Prawie połowa przypadków zespołu chronicznego zmęczenia jest spowodowana przez kleszcze

– W niedawnym badaniu u prawie połowy pacjentów z zespołem chronicznego zmęczenia stwierdzono obecność ukrytych infekcji przenoszonych przez kleszcze, takich jak babeszjoza i bartonelloza, których standardowe badania krwi rutynowo nie wykrywają

– Babesia pasożytuje w czerwonych krwinkach i zakłóca dostarczanie tlenu, natomiast Bartonella uszkadza wyściółkę naczyń krwionośnych, co łącznie powoduje uporczywe zmęczenie, ból i objawy neurologiczne

– Zaawansowane metody diagnostyczne, takie jak wzbogacone posiewy krwi i cyfrowa reakcja łańcuchowa polimerazy (PCR), pozwalają wykryć te infekcje o niskim poziomie i zmiennym przebiegu, gdy konwencjonalne badania laboratoryjne dają fałszywie prawidłowe wyniki

– Współzakażenia są powszechne. Jednoczesne nosicielstwo wielu organizmów przenoszonych przez kleszcze nasila objawy i wyjaśnia, dlaczego leczenie ukierunkowane na pojedynczy patogen nie przywraca optymalnego stanu zdrowia

– Strategie zapobiegawcze obejmują dokładne sprawdzanie obecności kleszczy, noszenie odzieży ochronnej, pielęgnację ogrodu, bezpieczne usuwanie kleszczy pęsetą z cienkimi końcówkami oraz konsultacje z lekarzami medycyny integracyjnej w celu wykonania zaawansowanych badań diagnostycznych

Zespół przewlekłego zmęczenia (CFS) nadal budzi zagadkę dla lekarzy. Do tej pory szacuje się, że około 3,3 miliona Amerykanów ma tę chorobę. Jednak ta liczba może nie być całkowicie dokładna, ponieważ objawy CFS pokrywają się z dziesiątkami innych schorzeń, co utrudnia formalną diagnozę. Co gorsza, nie ma oficjalnego testu na CFS. Dlatego postawienie diagnozy wymaga wieloaspektowego podejścia.¹

Na szczęście naukowcy zaczęli postępować w odkrywaniu dużej części przyczyny CFS — kleszczy.² Często ukryte na widoku, te maleńkie pasożyty zawierają bakterie takie jak Babesia czy Bartonella, które przenoszą się do krwi, gdy tylko przyczepią się do skóry.³

Więc jeśli powiedziano ci, że wyniki badań są prawidłowe, ale ledwo dajesz radę przetrwać dzień, to nie wyobrażasz sobie tego — odpowiedź może ukryć się w twojej krwi.⁴

Nieoczekiwane źródło chronicznego zmęczenia — kleszcze

Badanie opublikowane w Pathogens badało, czy osoby żyjące z CFS noszą ukryte infekcje krwi, których standardowe testy całkowicie pomijają. W tym przypadku naukowcy skupili się na organizmach znanych z wywoływania chorób przenoszonych przez kleszcze i pchły. Wybrali 50 uczestników, którzy zgłaszali epizody zmęczenia trwające od sześciu miesięcy do 19 lat, i zastosowali określone badania krwi do wykrycia oznak infekcji przenoszonych przez kleszcze.⁵

• Zakres zakażeń przenoszonych przez kleszcze w CFS — Łącznie 23 uczestników uzyskało pozytywny wynik testu na Babessję, Bartonellę lub oba. Dokładniej analizując sytuację, 10 miało Babesia, 11 Bartonellę, a dwie miały oba szczepy.

Według autorów zarówno Babesia, jak i Bartonella powodują “przewlekłe, subkliniczne infekcje”, gdzie poziom organizmu pozostaje bardzo niski i zmienia się w czasie. Oznacza to, że standardowe badanie krwi często pomija infekcję, ponieważ organizm przechodzi i wychodzi z wykrycia. Jeśli kiedykolwiek otrzymałeś sprzeczne wyniki badań lub słyszałeś, że twoje wyniki na papierze wyglądają dobrze, to może być przyczyną to właśnie tiki.

