają RDA odpowiednio 220 mcg i 290 mcg.5

Zawsze zalecam, aby z pożywienia pozyskiwać jak najwięcej składników odżywczych, a jod nie jest wyjątkiem. Do produktów naturalnie bogatych w jod zalicza się spirulinę,6 warzywa morskie, śliwki, surowe produkty mleczne, jaja i himalajską różową sól morską.7,8 Regularne spożywanie tych produktów pomoże zapewnić odpowiedni poziom jodu przez cały rok.

W przypadku profilaktyki opadu jądrowego może być jednak konieczne podanie większych dawek, niż te produkty spożywcze są w stanie zapewnić natychmiast — zwłaszcza jeśli nie otrzymujesz wystarczających dawek na co dzień.

Zalecenia w przypadkach ostrego narażenia na promieniowanie

Konwencjonalnym zaleceniem, aby zapobiec niektórym zagrożeniom dla zdrowia wynikającym z narażenia na promieniowanie, jest przyjmowanie dodatkowego jodku potasu. Oprócz tabletek jodku potasu można zastosować roztwór Lugola, który zawiera zarówno jodek potasu, jak i jod w wodzie.

Zalecana dzienna dawka jodku potasu dla osoby dorosłej w przypadku ostrego narażenia na promieniowanie jądrowe w wyniku awarii reaktora jądrowego lub detonacji broni jądrowej wynosi 130 miligramów (mg).9 Dla optymalnej ochrony jod najlepiej byłoby przyjmować na godzinę przed narażeniem na promieniowanie i nie później niż 12 godzin’ po narażeniu.

Dlaczego warto używać jodu w przypadku awarii jądrowej?

W przypadku poważnego wypadku jądrowego radioaktywny jod może zostać uwolniony do powietrza, zwiększając ryzyko raka tarczycy i ostrej choroby popromiennej podczas wdychania.10

Rak tarczycy wydaje się być jedynym nowotworem, którego częstość występowania wzrasta po uwolnieniu radioaktywnego jodu. Jodek potasu chroni tylko tarczycę, ale jest to narząd najbardziej narażony na radioaktywny jod. ~ Thyroid.org

Nieradioaktywny jod pomaga zapobiegać gromadzeniu się radioaktywnego jodu w tarczycy, zmniejszając w ten sposób ryzyko raka tarczycy. Gdy tarczyca zostanie nasycona nieradioaktywnym jodem, radioaktywny jod zostanie wypłukany z organizmu przez mocz. Jak wyjaśniono na thyroid.org:

“Tarczyca nie potrafi odróżnić stabilnego (regularnego) jodu od jodu radioaktywnego i wchłonie wszystko, co się da… Największe ryzyko występuje u niemowląt i małych dzieci. Ryzyko jest znacznie niższe u osób powyżej 40. roku życia. Rak tarczycy wydaje się być jedynym nowotworem, którego częstość występowania wzrasta po uwolnieniu radioaktywnego jodu. Jodek potasu chroni tylko tarczycę, ale jest to narząd najbardziej narażony na radioaktywny jod.”

Promieniowanie jądrowe można mierzyć w milisiwertach, miliremach i remach. Rem to starsza miara jednostkowa, nadal często stosowana w USA Dla porównania, 100 milisiwertów odpowiada 10 000 miliremom, czyli 10 remom. Ostra choroba popromienna rozpoczyna się przy narażeniu na poziomie 100 rem lub wyższym (1000 milisiwertów lub 100 000 miliremów).11 Skoki odnotowane w elektrowni jądrowej Fukushima Daiichi w 2011 r. wyniosły do 40 000 miliremów, czyli 40 remów.

Amerykańskie Towarzystwo Tarczycowe zaleca, aby każda osoba mieszkająca w promieniu 50 mil od elektrowni jądrowej miała w gospodarstwie domowym jodek potasu przez cały czas w przypadku awarii radiacyjnej.12

Należy jednak przyjmować jodek potasu tylko wtedy, gdy znajdujesz się w pobliżu aktywnego opadu promieniowania. NIE jest to strategia, którą należy stosować jako długoterminową profilaktykę, ponieważ chroni tarczycę tylko przez jeden do trzech dni, a już nie, a przyjmowanie jej, gdy nie jest absolutnie konieczne, może skutkować tyreotoksykozą.

Jod nie chroni przed innymi pierwiastkami radioaktywnymi

Ważne jest również, aby zdać sobie sprawę, że jod nie zapewnia wszechstronnej ochrony w przypadku opadu jądrowego. Jak wspomniano, chroni tylko przed radioaktywnym jodem, a przede wszystkim chroni tarczycę. Nie chroni przed żadnymi innymi pierwiastkami radioaktywnymi.

Władze zazwyczaj zalecają schronienie się w twardym budynku w przypadku opadu nuklearnego. Ale mogą być też inne rzeczy, które możesz wziąć, aby pomóc swojemu organizmowi chronić się przed promieniowaniem. Trzy suplementy, które przychodzą mi na myśl to witamina D3, magnez i wodór cząsteczkowy.

