Nacjonalizm na Ukrainie: Czy kibicujemy faszyzmowi?

Prezydent Ukrainy Zełenski został sfotografowany przed nazistowskim symbolem dywizji Waffen-SS “Galicja” podczas wizyty nacjonalistycznej brygady “Rubiż” na froncie donieckim 4.11.2025. W przeciwieństwie do Niemiec, gdzie osoby, które brały udział w prześladowaniach Żydów i popełniły masowe morderstwa, są uznawane za przestępców, na Ukrainie są one czczone jako bojownicy o wolność. „Sława Ukraina”, chwała Ukrainie, to pozdrowienie ukraińskich faszystów. Teraz wykrzykują je również głowy państw innych krajów. Czy kibicując obecnej Ukrainie, kibicujemy faszyzmowi?

Autor: Enno Schmidt

A może to tylko rosyjska propaganda, gdy mówi się o denazyfikacji Ukrainy? Thomas Mayer w swojej książce „W poszukiwaniu prawdy o wojnie na Ukrainie” przedstawia dane historyczne i dowody dotyczące bieżących wydarzeń, które rzucają światło na tę sprawę. Proszę oceńcie sami. Rozdział poświęcony ukraińskiemu nacjonalizmowi z wersji audiobooka, czytany przez Enno Schmidta, jest dostępny bezpłatnie w Internecie.

Założona w 1929 roku „Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów (OUN)” miała na celu osiągnięcie etnicznie czystej i niepodległej Ukrainy poprzez walkę zbrojną. Najbardziej znanym przywódcą OUN był Stepan Bandera (1909–1959). Dziś jest on czczony na Ukrainie poprzez pomniki, marsze, pamiątkowe znaczki pocztowe, nazwy ulic i muzea.

Dla ukraińskich bojowników o wolność w czasie II wojny światowej faszyzm i nacjonalizm nie różniły się niczym. I nadal tak jest. Nazywają się nacjonalistami. Współpracowali z nazistami i niemiecką SS, ponieważ oczekiwali, że doprowadzi to do etnicznej czystki Ukrainy z Żydów, Polaków i Rosjan. OUN odegrała decydującą rolę w realizacji Holokaustu, czyli systematycznego zabijania Żydów, na terenie dzisiejszej Ukrainy. W lipcu 1941 r. OUN rozpoczęła Holokaust od pierwszej masowej egzekucji Żydów we Lwowie. W kolejnych latach OUN masakrowała nie tylko Żydów, ale także polskich chłopów na zachodniej Ukrainie i walczyła z Rosjanami. Po II wojnie światowej OUN kontynuowała walkę z dominacją radziecką, teraz wspierana przez CIA.

Fanatyczna rusofobia pozostaje z ukraińskimi nacjonalistami do dziś. Wywierają oni kształtujący wpływ na społeczeństwo ukraińskie. W obozach wypoczynkowych ośmioletnie dzieci są szkolone na Kałasznikowie, by zabijać Rosjan. Instruktor, który już walczył z rosyjskojęzyczną ludnością na wschodzie Ukrainy, wyjaśnia: Nigdy nie strzelamy do ludzi. Ale nie uważamy separatystów i okupantów z Moskwy za ludzi. Dosłownie nazywał Rosjan “podludźmi”. Tylko w regionie chersońskim członkowie rosyjskiej Gwardii Narodowej znaleźli w szkołach i bibliotekach ponad 200 książek i broszur propagujących ideologię neonazizmu i faszyzmu, w tym pisma Bandery i Szuchewycza. Ci przywódcy walki wyzwoleńczej byli wspólnie odpowiedzialni za zamordowanie 100 000 Polaków – ponieważ są Polakami – na terenie zachodniej Ukrainy. Te pisma zostały dostarczone przez Ministerstwo Edukacji i Kultury Ukrainy.

Konstytucja Ukrainy z 1996 roku stanowi: “… zachowanie dziedzictwa narodu ukraińskiego jest obowiązkiem państwa.” To po niemiecku: “higiena rasowa”. Wyrażenie z czasów nazistowskich. Czystość etniczna. Wcale nie jest jasne, czym jest “naród ukraiński”. Około 30 procent Ukraińców to etniczni Rosjanie, a inni należą do innych grup etnicznych.

Promując zachodnioukraińskich nacjonalistów z ich fanatyczną rusofobią ze strony Zachodu, kraj mógł zostać podzielony. W wyniku demonstracji na placu Majdanu i późniejszego zamachu stanu w Kijowie w 2014 roku, liderzy “Prawego Bloku” i innych organizacji następczych bojowników o wolność z czasów nazistowskich objęli stanowiska rządowe. Jednym z pierwszych działań było ograniczenie używania języka rosyjskiego w przestrzeniach publicznych. Ludność wschodniej Ukrainy protestowała. Kijów rozpoczął wojnę przeciwko własnej ludności i wysłał czołgi oraz bomby. Krym i dwa regiony Donbasu pod ostrzałem armii ukraińskiej odłączyły się od Ukrainy w referendum. Jednak wojna w Donbasie trwała dalej, wciągając Rosję w wojnę w 2022 roku, która odpowiadała amerykańskiemu celowi osłabienia Rosji, dla której ludność Ukrainy jest “pionkiem”.

Od 1939 roku powitanie “Slava Ukraina” jest formułą Organizacji Ukraińskich Nacjonalizmów (OUN), która przyjęła fanatyzm niemieckiego SS. “Slava Ukraina” stało się okrzykiem bojowym podczas demonstracji Euro-Majdanu na początku 2014 roku, a w 2018 roku wprowadzono “Slava Ukraina, Slava Herojam” (Chwała Ukrainie, chwała bohaterom) jako obowiązkowe powitanie w armii i policji Ukrainy. Ukraiński faszyzm stał się racją stanu.

Wiele innych przykładów i dowodów na nacjonalizm, głównie na zachodniej Ukrainie i w rządzie w Kijowie, opisuje Thomas Mayer w tym rozdziale i w innych rozdziałach swojej książki „W poszukiwaniu prawdy o wojnie na Ukrainie”. Staje się więc oczywiste, że w naszych mediach głównego nurtu faszystowski nacjonalizm Ukrainy, która stała się państwem totalitarnym, jest bagatelizowany i ukrywany, a my idealizujemy reżim, który jest rasistowski, jako obrońcę „naszych wartości”.

Możesz posłuchać darmowego rozdziału audiobooka “Nacjonalizm na Ukrainie” tutaj: