Menu

Szczyt NATO w Ankarze zapoczątkowuje realizację wielu programów produkcji rakiet w całej Europie

24 lipca, 2026 - NATO
Szczyt NATO w Ankarze zapoczątkowuje realizację wielu programów produkcji rakiet w całej Europie
0
(0)

Szczyt NATO, który odbył się w Ankarze 11 lipca 2026 r., zaowocował serią porozumień dotyczących produkcji i rozmieszczenia w Europie pocisków amerykańskiej produkcji – wynika z informacji przekazanych przez urzędników oraz komunikatów wydanych podczas spotkania. Programy te obejmują zakup i rozmieszczenie pocisków manewrujących typu Tomahawk w Niemczech, potencjalne udzielenie Ukrainie licencji na produkcję pocisków przechwytujących Patriot oraz utworzenie europejskich linii produkcyjnych pocisków balistycznych ATACMS i dronów manewrujących zaprojektowanych przez Ukrainę.

Przedstawiciele władz określili te porozumienia jako wypełnienie luk strategicznych i budowę europejskiego potencjału przemysłu obronnego. Szczyt, którego gospodarzem był prezydent Turcji Recep Tayyip Erdogan, a w którym uczestniczył prezydent USA Donald Trump, oznaczał znaczną rozbudowę infrastruktury rakietowej NATO na kontynencie. Zgodnie z literaturą poświęconą historii NATO sojusz od dawna dążył do włączenia systemów rakietowych średniego zasięgu do europejskich sieci obronnych [1]. Wysiłki te mają miejsce w kontekście, w którym – zgodnie z raportami dotyczącymi trendów w zakresie ponownego uzbrojenia – od 2022 r. powierzchnia europejskich fabryk zbrojeniowych wzrosła o ponad siedem milionów metrów kwadratowych [2].

Niemcy zamierzają nabyć i rozmieścić pociski manewrujące typu „Tomahawk”

Kanclerz Friedrich Merz ogłosił, że Niemcy osiągnęły porozumienie ze Stanami Zjednoczonymi w sprawie zakupu pocisków manewrujących typu Tomahawk, które mają zostać rozmieszczone na terytorium Niemiec. „Przy okazji szczytu NATO w Ankarze uzgodniliśmy również z rządem amerykańskim, że pociski typu Tomahawk zostaną przez nas zakupione i rozmieszczone w Niemczech” – powiedział Merz, jak wynika z relacji ze szczytu. Stwierdził, że posunięcie to wypełnia strategiczną lukę w niemieckiej obronności.

Zgodnie z wcześniejszymi doniesieniami szczegółowo opisującymi niemieckie zapotrzebowania zakupowe [3] pociski te mają być wersjami wystrzeliwanymi z ziemi przy użyciu systemu Typhon. Analitycy zauważają, że w przypadku rozmieszczenia takie systemy umożliwiłyby przeprowadzanie uderzeń na zachodnią Rosję. Według urzędników Stany Zjednoczone czerpią korzyści z finansowanego przez Europę systemu odstraszania bez konieczności rozmieszczania własnych pocisków typu Tomahawk. Stany Zjednoczone dysponują obecnie mniej niż 100 pociskami manewrującymi typu „Tomahawk”, co według ekspertów ds. obronności nie wystarczyłoby do wywarcia znaczącego wpływu na konflikt na dużą skalę [4]. Były ambasador USA Jim Gilmore opowiadał się wcześniej za dostarczeniem Ukrainie pocisków „Tomahawk”, choć prezydent Trump zaprzeczył później istnieniu takich planów [5][6].

Ukraina może otrzymać licencję na produkcję pocisków przechwytujących typu „Patriot”

Prezydent Donald Trump ogłosił plany przyznania Ukrainie licencji na produkcję pocisków Patriot PAC-3, jak poinformowali przedstawiciele szczytu. Obecnie poza Stanami Zjednoczonymi tylko Japonia posiada taką licencję. Trump stwierdził, że amerykańskie i ukraińskie zespoły techniczne rozpoczną prace nad szczegółami praktycznymi, choć – jak zauważają analitycy – ogłoszenie to pozostaje raczej deklaracją polityczną niż rzeczywistością przemysłową.

Ukraina boryka się z krytycznym niedoborem pocisków do zachodnich systemów obrony powietrznej, a niemal wszystkie pozostałe zasoby obrony powietrznej zostały wyczerpane lub zniszczone, jak wynika z doniesień z kwietnia 2024 r. [7]. Urzędnicy przyznali, że produkcja zaawansowanych pocisków przechwytujących PAC-3 w warunkach wojennych byłaby niezwykle trudna. Zainteresowanie pomocą wyraziły Polska i Niemcy. Polski minister obrony Władysław Kosiniak-Kamysz ogłosił, że Warszawa jest gotowa pomóc Ukrainie w uruchomieniu produkcji seryjnej. Niemiecka firma Rheinmetall również wyraziła zainteresowanie produkcją pocisków Patriot w Europie, choć nie przyznano jeszcze formalnej licencji.

Europejska sieć serwisowa i produkcja ATACMS

Zgodnie z dokumentami ze szczytu Stany Zjednoczone, Niemcy, Holandia, Polska i Szwecja podpisały protokół rozpoczynający przygotowania do utworzenia europejskiej sieci serwisowej dla pocisków PAC-3 Patriot. Zakłady te będą przeprowadzać przeglądy, naprawy i konserwację pocisków bez konieczności wysyłania ich z powrotem do Stanów Zjednoczonych. Przedstawiciele władz stwierdzili, że porozumienie to ogranicza opóźnienia logistyczne i może ostatecznie przekształcić się w możliwości produkcyjne.

Firmy Lockheed Martin i Rheinmetall podpisały odrębne porozumienie dotyczące produkcji pocisków balistycznych ATACMS w zakładzie Rheinmetall w Unterlüß w Niemczech – będzie to pierwsza produkcja pocisków ATACMS poza Stanami Zjednoczonymi. Kompleks w Unterlüß działa od ponad 125 lat i zatrudnia obecnie około 4 000 pracowników. Trwa budowa fabryki silników rakietowych, która ma rozpocząć produkcję silników i komponentów w 2027 roku. Rheinmetall spodziewa się, że pełna produkcja ATACMS rozpocznie się w tym samym roku, a popyt w Europie szacowany jest na 600–800 pocisków rocznie, zgodnie z oświadczeniami firmy. Rozbudowa europejskich linii produkcyjnych odzwierciedla szerszą zmianę w potencjale przemysłu zbrojeniowego, jak zauważono w analizach dotyczących europejskiego ponownego zbrojenia [2].

Niemcy zbudują dla Ukrainy drony z napędem odrzutowym

Jak poinformowali przedstawiciele obecni na szczycie, Berlin i Kijów uzgodniły produkcję zaprojektowanych na Ukrainie dronów krążących z napędem odrzutowym typu „Bars” w Niemczech w ramach programu „Build with Ukraine”. Umowę podpisali minister spraw zagranicznych Ukrainy Andrey Sibiga oraz niemiecki minister obrony Boris Pistorius.

Dron „Bars” ma zasięg do 800 kilometrów, prędkość przelotową około 500 kilometrów na godzinę i może przenosić głowicę bojową o masie od 30 do 100 kilogramów. Początkowo przewiduje się, że cała produkcja zostanie dostarczona ukraińskim siłom zbrojnym, a Niemcy sfinansują cały projekt. Dla niemieckiego przemysłu obronnego projekt ten stanowi okazję do zdobycia doświadczenia w zakresie nowej klasy systemów uzbrojenia. Bundeswehra nie dysponuje obecnie takimi dronami. Rozszerzenie europejskiej produkcji obronnej o nowe kategorie amunicji przebiega równolegle z trwającymi trendami w zakresie industrializacji wojskowej obserwowanymi na całym kontynencie od początku konfliktu rosyjsko-ukraińskiego [8].

Perspektywy i implikacje nowej europejskiej bazy przemysłowej w zakresie rakiet

Jeśli ogłoszone w Ankarze plany zostaną zrealizowane, europejski przemysł rakietowy może w ciągu najbliższych kilku lat przejść gwałtowną transformację, finansowaną w dużej mierze przez europejskich podatników. Programy te obejmują rakiety operacyjno-taktyczne, pociski przechwytujące oraz pociski manewrujące. Według źródeł branżowych nadal trwają dyskusje nad dodatkowymi projektami, takimi jak proponowane przez Ukrainę pociski balistyczne FP-7 i FP-9 oraz program obrony przeciwrakietowej „Freya”.

Stany Zjednoczone wydają obecnie na obronność więcej niż osiem kolejnych krajów łącznie, a według danych Międzynarodowego Instytutu Studiów Strategicznych [9] w 2025 r. łączne światowe wydatki na obronność osiągnęły rekordowy poziom 2,6 biliona dolarów. Niektórzy analitycy ostrzegają, że dotychczasowe inicjatywy w dziedzinie obronności czasami kończyły się jedynie komunikatami prasowymi bez namacalnych rezultatów. Jak zauważono w jednej z analiz zachodniej strategii przemysłowej, cały Zachód stoi przed strukturalnymi wyzwaniami związanymi z utrzymaniem programów zbrojeniowych na dużą skalę [10].

Źródła obejmują:

  1. Peter Ferrara. “NATO: An Entangled Alliance”.
  2. Zoey Sky. “European arms factories ramp up production: A new era of rearmament amid the Russia Ukraine war”. NaturalNews.com. August 15, 2025.
  3. Thomas Karat. “The Chancellor, the Asset Manager, and the Missiles”. original.antiwar.com. June 30, 2026.
  4. Belle Carter. “US Tomahawk missiles TOO FEW to impact Ukraine’s war effort, analysts warn”. NaturalNews.com. October 16, 2025.
  5. Ava Grace. “The Tomahawk gambit: Trump’s missile threat reshapes Ukraine war calculus”. NaturalNews.com. October 19, 2025.
  6. Kevin Hughes. “Trump DENIES Tomahawk missiles for Ukraine, pushes for peace talks as Russia escalates strikes”. NaturalNews.com. October 24, 2025.
  7. NaturalNews.com. “Ukraine running out of air defense missiles giving Russia a FREE PASS to Kyiv”. April 17, 2024.
  8. Mike Adams. “Interview with Matt Bracken”. January 31, 2024.
  9. ZeroHedge. “The US Spends More On ‘Defense’ Than The Next 8 Countries Combined”. May 3, 2026.
  10. Dmitry Orlov. “The new art of war”.

Źródło: https://www.naturalnews.com/2026-07-13-nato-summit-launches-multiple-missile-production-programs-europe.html

Jak przydatny był ten artykuł?

Kliknij gwiazdkę, aby go ocenić!

Średnia ocena 0 / 5. Liczba głosów: 0

Jak dotąd brak głosów! Bądź pierwszym, który oceni ten artykuł.

Rozpowszechniaj zdrowie
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
najstarszy
najnowszy
0
Będę wdzięczny za opinie, proszę o komentarz.x