Zapotrzebowanie na energię przez sztuczną inteligencję obnaża szaleństwo zerowej emisji netto

– Ogromne potrzeby obliczeniowe sztucznej inteligencji wymagają ogromnej ilości energii elektrycznej, a przewiduje się, że globalne centra danych będą zużywać 300+ GW do 2030 r. – znacznie wyprzedzając możliwości energii odnawialnej.

– Energia wiatrowa i słoneczna (zaledwie 14 procent energii elektrycznej w USA) stoją w obliczu wyzwań, takich jak nieciągłość, nieefektywność gruntów i wąskie gardła przesyłowe, co sprawia, że nie są w stanie sprostać rosnącemu zapotrzebowaniu na energię przez sztuczną inteligencję.

– Energia jądrowa, gaz ziemny i węgiel pozostają kluczowe dla stabilnej, skalowalnej energii wspierającej sztuczną inteligencję i wzrost gospodarczy, pomimo sprzeciwu zwolenników zerowej emisji netto.

– Cel zerowej emisji netto do 2050 r. koliduje z potrzebami energetycznymi sztucznej inteligencji, ujawniając go jako program polityczny, a nie naukowo wykonalny. Zobowiązania firm technologicznych dotyczące emisji dwutlenku węgla już zawodzą.

– Przyszłość wymaga rozwoju energetyki jądrowej, wykorzystania gazu ziemnego i odrzucenia racjonowania energii w celu utrzymania innowacji w zakresie sztucznej inteligencji i postępu gospodarczego.

Szybki rozwój sztucznej inteligencji (AI) przekształca gospodarki, przemysł i życie codzienne. Ale ujawnia również krytyczną wadę w globalnym dążeniu do zerowej emisji dwutlenku węgla netto.

Nienasycony apetyt sztucznej inteligencji na energię elektryczną zmusza do rozliczenia się z niewygodną prawdą: energia odnawialna nie nadąża za nią. Idealistyczna wizja przyszłości wolnej od emisji dwutlenku węgla, forsowana przez biurokratów i aktywistów klimatycznych, zderza się z nieustępliwą rzeczywistością fizyki i ekonomii.

Wraz z rozwojem sztucznej inteligencji muszą rozwijać się również niezawodne źródła energii, takie jak węgiel, gaz ziemny i energia jądrowa. Program Net Zero, zawsze bardziej oparty na kontroli niż na nauce, jest teraz nie do utrzymania.

Od zaawansowanej analizy danych po systemy autonomiczne, sztuczna inteligencja wymaga ogromnej mocy obliczeniowej umieszczonej w rozległych centrach danych. Obiekty te zużywają oszałamiające ilości energii elektrycznej, znacznie przekraczające to, co może realistycznie zapewnić wiatr i słońce. Rosnący ślad węglowy pięciu największych gigantów technologicznych wynika głównie z karkołomnej ekspansji sztucznej inteligencji, która wymaga ogromnych ilości energii do rozwoju i działania.

Według raportu RAND Corp., centra danych AI na całym świecie już teraz potrzebują ponad 20 gigawatów (GW) mocy – co odpowiada dwukrotności całkowitej mocy wytwórczej stanu Utah. Przewiduje się, że do 2026 r. liczba ta osiągnie 68 GW, co prawie odpowiada całkowitej produkcji energii w Kalifornii. Szacuje się, że do 2030 r. sztuczna inteligencja może wymagać ponad 300 GW na całym świecie.

Ten gwałtowny wzrost nie ma charakteru spekulacyjnego – on już trwa. W samych Stanach Zjednoczonych liczba centrów danych wzrosła o 40 procent w ciągu zaledwie 18 miesięcy. Na przykład superkomputer Colossus w Memphis zużywa 150 megawatów – wystarczająco dużo, aby zasilić 53 000 domów.

Rzeczywistość energii jądrowej i paliw kopalnych: dlaczego odnawialne źródła energii nie nadążają

Lobby klimatyczne upiera się, że energia wiatrowa i słoneczna mogą zastąpić paliwa kopalne, ale liczby mówią co innego. W 2023 r. gaz ziemny dostarczał 43 proc. energii elektrycznej w USA, węgiel 16 proc., a energia jądrowa prawie 19 proc. – podczas gdy energia wiatrowa i słoneczna łącznie stanowiły zaledwie 14 proc.

Nawet jeśli moce odnawialne wzrosną, źródła te staną przed wyzwaniami nie do pokonania. Najbardziej rażącym problemem pozostaje nieciągłość. Słońce nie zawsze świeci, a wiatr nie zawsze wieje.

Kolejną przeszkodą jest nieefektywne gospodarowanie gruntami, ponieważ farmy słoneczne i wiatrowe wymagają ogromnych areałów. Według U.S. Departament Spraw Wewnętrznych, odnawialne źródła energii są 5500 razy mniej wydajne na hektar niż elektrownie jądrowe.

Wąskie gardła w przesyłu dodatkowo komplikują sprawę, ponieważ budowa tysięcy kilometrów linii energetycznych łączących rozproszone źródła odnawialne jest kosztowna i powolna. Ekspert ds. energii Steve Gorham ostrzega, że poleganie na odnawialnych źródłach energii w celu zaspokojenia wymagań sztucznej inteligencji to czysta fantazja. Infrastruktura po prostu nie może skalować się wystarczająco szybko.

Energia jądrowa czysta, wydajna i zdolna do zaspokojenia podstawowego zapotrzebowania sztucznej inteligencji na podstawowe obciążenie przeżywa odrodzenie, a nowe elektrownie zostały zatwierdzone w Stanach Zjednoczonych i Europie. Gaz ziemny pozostaje podstawą amerykańskiej energii elektrycznej, a jego ekspansja jest nieunikniona. Węgiel, pomimo sprzeciwu ekologów, nadal zasila większość krajów rozwijających się.

Dążenie do zerowej emisji netto do 2050 r. zawsze było manewrem politycznym, a nie naukową koniecznością. Giganci technologiczni, tacy jak Google i Microsoft, zobowiązali się do neutralności węglowej do 2030 roku – przed boomem na sztuczną inteligencję. Obecnie ich zużycie energii podwoi się lub potroi w ciągu zaledwie kilku lat. Niedawny raport Carbon Market Watch wykazał, że ich strategie klimatyczne są “słabe” lub “bardzo słabe” pod względem uczciwości.

Rewolucja sztucznej inteligencji jest nie do zatrzymania, podobnie jak popyt na prawdziwą energię – nie tak niewiarygodną, jak propagują aktywiści klimatyczni. Program Net Zero był odgórną fantazją, skazaną na porażkę. Droga naprzód jest jasna – rozwój energetyki jądrowej, wykorzystanie gazu ziemnego i odrzucenie racjonowania energii – ponieważ od tego zależy wolność i innowacje.

Źródła obejmują:

Źródło: https://www.naturalnews.com/2025-08-15-ai-energy-demand-exposes-folly-net-zero.html