Witamina D może pomóc zmniejszyć uszkodzenia radioaktywne

Działanie ochronne witaminy D odbywa się poprzez szeroką gamę mechanizmów, w tym regulację i proliferację cyklu komórkowego, różnicowanie i komunikację komórkową oraz programowaną śmierć komórki (apoptozę). Naukowcy zidentyfikowali łącznie prawie 3000 genów, których ekspresja jest zwiększona przez witaminę D, więc logiczne jest, że ma ona wieloaspektowe działanie ochronne przed uszkodzeniami komórkowymi.

W artykule na ten temat argumentowano, że witaminę D należy uznać za jeden z głównych środków niefarmakologicznych zapewniających ochronę przed uszkodzeniami spowodowanymi niskim promieniowaniem i rakiem wywołanym promieniowaniem —, a być może nawet za czynnik główny. Według artykułu opublikowanego w International Journal of Low Radiation:13

“W świetle przedstawionych tutaj dowodów wydaje się, że witaminę D ze względu na jej działanie zapobiegawcze/poprawiające należy poważnie rozważyć jako środek ochronny przed subletalnym uszkodzeniem popromiennym, w szczególności wywołanym niskim promieniowaniem.”

Idealnie byłoby, gdyby NAJLEPSZYM sposobem na uzyskanie witaminy D była ekspozycja na słońce na gołej skórze. Zwykle wymaga to codziennego wychodzenia na słońce około południa, aby uzyskać wystarczającą ilość UVB do wytworzenia witaminy D. Wkraczamy w porę roku, w której większość ludzi w USA będzie mogła to robić przez następne sześć miesięcy.

Ekspozycja na słońce zwiększy zatem poziom melatoniny w mitochondriach, co stanowi kolejną fantastyczną metodę redukcji nadmiernego stresu oksydacyjnego, który może zostać przekroczony przez ekspozycję na promieniowanie jonizujące.

Zamiast skupiać się na konkretnej dawce, najlepiej zmierzyć poziom witaminy D (co wykonuje się za pomocą prostego badania krwi), a następnie przyjąć dowolną dawkę wymaganą do podniesienia lub utrzymania optymalnego poziomu, który uważa się za mieszczący się w przedziale od 40 ng/ml do 60 ng/ml. W jednym badaniu, w porównaniu do poziomu we krwi poniżej 20 ng/ml, osiągnięcie poziomu 60 ng/ml lub wyższego skutkowało 82% redukcją zachorowań na raka piersi.14

Testowanie, najlepiej dwa razy w roku, to tak naprawdę jedyny sposób na ustalenie, czy masz poziom ochronny i przyjmujesz właściwą dawkę. Jeśli nie jesteś narażony na działanie słońca, większość dorosłych potrzebuje około 8000 IU witaminy D dziennie. Należy jednak pamiętać, że jest to znacznie gorszy sposób na uzyskanie witaminy D i w żaden sposób nie zwiększy poziomu mitochondrialnej melatoniny.

Jak magnez może pomóc chronić przed promieniowaniem

Jednym z ciekawych faktów, których dowiedziałem się, pisząc moją książkę z 2020 r. “EMF’D”, było to, że promieniowanie niejonizujące z telefonów komórkowych powoduje szkody komórkowe niemal identyczne z promieniowaniem jonizującym.

Badania15,16,17,18 pokazują, że promieniowanie mikrofalowe o niskiej częstotliwości aktywuje kanały wapniowe bramkowane napięciem (VGCC) — kanały w błonie zewnętrznej komórek. Po aktywacji VGCC otwierają się, umożliwiając nieprawidłowy przepływ jonów wapnia do komórki, co aktywuje tlenek azotu (NO).

NO jest jedyną cząsteczką w organizmie wytwarzaną w wystarczająco wysokich stężeniach, aby konkurować z innymi cząsteczkami o ponadtlenek, który łączy się, tworząc bardzo niebezpieczny wolny rodnik zwany nadtlenoazotynem. Wielu uważa, że nadtlenoazotyn jest tak samo zły lub nawet gorszy niż wolne rodniki hydroksylowe, ponieważ utrzymuje się znacznie dłużej. Nadtlenoazotan zwiększa ogólnoustrojowy stan zapalny i dysfunkcję mitochondriów19 oraz uszkadza DNA.20

Jedną ze strategii, które zalecamy, aby ograniczyć te uszkodzenia, jest upewnienie się, że masz wystarczającą ilość magnezu. Dlaczego? Cóż, po pierwsze, ponad 80% ludzi ma niedobór, a magnez jest częścią ponad 3100 białek i enzymów w organizmie. Jednak w przypadku promieniowania będzie ono prawdopodobnie działać jako inhibitor kanału wapniowego i ograniczać ilość wapnia przedostającego się do wnętrza komórki, co z kolei ograniczy ilość wolnych rodników.

Suplementacja magnezem nie ma praktycznie żadnych wad, ponieważ nawet jeśli nie pomaga złagodzić stresu oksydacyjnego spowodowanego narażeniem na promieniowanie jonizujące, co moim zdaniem jest mało prawdopodobne, przyniesie korzyści na tysiące innych sposobów. Jest to jeden z niewielu suplementów, który praktycznie każdy musi przyjmować.

