Oficjalne statystyki pokazują, że większość transpłciowych dzieci cierpi na poważny autyzm

Listen to this article

Sean Adl-Tabatabai

Nowe dane pokazują, że większość dziecięcych pacjentów klinik transpłciowych cierpi na poważny autyzm, co budzi poważne obawy co do bezpieczeństwa i skuteczności tych klinik.

Według Spectrum News:

„Ludzie, którzy nie identyfikują się z płcią, do której zostali przypisani przy urodzeniu, są od trzech do sześciu razy bardziej narażeni na autyzm niż osoby cispłciowe, zgodnie z największym jak dotąd badaniem tego związku. Osoby zróżnicowane płciowo są również bardziej skłonne do zgłaszania cech autyzmu i podejrzewania, że mają niezdiagnozowany autyzm”.

Thedailybell.com donosi: W środku meandrującej rozprawy na temat eksplozji „transpłciowych” młodych ludzi w Wielkiej Brytanii, The Guardian upuścił mały samorodek, który powinien być leadem:

„W raporcie Cassa stwierdzono, że około jedna trzecia dzieci i młodych ludzi kierowanych do Tavistock miała autyzm lub inne rodzaje neuroróżnorodności”.

Psychologiczne prace kliniczne wykazały, że „osoby z ASD [zaburzeniami ze spektrum autyzmu] mogą być bardziej podatne na sugestywne i przesłuchujące style zadawania pytań niż ich typowe odpowiedniki… mają tendencję do osiągania wyższych wyników w wielu psychologicznych miarach cech, które zostały zgłoszone jako korelujące z sugestywnością i zgodnością u typowych osób”.

Oznacza to, że są oni bardziej otwarci na manipulację ze strony osób z agendą, takich jak doradcy młodzieży transpłciowej.

Łatwiej jest ich przekonać o ich wcześniej nieodkrytej transpłciowości.

Według dr Davida Bella, byłego konsultanta psychiatry w Tavistock NHS Foundation Trust, „niektóre dzieci mają podwójny problem życia z niewłaściwym leczeniem, a pierwotne problemy nie zostały rozwiązane – ze złożonymi problemami, takimi jak trauma, depresja, duże przypadki autyzmu”.

Drogi Boże w Niebie!

Wyobraź sobie, że Twoje dziecko jest w trudnej sytuacji emocjonalnej. Ty, rodzic, oczywiście, nie wiedząc jak rozwiązać ten problem, zabierasz je do zaufanego pracownika służby zdrowia po pomoc.

Zamiast zdiagnozować i leczyć autyzm, lekarz zaleca chemiczną kastrację i nowy zestaw protetycznych implantów klatki piersiowej. Twoje dziecko nie było wcześniej transpłciowe – ani fizycznie, ani psychicznie – ale teraz na pewno jest! Wisienką na torcie jest to, że straciłeś dziesiątki tysięcy dolarów, które mogłeś przeznaczyć na poprawę życia swojego dziecka.

Z drugiej strony, szpital i lekarz są bogatsi o dziesiątki tysięcy dolarów i właśnie zyskali stałego klienta. Zgodnie z badaniami opublikowanymi w The Journal of Sexual Medicine, pacjenci „transpłciowi” poddawani „opiece afirmatywnej” wymagają wszelkiego rodzaju fizycznej i psychologicznej „opieki pooperacyjnej”, potencjalnie trwającej dziesięciolecia:

„Najczęściej wymienianą potrzebą pooperacyjną była (dodatkowa) pomoc w rekonwalescencji chirurgicznej (47%), a następnie konsultacje ze specjalistą zdrowia psychicznego (36%) i fizjoterapia dna miednicy (20%)”.

Okazuje się, że usunięcie narządów płciowych, wyrzeźbienie kanału w pachwinie i nazwanie go „pochwą” nie jest zabiegiem typu „in-and-out”.

Teraz twoje dziecko nie tylko potyka się przez i tak już trudny okres dojrzewania z niezdiagnozowanym autyzmem – ma również nowo odkryty przypadek dysforii płciowej; jest wysterylizowany na całe życie dzięki uprzejmości rządu Wielkiej Brytanii; ciągle przebywa w szpitalu i poza nim w celu afirmatywnej „opieki pooperacyjnej”, aby spróbować posprzątać bałagan pozostawiony przez chirurgów!

Następnie, kiedy się zabija, z powodu spotęgowanej presji nowo odkrytej dysforii płciowej, autyzmu i miażdżącego bólu egzystencjalnego, media obwiniają systemową transfobię za samobójstwo, a nie system medyczny, który go brutalizował!

Źródło: https://shiftfrequency.com/most-child-transgender-patients-are-severely-autistic-official-statistics-show/