Wyższy poziom cholesterolu wiąże się z dłuższym życiem

Listen to this article

Autor: Dr Joseph Mercola

Kilka słów wstępu

Cholesterol, miękka, woskowata substancja występująca w każdej komórce organizmu, jest wykorzystywana do produkcji kilku ważnych funkcji organizmu, w tym hormonów i witaminy D. Obecnie uznaje się, że wysoki poziom cholesterolu ma związek z dłuższym życiem.

Błędna nauka twierdzi, że całkowity poziom cholesterolu nie jest miarą ryzyka chorób serca, ponieważ podczas pomiaru poziomu cholesterolu bierze się również pod uwagę podwyższony poziom trójglicerydów.

Cholesterol, występujący w każdej komórce organizmu, jest wykorzystywany do produkcji kilku ważnych funkcji organizmu, w tym hormonów i witaminy D.

Badania wykazują odwrotną zależność między śmiertelnością z wszystkich przyczyn a poziomem cholesterolu całkowitego; innymi słowy, śmiertelność jest najwyższa, gdy poziom cholesterolu jest niski, bez wyjątku.

Biorąc pod uwagę fałszywe informacje na temat cholesterolu, ciągłe przepisywanie statyn i potencjalnie katastrofalne skutki uboczne, jakie powodują, jasne jest, dlaczego naukowcy wzywają do zmiany paradygmatu w sposobie leczenia cholesterolu.

Ci, którzy nie są pewni, czy konwencjonalna społeczność zajmująca się ochroną zdrowia w pełni popiera zdrowie jednostki, jeśli chodzi o poziom cholesterolu —co w niektórych przypadkach nadal jest zgodne z fabułą, że zbyt wysoki poziom cholesterolu zwiększa ryzyko chorób serca—, mają rację, że powinni się martwić.

Przyjmowanie globalnego spojrzenia na to, czym jest cholesterol i jak wpływa na organizm, jest mądrzejszym sposobem podejścia do niego niż prosta narracja o „cholesterolu zabijającym”, która jest rytmem bębna od tylu lat.

Cholesterol, miękka, woskowata substancja występująca w każdej komórce organizmu, jest wykorzystywana do wytwarzania kilku funkcji życiowych organizmu, w tym tych, które obejmują hormony i witaminę D. Około 75% z nich jest wytwarzane przez wątrobę, a pozostała część pochodzi z spożywanych pokarmów; 25% znajduje się w mózgu.

Istnieją dwa typy: Pierwszym jest wysoka gęstość. Znany jest również jako HDL, czyli “dobry” rodzaj, który utrzymuje cholesterol z dala od tętnic i usuwa go z tętnic. Drugim typem są lipoproteiny o małej gęstości, czyli LDL. LDL to “zły” rodzaj, który może gromadzić się w tętnicach, tworzyć blaszki miażdżycowe zwężające tętnice i tworzyć skrzepy. Może to następnie przedostać się do serca lub mózgu i spowodować zawał serca lub udar.

Amerykańskie Towarzystwo Kardiologiczne (AHA)1 zaleca obecnie zrównoważenie poziomu około 150 (miligramów na decylitr) (mg/dl). Według starej, bezpodstawnej nauki cholesterol całkowity —suma całego cholesterolu w organizmie — nie jest miernikiem ryzyka chorób serca. Podczas pomiaru poziomu brane są pod uwagę również podwyższone poziomy trójglicerydów. Według Børge Nordestgaarda z Uniwersytetu Kopenhaskiego i Szpitala Uniwersyteckiego w Kopenhadze:

„Do tej pory zarówno kardiolodzy, jak i [lekarze] skupiali się głównie na obniżaniu poziomu cholesterolu LDL, ale w przyszłości nacisk zostanie położony również na obniżanie poziomu trójglicerydów i cholesterolu resztkowego”2

Czy ma znaczenie, co cię zabije?