• Jak infekcje prowadzą do CFS — Zakażenie Babesia występuje wewnątrz czerwonych krwinek, co obciąża dostarczanie tlenu do całego organizmu i zmniejsza produkcję energii komórkowej.⁶ Bartonella natomiast celuje w komórki CD34+ — komórki progenitorowe, które pomagają utrzymać i naprawiać wyściółkę naczyń krwionośnych.⁷ Gdy oba patogeny współistnieją, twoja energia i stabilność neurologiczna cierpią jednocześnie na dwóch frontach.

Babesia działa podobnie jak malaria, ponieważ pasożytuje na czerwonych krwinkach i zakłóca transport tlenu.⁸ Gdy twoje komórki nie otrzymują stałego tlenu, mają trudności z produkcją adenozynotrifosforanu (ATP), waluty energetycznej organizmu. Bartonella rozprzestrzenia się przez czerwone krwinki i błony naczyniowe, powodując stan zapalny wywołujący ból, zmęczenie mięśni i problemy neurologiczne.⁹

• Ograniczenia badań — Badanie nie mierzy tempa poprawy ani nie śledzi ustępstw objawów, ponieważ koncentrowało się wyłącznie na wykrywaniu, a nie na leczeniu. Mimo to pełni to potężne znaczenie — jeśli prawie połowa osób chorych na CFS nosi infekcję przenoszoną przez kleszcze, ignorowanie tej możliwości opóźnia szanse na wyzdrowienie.

Specjalistyczne testy potwierdzają znaczenie holistycznego podejścia do opieki zdrowotnej, ponieważ standardowe systemy nie wykrywają chorób przenoszonych przez kleszcze, które prowadzą do CFS. Stosując wzbogacanie posiew krwi (metodę, która z czasem hoduje organizm w próbce laboratoryjnej, aby zwiększyć jego stężenie do wykrywalnych poziomów), naukowcy odkryli infekcje, które zwykłe testy łańcuchowe polimerazy (PCR) lub przeciwciała prawdopodobnie by odrzuciły.

Ogólnie rzecz biorąc, badanie zmienia sposób, w jaki można podejść do CFS w celu lepszego leczenia. Według autorów, te wyniki uzasadniają nowe badania przypadków i zespołów oraz zaktualizowane strategie diagnostyczne, które opierają się na bezpośrednim wykrywaniu, a nie na założeniach dotyczących psychologii objawów czy stresu. Jeśli więc Twój lekarz zbagatelizował objawy z powodu prawidłowych badań laboratoryjnych, te badania dają ci solidne podstawy do żądania bardziej zaawansowanych badań i naciskania na dokładniejsze wyjaśnienie.

Przewlekłe, nieokreślone choroby można by prześledzić od kleszczy

W powiązanym badaniu opublikowanym w Parasites & Vectors badacze badali gatunek Babesia i jego związek z przewlekłymi, niewyjaśnionymi chorobami. Wybrali siedem osób, których codzienne życie zostało dotknięte przez charakterystyczne objawy CFS.¹⁰

Badanie wykorzystało cyfrowe testy PCR, które bezpośrednio analizują DNA, zamiast polegać na wynikach opartych na przeciwciałach, które często pomijają infekcje przewlekłe. Każdy uczestnik przekazał wiele próbek krwi i surowicy w ciągu siedmiu dni, co było kluczowe, ponieważ Babesia i Bartonella zmieniają się w stopniu wykrywalności z dnia na dzień. Zwiększa to szanse na wykrycie infekcji, jeśli objawy pasują do profilu CFS, ale standardowe badania krwi wyglądają prawidłowo.

• Próbki tkanek pomogły wyjaśnić, jak zachowują się pasożyty — dwóch uczestników przesłało próbki tkanek, a inny przekazał próbkę z portu dożylnego. Zostały one przeanalizowane wraz ze standardowymi próbkami krwi (przekazanymi przez wszystkich siedmiu uczestników), aby wykryć Bartonellę. Uwzględnienie tkanek pokazuje, jak głęboko te organizmy mogą się zakorzenić.

• Narażenie odgrywa dużą rolę w zakażeniu — Projekt badania wymagał również szczegółowych kwestionariuszy obejmujących wiek, płeć, narażenie na zwierzęta, historię podróży, aktywność na świeżym powietrzu, wzorce objawów, czas trwania choroby oraz wszystkie wcześniejsze leczenia.

Z tego wszystko wyłonił się jeden wspólny wzorzec — bezpośrednia ekspozycja lub kontakt ze zwierzętami, zarówno udomowionymi, jak i dzikimi. “Cztery osoby były pracownikami weterynarii, dwie studentami, z czego jedna była córką weterynarza, a jedna dzieckiem w wieku przedszkolnym” – zauważyli badacze.¹¹

• Babesia wywołuje objawy przypominające wiele przewlekłych chorób — uczestnicy zgłaszali zmęczenie, nocne poty, bóle mięśni, nadmierne pragnienie, bóle głowy i problemy ze snem — objawy, które większość lekarzy przypisuje stresowi, wypaleniu lub niespecyficznym problemom wirusowym. Łącząc te problemy z potwierdzonym zakażeniem Babesia poprzez bezpośrednie wykrywanie DNA, badanie daje bardziej konkretną ścieżkę leczenia i ostatecznego wyzdrowienia.

• Wskaźnik współzakażeń jest przytłaczający — sześciu uczestników nosiło jeden lub więcej gatunków Bartonella obok Babesia. Dla tych, którzy próbują zrozumieć uporczywe objawy, oznacza to, że choroba może nie być wywołana przez jedną infekcję. Zamiast tego możesz nosić jednocześnie wiele organizmów, z których każdy dodaje własną warstwę zmęczenia, niestabilności neurologicznych i zaburzeń odporności.

• Wyniki podkreślają również niespójności rutynowych testów laboratoryjnych — Podczas gdy standardowe testy często dają wyniki negatywne, połączenie cyfrowego PCR (wysoce czułej techniki, która może wykryć nawet kilka kopii DNA w próbce krwi) oraz sekwencjonowania zidentyfikowało pasożyta u wszystkich siedmiu uczestników. Dlatego stosowanie tych metod u osób obecnych i chorych na CFS może pomóc wykryć potencjalne infekcje przenoszone przez kleszcze w ich obrębie.

Nie czekaj, aż zachorujesz na chorobę przenoszoną przez kleszcze — podejmuj środki zapobiegawcze

Dla osób mieszkających w stanach, gdzie populacje dzikich zwierząt gwałtownie rosną, warto być czujnym wobec tego rosnącego zagrożenia zdrowotnego. Jak zauważono w wynikach, dzikie zwierzęta (takie jak jelenie) są częstym źródłem narażenia na choroby przenoszone przez kleszcze. Oto kilka praktycznych strategii, które polecam, aby pomóc Ci zmniejszyć ryzyko:

• Ograniczaj czas pobytu w miejscach podatnych na kleszcze, gdy to możliwe — Kleszcze dobrze rosną w zalesionych terenach, wysokiej trawie, zaroślach i zarośniętej roślinności. Jeśli chodzisz na wędrówki, biwakujesz lub spędzasz czas na świeżym powietrzu, trzymaj się na środku szlaków, aby uniknąć kontaktu z roślinami, gdzie mogą czekać kleszcze.

• Ubierz się w obronę — Noś długie rękawy, długie spodnie i długie skarpetki, gdy jesteś w miejscach o wysokim ryzyku. Włóż koszulę do spodni, a nogawki do skarpetek, żeby kleszcze nie dotarły do skóry. Noszenie jasnych ubrań również jest pomocne, ponieważ ułatwia zauważenie kleszczy.

• Dokładnie sprawdź kleszcze po powrocie do domu — Po spędzeniu czasu na zewnątrz dokładnie obejrzyj swoje ciało. Użyj lustra ręcznego lub lustra na całej długości, aby sprawdzić trudno widoczne miejsca i natychmiast usunąć wszelkie kleszcze. Sprawdź też ubrania, sprzęt outdoorowy i zwierzęta, ponieważ kleszcze mogą się na nich przyczepić.