Ochrona przed wodorem molekularnym i promieniowaniem

Wreszcie, wodór cząsteczkowy może być również pomocny w przypadkach narażenia na promieniowanie o niskim poziomie. Jak wyjaśniono w artykule z 2012 r., “Ochrona przed wodorem molekularnym i promieniowaniem”:21

“Wodór cząsteczkowy (diwodór, H(2)) działa jako przeciwutleniacz terapeutyczny poprzez selektywną redukcję rodników hydroksylowych (OH) i nadtlenoazotynu (ONOO-). Wiadomo, że promieniowanie jonizujące (IR) powoduje uszkodzenia oksydacyjne i w konsekwencji apoptozę, głównie z powodu produkcji OH, która następuje po radiolizie H(2)O.

Nasz wydział po raz pierwszy poinformował o ochronnym działaniu H (2) w napromieniowanych komórkach i myszach, a efekt ten jest dobrze powtarzany przez nas i inne laboratorium w różnych eksperymentalnych modelach zwierzęcych.

Randomizowane badanie kontrolowane placebo wykazało również, że spożycie H(2) może poprawić jakość życia pacjentów leczonych radioterapią nowotworów wątroby. Te zachęcające wyniki sugerują, że H(2) ma potencjał jako środek radioochronny, który jest skuteczny i nietoksyczny.”

Prostym sposobem ochrony przed tymi uszkodzeniami jest zwiększenie poziomu szlaku Nrf2, co można osiągnąć pijąc wodę z wodorem cząsteczkowym i upewniając się, że otrzymujesz wystarczającą ilość magnezu.

Nawiasem mówiąc, tabletki wodoru cząsteczkowego są w rzeczywistości doskonałym źródłem jonowego pierwiastkowego magnezu. Każda tabela zawiera około 80 miligramów jonowego pierwiastkowego magnezu, więc wodór cząsteczkowy pełni podwójną funkcję.

W badaniu22 z 2010 roku naukowcy zasugerowali terapię wodorową “może być skuteczną i specyficzną nową metodą leczenia ostrego zespołu popromiennego” Kluczowym mechanizmem, dzięki któremu wodór cząsteczkowy chroni przed promieniowaniem, jest redukcja rodników hydroksylowych, które są odpowiedzialne za ponad połowę uszkodzeń komórkowych związanych z promieniowaniem jonizującym.

Jednym z najłatwiejszych i najskuteczniejszych sposobów przyjmowania wodoru cząsteczkowego jest użycie tabletek wodoru cząsteczkowego, które po prostu rozpuszcza się w wodzie przez około 60 do 90 sekund, a następnie pije się, gdy pęcherzyki są jeszcze widoczne. Wodór cząsteczkowy to jeden z moich ulubionych, niezbędnych codziennych suplementów.

Jak zoptymalizować wchłanianie jodu

Chociaż u kobiet częściej występuje niedobór jodu związany z produkcją hormonów, organizmy zarówno mężczyzn, jak i kobiet są narażone na słabe wchłanianie jodu i nieoptymalne wykorzystanie z powodu skażenia środowiska, które trafia do zapasów żywności.

Do typowych zanieczyszczeń konkurujących z jodem należą: Unikając lub eliminując je ze swojej diety, możesz pomóc zoptymalizować pobieranie jodu z pokarmów bogatych w jod, które jesz, a niektóre z nich zostały wymienione wcześniej.

Bromek — Bromki to znane substancje zaburzające gospodarkę hormonalną, występujące między innymi w wypiekach, pestycydach i tworzywach sztucznych. Ponieważ bromek jest halogenkiem, konkuruje o te same receptory, które są wykorzystywane w tarczycy i innych obszarach ciała do wychwytywania jodu, hamując w ten sposób produkcję hormonów tarczycy i powodując niedobór.
Fluor — Od dawna wiadomo, że fluor wykazuje jod. Jak podaje Fluoride Action Network,23 chińscy naukowcy “wielokrotnie odkryli, że niedobór jodu w połączeniu z narażeniem na fluor wywiera znacznie bardziej szkodliwy wpływ na rozwój neurologiczny niż sam niedobór jodu”
Azotany — Choć istnieją zdrowe azotany, te zawarte w przetworzonych posiłkach, takich jak bekon, hot dogi, mięso na lunch i kiełbasa, mogą utrudniać wchłanianie jodu, dlatego należy ich unikać. Azotany pochodzące z nawozów rolniczych, obecne w zanieczyszczonej wodzie pitnej, są również uznawane za potencjalną przyczynę raka tarczycy.24
Nadchloran — Zanieczyszczenie występujące w wodach gruntowych w całych Stanach Zjednoczonych oraz w mierzalnych ilościach w mleku, owocach i warzywach. W dużych dawkach nadchloran może hamować czynność tarczycy. Nawet w małych dawkach hamuje wychwyt jodu przez tarczycę, co prowadzi do niedoczynności tarczycy.25,26