W komentarzu zamieszczonym na Mission.org pojawia się pytanie retoryczne: Czy przy wszystkich sposobach, w jakie możesz umrzeć, naprawdę ma znaczenie, co cię zabije? Z jednej strony „Jeśli nie żyjesz, jesteś martwy, bez względu na wszystko”, więc wydaje się głupie „skupiać się na zmianie czegoś, co obniża ryzyko śmierci z jednej przyczyny, tylko po to, aby zwiększyć to ryzyko z innej”3

To trafna obserwacja, gdy czytasz badania wykazujące jednoznacznie, że cholesterol ma bardzo niewiele wspólnego z chorobami serca. Co jeszcze ważniejsze, cholesterol ma kluczowe znaczenie dla zdrowia. Jeśli jest za niski, to ostatecznie ucierpią na tym hormony, ryzyko chorób, szlaki sygnałowe komórek, a także serce. W rzeczywistości nowe badania pokazują, że zbyt niski poziom LDL może narazić Cię na większe ryzyko udaru.4

Komitet Doradczy ds. Wytycznych Dietetycznych (DGAC), który co pięć lat dokonuje przeglądu Wytycznych Dietetycznych dla Amerykanów, zbadał tę kwestię. Na stronie 91 572-stronicowego raportu wytyczne na lata 2015–2020 odnotowały:5

„Wcześniej Wytyczne żywieniowe dla Amerykanów zalecały ograniczenie spożycia cholesterolu do nie więcej niż 300 mg/dobę.

DGAC z 2015 r. nie przedstawi tego zalecenia, ponieważ dostępne dowody nie wykazują zauważalnego związku między spożyciem cholesterolu w diecie a cholesterolem w surowicy (we krwi), co jest zgodne z raportem AHA/ACC (American Heart Association/American College of Cardiology). Cholesterol nie jest składnikiem odżywczym budzącym obawy w przypadku nadmiernego spożycia.”

Jednak mimo że rządowy ChooseMyPlate nie wspomina o cholesterolu, oczywiste jest, że mit, że cholesterol jest zły, jest promowany przez lekarzy i agencje medyczne, takie jak Harvard Health, które zaproponowało własne wytyczne dietetyczne zwane „The Healthy Eating Plate”6

Harvard Health krytykuje USDA za „milczenie na temat tłuszczu”, twierdzi, że „może to skierować konsumentów w stronę diety niskotłuszczowej i wysokowęglowodanowej, która utrudnia kontrolowanie wagi i pogarsza profil cholesterolu we krwi”

Nic dziwnego, że ludzie nie wiedzą, jakie miejsce w diecie zajmuje cholesterol, skoro duże agencje ochrony zdrowia wysyłają społeczeństwu jeden komunikat, a rząd wysyła zupełnie inny w swoich wytycznych żywieniowych.

Co ciekawe, wytyczne na lata 2015–2020 opracowano prawie siedem lat temu, ale informacje na temat znaczenia cholesterolu pochodzą sprzed prawie dwóch dekad.7 Jak wynika z badania Honolulu Heart Program opublikowanego w czasopiśmie The Lancet w 2001 r.:

„Nasze dane są zgodne z wcześniejszymi ustaleniami dotyczącymi zwiększonej śmiertelności u osób starszych z niskim poziomem cholesterolu we krwi i pokazują, że długotrwałe utrzymywanie się niskiego stężenia cholesterolu faktycznie zwiększa ryzyko zgonu”

Narracja rzuca wyzwanie tym, którzy upierają się, że spożywanie żywności zawierającej wszelkiego rodzaju tłuszcze —zarówno tłuszcze nasycone, jak i tłuszcze trans— jest szkodliwe. Wielu, którzy wysuwają takie twierdzenie, utrzymuje również, że „tłuszcz nasycony jest złym tłuszczem, ponieważ podnosi poziom LDL bardziej niż cokolwiek innego w diecie”8 Jak jednak wyjaśniono w artykule Mission.org:

„Chociaż cholesterol całkowity jest słabym, jeśli nie całkowicie bezwartościowym markerem ryzyka chorób serca, lekarze skupili się na nim, wykluczając, w jaki sposób może on wpływać na inne przyczyny zgonów. Nie przynosi ci to większego pożytku, jeśli ratujesz się przed chorobami serca, jeśli oznacza to, że zwiększasz ryzyko śmierci z powodu raka. Śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny — śmierć z jakiegokolwiek powodu — jest najwłaściwszym miernikiem do zastosowania przy badaniu czynników ryzyka.”9

Najlepsza miara czynników ryzyka

„Śmierć z jakiegokolwiek powodu” może być jaśniejszym określeniem tego, które jest tak często używane w warunkach klinicznych: śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny. Tak czy inaczej, jak wynika z poniższego badania, najnowsze badania wskazują, że jest to najlepszy miernik czynników zwiększających ryzyko tego, co ostatecznie i najprawdopodobniej odbierze komuś życie.