Posiadanie wałka do usuwania kłaczków to dobra pierwsza linia obrony po powrocie do domu — wystarczy otulić nim ubrania i zwierzęta zaraz po wejściu. Kilka szybkich przelotów może wychwycić pełzające kleszcze, zanim zdążą się przyczepić.

• Prysznic szybko po aktywności na świeżym powietrzu — Po umyciu siebie i ubrań wykąp się w ciągu dwóch godzin od wejścia do środka. Pomaga to spłukać nieprzyłączone kleszcze i zmniejsza ryzyko infekcji.

• Chroń ogród przed kleszczami — Regularnie kosz trawę i usuwaj sterty liści oraz zanieczyszczenia. Przytnij wysoką trawę i zarośl wokół domu oraz wzdłuż krawędzi ogrodu. Możesz także stworzyć 3-stopową granicę z żwiru lub zrębków drzewnych między trawnikiem a zalesionymi terenami, aby ograniczyć ruch kleszczy do przestrzeni rekreacyjnych.

• Nie zapomnij o swoich zwierzętach — Psy są szczególnie narażone na ukąszenia kleszczy i łatwo mogą przenieść te pasożyty do domu. Skonsultuj się z weterynarzem integracyjnym, aby wybrać najlepszą strategię zapobiegania kleszczom dla swojego zwierzęcia.

• Używaj bezpiecznego środka odstraszającego owady — Unikaj środków odstraszających dietylotoluamid, powszechnie nazywanego DEET. Jest kojarzony z niepożądanymi skutkami ubocznymi. Zamiast tego rozważ naturalne alternatywy, takie jak olej z cytrynowego eukaliptusa, olej neem czy olej cedrowy, które pomagają odstraszyć kleszcze i inne szkodniki.

• Zmniejszenie narażenia na pola elektromagnetyczne (EMF) — W moim wywiadzie z dr. Dietrichem Klinghardtem, ekspertem od boreliozy (wywoływanej przez kleszcze czarnonogie występujące u jeleni), zdecydowanie zachęca on do usuwania jak największej liczby źródeł EMF, ponieważ może to pozytywnie wpłynąć na zarządzanie tym schorzeniem.

Znalazłeś kleszcza? Postępuj zgodnie z tymi krokami

Jednym z głównych powodów, dla których choroby przenoszone przez kleszcze stały się tak powszechne, jest to, że wiele osób wciąż nie wie, jak bezpiecznie usunąć i pozbyć się kleszcza po jego przyklejeniu do skóry. Ważne jest również, aby zrozumieć, że przestarzałe metody — takie jak próba spalenia kleszcza czy uduszenie go lakierem do paznokci — nie rozwiązują problemu, a mogą nawet zwiększyć ryzyko infekcji.

• Usunięcie kleszcza w niewłaściwy sposób może zwiększyć ryzyko chorób — kleszcze są często malutkie, czasem nie większe niż nasiono sezamu, co utrudnia ich obsługę. Użycie palców lub grubych pęsety może łatwo zmiażdżyć kleszcza. Jeśli ścisniesz jego ciało, możesz wymusić patogeny z wnętrza kleszcza bezpośrednio do swojej skóry.

• Najlepszą opcją jest cienka pęseta — użyj ostrej, drobnej pęsety i chwyć kleszcza jak najbliżej skóry, dokładnie tam, gdzie osadzone są jego części ustne. Następnie pociągnij prosto w górę z powolnym, stałym naciskiem. Unikaj szarpania i skręcania ponieważ to może spowodować, że kleszcz się rozpadnie i pozostawi kawałki.

• Właściwa utylizacja jest równie ważna — Nigdy nie miażdż kleszcza gołymi palcami, ponieważ może to rozprzestrzenić jego krew, bakterie i ślinę na skórę. Zamiast tego owiń ją taśmą i wyrzuć, spłucz w toalecie albo wrzuć do alkoholu.