Badanie przeprowadzone przez Yale potwierdza obrażenia wywołane przez szczepionki przeciwko COVID-19, dając nadzieję milionom osób, które zostały uciszone przez medyczną nagonkę

Listen to this article

Naukowcy z Uniwersytetu Yale zidentyfikowali nowy stan zwany „zespołem poszczepiennym” (PVS), związany ze szczepionkami mRNA COVID, charakteryzujący się objawami takimi jak mgła mózgowa, zmęczenie i zmiany w układzie odpornościowym.

– Tysiące Amerykanów, którzy zgłosili osłabiające skutki uboczne po szczepieniu, zostało wcześniej odrzuconych lub błędnie zdiagnozowanych, ale badanie potwierdza ich doświadczenia.

– Główny badacz dr Akiko Iwasaki podkreśla potrzebę dalszych badań, przejrzystości i bezpieczniejszych szczepionek, podczas gdy osoby poszkodowane w wyniku szczepień dzielą się swoimi historiami zaniedbań i powrotu do zdrowia.

Zmiana paradygmatu w badaniach nad szczepionkami i uznawaniu urazów poszczepiennych

Przez lata tysiącom Amerykanów, którzy doznali poważnych skutków ubocznych po otrzymaniu szczepionek przeciwko Covid-19, wmawiano, że ich objawy nie są związane z zastrzykami. Wielu z nich zostało oznaczonych jako antyszczepionkowcy lub powiedziano im, że ich dolegliwości mają podłoże psychologiczne lub są związane z innymi chorobami, takimi jak długi Covid. Jednak w tym tygodniu przełomowe badanie przeprowadzone na Uniwersytecie Yale zmieniło narrację, ujawniając, że szczepionki mRNA mogą powodować wcześniej nierozpoznany stan zwany “zespołem poszczepiennym” (PVS).

Badanie, prowadzone przez dr Akiko Iwasaki, znanego immunologa z Yale School of Medicine, potwierdziło doświadczenia osób poszkodowanych przez szczepionki, które czuły się opuszczone przez instytucje zdrowia publicznego. “Chcemy, aby pacjenci cierpiący na zespół poszczepienny wiedzieli, że widzimy ich, słuchamy i będziemy prowadzić dalsze badania w tej dziedzinie, aby można było rozpoznać ten stan i zapewnić lepszą opiekę medyczną” – powiedziała dr Iwasaki portalowi DailyMail.com.

Badanie Yale, będące częścią badania LISTEN badającego urazy poszczepienne i długotrwały Covid, stanowi punkt zwrotny w rozmowie na temat bezpieczeństwa szczepionek. Objawy PVS obejmują mgłę mózgową, zawroty głowy, szum w uszach, skrajne zmęczenie i rozregulowanie układu odpornościowego. Chociaż dokładna częstość występowania PVS pozostaje niejasna, dr Iwasaki i jej zespół są zaangażowani w rozszerzenie swoich badań na większe kohorty, aby lepiej zrozumieć ten stan.

Dr Iwasaki przyznała, że jej odkrycia są kontrowersyjne, ale podkreśliła ich znaczenie. “Wierzę, że rygorystyczne badania naukowe doprowadzą do lepszej diagnostyki, leczenia i zapobiegania PVS. Takie badania doprowadzą również do lepszej przejrzystości i bezpieczniejszych szczepionek” – powiedziała.

Badanie zostało opublikowane, ponieważ CDC nadal zaleca szczepionki przeciwko COVID-19, szczególnie dla wrażliwych populacji, takich jak osoby starsze i osoby z obniżoną odpornością. Jednak badania ponownie wywołały debaty na temat mandatów szczepionkowych, przejrzystości medycznej i leczenia osób, które doświadczyły działań niepożądanych.

Głosy osób poszkodowanych przez szczepionki zostaną wysłuchane, pomimo prób cenzury.