Jeśli chodzi o ryzyko śmierci z powodu chorób serca, istnieje znacznie więcej dowodów na to, że stan zapalny leży u podstaw chorób serca, a nie wysoki poziom cholesterolu, tak jak ma to miejsce w przypadku wielu innych poważnych chorób. Jeśli chcesz dowiedzieć się, co może pomóc Ci żyć dłużej, takie jest założenie obszernego japońskiego badania opublikowanego w Annals of Nutrition & Metabolism. Jak wynika z prezentowanego badania, zauważa ono, że niezależnie od wieku osoby z wyższym poziomem cholesterolu żyją dłużej:

„Ogólnie rzecz biorąc, zaobserwowano odwrotną tendencję pomiędzy śmiertelnością z jakiejkolwiek przyczyny a poziomem całkowitego (lub niskiego stężenia lipoprotein [LDL]) cholesterolu: śmiertelność jest najwyższa w grupie o najniższym poziomie cholesterolu bez wyjątku. Jeśli ograniczymy się do osób starszych, tendencja ta jest powszechna. Jak omówiono w rozdziale 2, osoby starsze z najwyższym poziomem cholesterolu mają najwyższy wskaźnik przeżywalności niezależnie od miejsca zamieszkania na świecie…

Na podstawie danych z Japonii proponujemy nowy kierunek w stosowaniu leków na cholesterol w celu globalnej promocji zdrowia; mianowicie uznanie, że cholesterol jest negatywnym czynnikiem ryzyka śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny i ponowne zbadanie naszego stosowania leków na cholesterol odpowiednio.”10

Po wykazaniu, że osoby w każdym wieku z wyższym poziomem cholesterolu żyją dłużej w Japonii, na poparcie tych wniosków podobne wnioski wyciągnięto w badaniu przeprowadzonym w Holandii i opublikowanym w BMJ w 2016 r.11

W badaniu uwzględniono kilka czynników ryzyka chorób serca, takich jak palenie tytoniu, wysokie ciśnienie krwi i występowanie cukrzycy w wywiadzie. Uczestników podzielono na grupy w zależności od tego, czy ich poziom cholesterolu był niski, średni czy wysoki, a u osób z najwyższym poziomem cholesterolu stwierdzono najniższy współczynnik zgonów.

Tytuł przeglądu BMJ ujawnia wynik — „brakowało związku lub odwrotnego związku między cholesterolem lipoprotein o niskiej gęstości a śmiertelnością u osób starszych”12

Krótko mówiąc, osoby starsze z wysokim poziomem cholesterolu LDL żyją zazwyczaj tak długo, jak — a nawet mogą przeżyć — osoby z niskim poziomem cholesterolu LDL, co nasuwa pytanie, w jaki sposób w ogóle powstała obecna teoria cholesterolu. Autorzy badania sugerują co najmniej, że kwestię cholesterolu należy przynajmniej ponownie ocenić. W podsumowaniu stwierdzono:

„Nasz przegląd stanowi podstawę do dalszych badań nad przyczyną miażdżycy i (choroby układu krążenia), a także do ponownej oceny wytycznych dotyczących profilaktyki sercowo-naczyniowej, w szczególności dlatego, że korzyści z leczenia statynami zostały wyolbrzymione”13

Jednym z pierwszych opublikowanych badań, w którym pojawiły się informacje sugerujące, że wysoki poziom cholesterolu nie powoduje tak dużych uszkodzeń serca, jak kiedyś sądzono, był Honolulu Heart Program14, który dostarcza dalszych dowodów na to, że wyższy poziom cholesterolu może chronić serce. Autorzy zakończyli, kwestionując, czy istnieje „naukowe uzasadnienie dla prób obniżenia poziomu cholesterolu do stężeń poniżej 4-65 mmol/l u osób starszych”, dodając, że „roztropność dyktuje bardziej konserwatywne podejście w tej grupie wiekowej”15

Czy wysoki poziom cholesterolu naprawdę może chronić serce?

Być może pytanie, które szybciej dotarłoby do sedna sprawy, brzmi: dlaczego japońskie badanie sugeruje, że osoby z niskim i wysokim poziomem cholesterolu umierają wcześniej? Misja oferuje badania referencyjne, które pokazują kilka czynników, które mogą mieć znaczenie:

Cholesterol może chronić przed infekcjami i miażdżycą, ponieważ „wiele obserwacji, które są sprzeczne z hipotezą receptora LDL, można wyjaśnić ideą, że wysoki poziom cholesterolu w surowicy i/lub wysoki poziom LDL chroni przed infekcją i miażdżycą”16

