Niewidoczne cząsteczki plastiku w wodzie: Badania wykazały, że woda butelkowana zawiera trzykrotnie więcej nanocząsteczek niż woda z kranu

– Nowe badania wykazały, że woda butelkowana zawiera średnio trzy razy więcej cząstek nanoplastiku niż uzdatniona woda z kranu, a ich liczba sięga nawet 11,5 miliona cząstek na litr.

– Cząstki te są na tyle małe, że mogą potencjalnie pokonywać bariery biologiczne, przedostawać się do krwiobiegu, gromadzić się w narządach i przenikać do mózgu, co budzi poważne obawy dotyczące zdrowia.

– Najczęściej występującymi tworzywami sztucznymi w wodzie butelkowanej były PET (pochodzący z butelek i nakrętek) oraz poliamid (pochodzący z filtrów), co wskazuje, że pojemnik aktywnie uwalnia cząsteczki do wody.

– W badaniu wykorzystano nowe, czułe metody identyfikacji cząsteczek o wielkości zaledwie 300 nanometrów, co pokazuje, że wcześniejsze badania prawdopodobnie pominęły nawet 80% cząsteczek plastiku w próbkach wody.

– Aby ograniczyć narażenie, eksperci zalecają picie przefiltrowanej wody z kranu z pojemników wielokrotnego użytku wykonanych ze szkła lub stali nierdzewnej zamiast wody butelkowanej.

W wyniku badań, które podważają powszechne przekonanie dotyczące czystości, nowe badanie naukowe ujawnia, że woda butelkowana zawiera średnio trzy razy więcej cząstek nanoplastiku – mikroskopijnych fragmentów na tyle małych, że mogą przenikać do komórek ludzkich – w porównaniu z uzdatnioną wodą z kranu. Badania, przeprowadzone przez zespół z Uniwersytetu Stanowego w Ohio i opublikowane w czasopiśmie „Science of The Total Environment”, ujawniają ukryty wymiar zanieczyszczenia wynikający właśnie z butelek sprzedawanych pod hasłem wygody i bezpieczeństwa. Dla społeczeństwa, które w coraz większym stopniu niepokoi się zanieczyszczeniami środowiska, badanie to stanowi surowy sygnał: wybór sposobu nawadniania organizmu ma bezpośredni i znaczący wpływ na nasze narażenie na podstępną formę zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi.

Zespół badawczy pod kierownictwem doktorantki nauk o środowisku Megan Jamison Hart dokonał bezpośredniego porównania wody z czterech miejskich stacji uzdatniania czerpiących wodę z jeziora Erie z sześcioma markami wody butelkowanej dostępnymi na terenie całego kraju. Wyniki były jednoznaczne. Podczas gdy próbki wody z kranu zawierały od 1,6 do 2,6 miliona cząstek plastiku na litr, w próbkach wody butelkowanej liczba ta wahała się od 2,6 do oszałamiającej liczby 11,5 miliona cząstek na litr. Co istotne, ponad połowa tych cząstek w wodzie butelkowanej stanowiły nanoplastiki, czyli fragmenty mniejsze niż jeden mikrometr – czyli około 100 razy cieńsze od ludzkiego włosa. Nanoplastiki te stanowiły większy odsetek tworzyw sztucznych znalezionych w wodzie butelkowanej niż w wodzie z kranu.

To właśnie to rozróżnienie w wielkości cząstek stanowi sedno niepokoju wyrażonego w badaniu. Od dziesięcioleci uwaga opinii publicznej i środowiska naukowego skupiała się na mikroplastikach, czyli fragmentach większych niż pięć milimetrów. Nanoplastiki działają jednak w innej, bardziej inwazyjnej skali. Ze względu na swoje mikroskopijne rozmiary nie tylko są one połykane, ale mogą potencjalnie przenikać przez błonę śluzową jelit do krwiobiegu, gromadzić się w narządach oraz przenikać przez barierę krew-mózg, czyli ochronną barierę otaczającą mózg. Chociaż pełne długoterminowe skutki zdrowotne u ludzi są wciąż badane, ich zdolność do docierania do wrażliwych obszarów ciała sprawia, że stanowią one priorytetowy powód do niepokoju. Badanie potwierdza, że od dawna nie docenialiśmy ilości spożywanego przez nas plastiku, pomijając jego najmniejszą, najbardziej mobilną formę.