Wśród osób, które znalazły potwierdzenie w badaniu Yale, jest Kari Ponce de Leon, 43-letnia matka z Montany. Po otrzymaniu szczepionki Pfizer w lutym 2021 r. rozwinęły się u niej zagrażające życiu zaburzenia krwi, w tym stan, który spowodował, że jej układ odpornościowy zaatakował płytki krwi. „Myślałam, że postępuję właściwie” – powiedziała DailyMail.com. “Nigdy wcześniej nie miałam żadnych problemów. Miałam wszystkie szczepionki, jakie mogłam. Moje dzieci są zaszczepione. Wierzę w szczepionki”.

Męka Ponce de Leon obejmowała miesiące infuzji płytek krwi i procedurę wymiany osocza. Chociaż wyzdrowiała, czuje się zdradzona przez rząd i instytucje zdrowia publicznego. “To po prostu bardzo frustrujące, ponieważ zrobiłam to, co myślałam, że powinnam zrobić. Myślałam, że postępuję słusznie, a potem rząd po prostu wystawia cię na próbę. To jest jak gaslighting” – powiedziała.

Innym przypadkiem jest dr Trevor Keyler, profesor biologii w Minnesocie, u którego po otrzymaniu szczepionki Moderna rozwinęła się zaćma i drżenie. Niegdyś zapalony rowerzysta górski, Keyler zmaga się teraz z codziennymi zadaniami. Podobnie Lindy Ayers, 31-letnia weteranka wojskowa i triathlonistka, po zastrzyku Covid została przykuta do wózka inwalidzkiego. Historie te podkreślają fizyczne i emocjonalne skutki urazów spowodowanych szczepionkami, a także brak wsparcia, z jakim spotkało się wiele ofiar.

Badanie Yale pojawia się w krytycznym momencie dla zdrowia publicznego. Pandemia Covid-19 była świadkiem bezprecedensowych globalnych wysiłków w zakresie szczepień, a rządy i organizacje zdrowotne podkreślały bezpieczeństwo i skuteczność szczepionek mRNA. Jednak odrzucenie roszczeń dotyczących obrażeń spowodowanych szczepionkami i stłumienie wczesnych metod leczenia, takich jak iwermektyna i hydroksychlorochina, podważyły zaufanie do instytucji zdrowia publicznego.

Ta erozja zaufania nie jest niczym nowym. Przykłady historyczne, takie jak eksperyment z syfilisem Tuskegee i tragedia talidomidu, pokazały, w jaki sposób oświetlenie medyczne i niepowodzenia instytucjonalne mogą mieć trwałe konsekwencje. Badanie Yale stanowi krok w kierunku odpowiedzialności, ale podkreśla również potrzebę systemowej zmiany w sposobie rozpoznawania i reagowania na urazy poszczepienne.

Badanie Yale dotyczące zespołu poszczepiennego to coś więcej niż przełom naukowy; to koło ratunkowe dla tysięcy osób, które czuły się niewidzialne i niewysłuchane. Dla osób takich jak Kari Ponce de Leon i dr Trevor Keyler badania te stanowią potwierdzenie po latach cierpienia i zaniedbań.

Ponieważ dr Iwasaki i jej zespół kontynuują swoją pracę, badanie to przypomina o znaczeniu przejrzystości, rygorystycznej nauki i współczucia w zdrowiu publicznym. Droga do odbudowy zaufania jest długa, ale uznanie prawdy jest pierwszym krokiem. Jak latarnia morska przecinająca burzę, badania te oświetlają drogę naprzód, dając nadzieję tym, którzy zostali pozostawieni w ciemności.

Głosy poszkodowanych przez szczepionki nie zostaną uciszone, a ich historie są świadectwem odporności ludzkiego ducha w obliczu przeciwności losu. Podczas gdy społeczność naukowa zmaga się z konsekwencjami tych badań, jedno jest pewne: dążenie do prawdy i sprawiedliwości musi pozostać w centrum zdrowia publicznego.