Cholesterol może chronić przed rakiem, chociaż w poprzednich przypadkach, gdy niski poziom cholesterolu był powiązany z rakiem, wykluczono go, aby przechylić szalę, np. wykluczając możliwe wcześniejsze leczenie farmakologiczne, mianowicie klofibrat, popularny lek obniżający poziom cholesterolu przed statynami, przez osoby badane — pozostawiając otwarte pytanie, czy to niski poziom cholesterolu był przyczyną raka, czy też leczenie farmakologiczne się do niego przyczyniło.17

Stwierdzono związek między niskim poziomem cholesterolu (180 mg/dl i niższym) a przemocą u pacjentów psychiatrycznych. Gdy porównano pacjentów w długoterminowym szpitalu psychiatrycznym z historią odosobnienia lub przymusu z innymi pacjentami, stwierdzono „bardzo istotny i silny związek między niższym poziomem cholesterolu a agresywnym zachowaniem” Autorzy przestrzegli jednak, że do przewidywania przemocy nie należy wykorzystywać poziomu cholesterolu.18

Istnieje również związek między niskim poziomem cholesterolu a samobójstwami, który istnieje od ponad dekady, ponieważ naukowcy odkryli, że osoby w najniższym kwartylu stężenia cholesterolu miały ponad sześciokrotnie wyższy wskaźnik samobójstw niż osoby w najwyższym kwartylu.19

Należy zauważyć, że co najmniej jedno badanie przeprowadzone w Japonii20 wykazało, że wysoki poziom cholesterolu i samobójstwo są ze sobą powiązane.

Ale w rzeczywistości liczne ostatnie badania potwierdziły wcześniejsze badania łączące niski poziom cholesterolu z samobójstwem21, z różnymi odkryciami: Na przykład jedno wykazało, że niski poziom trójglicerydów, obniżone BMI i obwód talii, a konkretnie, ale nie całkowity cholesterol, były powiązane z wyższym ryzykiem samobójstwa;22 podczas gdy badanie z 2019 r.23 wykazało, że „niski poziom cholesterolu jest związany z agresją u osób próbujących popełnić samobójstwo”

A co ze statynami?

Co istotne, autorzy badania Annals of Nutrition & Metabolism nie powstrzymywali się od wyciągania wniosków na temat tego, dlaczego zagadka cholesterolu trwa tak długo, skoro dowody są tak jasne: „Dla strony broniącej tej tak zwanej teorii cholesterolu, kwota pieniędzy, o którą toczy się gra, jest zbyt wysoka, aby przegrać walkę”24

We wstępie do badania Annals of Nutrition & Metabolism wspomniano o lekarzu, który zalecał swoim pacjentom stosowanie statyn w celu obniżenia poziomu cholesterolu, dopóki nie przeczytał skandynawskiego badania przeżycia simwastatyny25, w którym simwastatynę —, która jest reklamowana jako bezpieczne, długoterminowe leczenie mające na celu poprawę przeżycia u pacjentów z chorobami układu krążenia i serca, podawano 4444 pacjentom z różnymi typami chorób serca.

Okazuje się, że twierdzenie, iż wysoki poziom cholesterolu powoduje choroby serca i śmierć, jest błędne; wręcz przeciwnie. Według Expert Review of Clinical Pharmacology, w trzech przeglądach26,27,28 potwierdzających hipotezę cholesterolu stwierdzono, że zawierają one zmienione dane na poparcie swoich wniosków, w których zauważono, że:

„Nasze poszukiwania fałszerstw hipotezy cholesterolu potwierdzają, że… wnioski autorów trzech recenzji opierają się na mylących statystykach, wykluczeniu nieudanych prób i ignorowaniu licznych sprzecznych obserwacji”29

Autorzy Drugs.com30 twierdzą, że 35 milionów osób przyjmujących statyny często doświadcza niezliczonych skutków ubocznych. Na przykład uważa się, że uszkodzenie wątroby jest „rzadkie”, co sugeruje, że ciągłe badania wątroby podczas przyjmowania statyn prawdopodobnie nie są konieczne. Niektórzy lekarze twierdzą jednak, że wcześniej konieczne będzie wykonanie podstawowego badania czynności wątroby. Najczęstsze działania niepożądane statyn to:

Bóle głowy, bóle mięśni, bóle dolnej części pleców lub boków
Zatkany nos lub katar
Trudności z zasypianiem
Zaparcia
Chrypka

A na wypadek, gdybyś potrzebował innego źródła, które mogłoby wskazać na rolę statyn w problemach psychiatrycznych, badanie z kwietnia 2018 r. wykazało, że obniżenie poziomu cholesterolu u mężczyzn może powodować zmiany w błonach komórek nerwowych i zachowaniu u mężczyzn:

„Mężczyźni wydają się być bardziej wrażliwi na niski poziom cholesterolu, ponieważ związek między niskim poziomem cholesterolu a agresją występuje głównie u mężczyzn” – stwierdzili autorzy. „… Obniżenie poziomu cholesterolu za pomocą statyn powoduje szereg zmian w układzie serotoninergicznym, mikrolepkości i zachowaniu błony komórek nerwowych, dlatego należy zachować ostrożność u podatnych osób.