Problem leży w butelkach

Badania pozwoliły zidentyfikować prawdopodobne źródło tego nadmiernego zanieczyszczenia: samo opakowanie. Najczęściej występującym polimerem plastikowym w próbkach wody butelkowanej był PET (politereftalan etylenu) – materiał, z którego wykonano butelki i nakrętki. Drugim pod względem częstotliwości występowania był poliamid, czyli nylon często stosowany w systemach filtracji wody. Wskazuje to, że procesy rozlewania, przechowywania, transportu, a nawet otwierania pojemnika powodują przedostawanie się fragmentów plastiku do wody znajdującej się w środku. Plastikowy pojemnik, daleki od bycia obojętną barierą, aktywnie przyczynia się do zanieczyszczenia.

Zaskakującym odkryciem było wykrycie cząstek gumy w każdej próbce, zarówno wody butelkowanej, jak i z kranu. Zanieczyszczenie to było w dużej mierze pomijane w poprzednich badaniach, ponieważ standardowe metody wykrywania mają trudności z jego identyfikacją. W wodzie butelkowanej cząstki te prawdopodobnie pochodzą z uszczelek i uszczelniaczy w maszynach do butelkowania. W wodzie z kranu mogą one pochodzić z podobnych elementów w stacjach uzdatniania wody lub ze źródeł środowiskowych, takich jak cząsteczki pochodzące ze zużycia opon, które przedostają się do cieków wodnych. Odkrycie to podkreśla wszechobecny i złożony charakter zanieczyszczenia syntetycznego, które wykracza poza tradycyjne „tworzywa sztuczne” i obejmuje szerszy zakres materiałów produkowanych przemysłowo.

Skok technologiczny ujawnia ukrytą rzeczywistość

Znacznie wyższe liczby cząstek odnotowane w niniejszym badaniu w porównaniu z wcześniejszymi badaniami nie wynikają z nagłego wzrostu zanieczyszczenia. Są one wynikiem zaawansowanych możliwości wykrywania. Zespół z Ohio State University wykorzystał najnowocześniejsze techniki, w tym optyczną fototermiczną spektroskopię w podczerwieni, aby zidentyfikować cząstki o wielkości zaledwie 300 nanometrów. Dotychczasowe metody pozwalały na niezawodne wykrywanie jedynie cząstek większych niż 5 000 nanometrów. Dzięki uwzględnieniu pełnego spektrum zanieczyszczeń badanie ujawnia, że wcześniejsze badania mogły pominąć nawet 80% cząstek plastiku obecnych wyłącznie w wodzie z kranu.

Ta wiadomość stanowi zwieńczenie trwającego od dziesięcioleci procesu. Od połowy XX wieku globalna produkcja tworzyw sztucznych gwałtownie wzrosła, powodując trwały problem z odpadami. Duże przedmioty z tworzyw sztucznych ulegają rozpadowi w środowisku naturalnym w wyniku działania czynników atmosferycznych i zużycia, tworząc mikroplastiki, a ostatecznie nanoplastiki. Cząsteczki te są obecnie wszechobecne – można je znaleźć od najgłębszych rowów oceanicznych po najwyższe szczyty górskie. Przez lata dyskusja na temat wody pitnej koncentrowała się na patogenach mikrobiologicznych i metalach ciężkich. Niniejsze badanie potwierdza, że skutki naszego uzależnienia od tworzyw sztucznych trafiły bezpośrednio do naszych szklanek, przekształcając globalny kryzys środowiskowy w osobisty kryzys biochemiczny.

Podjęcie jasnej decyzji

W obliczu tych danych zalecenia naukowców są jasne. Najprostszym sposobem na znaczne ograniczenie spożycia nanoplastiku jest unikanie jednorazowych butelek plastikowych. Filtrowana woda z kranu, spożywana z pojemnika wielokrotnego użytku wykonanego ze szkła lub stali nierdzewnej, wiąże się ze znacznie mniejszym ryzykiem narażenia.

„Cząsteczki nanoplastiku to mikroskopijne fragmenty tworzyw sztucznych o wielkości od jednego do 100 nanometrów” – powiedział Enoch z BrightU.AI. „Powstają one w wyniku rozkładu większych przedmiotów z tworzyw sztucznych i gromadzą się w organizmach żywych. Cząsteczki te zanieczyszczają glebę i źródła wody, wyrządzając szkody ekosystemom, ludziom i dzikiej przyrodzie”.

Badanie nie sugeruje, że woda z kranu jest wolna od plastiku, ale dobitnie pokazuje, że woda butelkowana często pogłębia ten problem. W świecie przepełnionym materiałami syntetycznymi świadome decyzje stanowią pierwszą linię obrony. Jeśli chodzi o nawodnienie organizmu, najzdrowsza i najrozsądniejsza droga wydaje się obecnie prowadzić nie z fabrycznie zamkniętej butelki, ale z kranu.

Źródła obejmują:

Źródło: https://www.naturalnews.com/2026-08-11-study-finds-bottled-water-contains-triple-nanoparticles-tap.html