Poziom cholesterolu może służyć jako biologiczny marker ryzyka przemocy i tendencji samobójczych u pacjentów psychiatrycznych z depresją i schizofrenią.”

Więcej badań i recenzji na temat stosowania statyny

Zamiast wskazywać pacjentom drogę do znalezienia rozwiązań dietetycznych, w tym spożywania zarówno białek, jak i żółtek podczas spożywania jajek, a także rezygnować z przetworzonych olejów roślinnych na rzecz zdrowych olejów spożywczych, takich jak olej kokosowy, oliwa z oliwek i olej z awokado, Harvard Health Medical School zaktualizowała artykuł na temat tego, jak “radzić sobie” z bólem mięśni spowodowanym przyjmowaniem statyn, utrwalając mit cholesterolu. Stwierdzili:

„Jeśli teraz nie przyjmujesz statyny, być może wkrótce to zrobisz. Leki te są powszechnie przepisywane w celu obniżenia poziomu „złego” cholesterolu LDL i wykazano, że zmniejszają ryzyko zawału serca, udaru mózgu i zgonu.

Są one rutynowo zalecane osobom cierpiącym na choroby układu krążenia oraz wielu osobom w wieku od 40 do 75 lat, które nie mają chorób układu krążenia, ale mają co najmniej jeden czynnik ryzyka (wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cholesterolu, cukrzycę lub palenie tytoniu) i ryzyko udaru lub zawału serca wynoszące 7,5% lub więcej w ciągu następnej dekady.

Co więcej, ostatnie badania wskazują, że mogą one przynieść korzyści również osobom wysokiego ryzyka w wieku powyżej 75 lat… Przyjmowanie statyn może dać ci pewność, że robisz wszystko, co w twojej mocy, aby uniknąć zawału serca i udaru mózgu…”31

Ćwiczenia, utrata wagi, przyjęcie zdrowych nawyków żywieniowych oraz włączenie do diety suplementów witaminy D i koenzymu Q10 (CoQ10) to dobre strategie na utrzymanie poziomu cholesterolu. Niestety, najczęstszą sugestią dotyczącą łagodzenia bólu mięśni spowodowanego stosowaniem statyn jest to samo — wystarczy spróbować przyjąć niższą dawkę lub zmienić receptę na inną statynę.32

Jakby tego było mało, eksperci twierdzą, że statyny mogą upośledzać pamięć i powodować amnezję, co jest możliwością na tyle realną, że wymaga ostrzeżenia na etykietach recept.33 Stosowanie statyn może zwiększać ryzyko rozwoju zaćmy34 i „znacznie” zwiększa prawdopodobieństwo podniesienia poziomu glukozy na czczo u osób bez cukrzycy, a także wywołania wysokiego poziomu cukru we krwi.35

W innym przeglądzie działań niepożądanych statyn zauważono, że „szereg dodatkowych czynników ryzyka działań niepożądanych statyn [zdarzeń niepożądanych] to te, które wzmacniają (lub odzwierciedlają) podatność mitochondriów lub metaboliczną, takie jak czynniki zespołu metabolicznego, choroby tarczycy i mutacje genetyczne powiązane z dysfunkcją mitochondriów”36

Biorąc pod uwagę fałszywe informacje mówiące, że cholesterol jest przyczyną chorób serca, ciągłe przepisywanie pacjentom statyn i powodowane przez nie skutki uboczne, jasne jest, dlaczego we wstępie autorzy badania Annals of Nutrition & Metabolism podkreślili:37

„Uważamy, że stanowi to punkt wyjścia do zmiany paradygmatu nie tylko w sposobie, w jaki rozumiemy rolę cholesterolu w zdrowiu, ale także w sposobie, w jaki zapewniamy leczenie cholesterolu…

Naszym celem przy pisaniu tego dodatkowego numeru jest pomóc wszystkim lepiej niż dotychczas zrozumieć kwestię cholesterolu i mamy nadzieję, że przedstawimy argumenty przemawiające za tym, dlaczego konieczna jest zmiana paradygmatu w leczeniu cholesterolu, i to raczej wcześniej niż później.”