Ta Droga Krzyżowa, jaką jest nasze nieszczęśliwe życie, zaczyna się już w dzieciństwie i młodości od zaburzeń psychicznych spowodowanych osobistymi tragediami rodzinnymi, trudnościami w domu i w szkole itp.
Oczywiste jest, że w dzieciństwie i młodości wszystkie te problemy nie mają na nas – z nielicznymi wyjątkami – zbyt głębokiego wpływu; jednak gdy stajemy się dorosłymi, zaczynamy zadawać pytania: „Kim jestem? Skąd pochodzę? Dlaczego muszę cierpieć? Jaki jest cel naszego istnienia?” itp.
Na ścieżce życia wszyscy zadawaliśmy sobie te pytania. Wszyscy chcieliśmy kiedyś zbadać, dociekać, dowiedzieć się „dlaczego” jest tyle smutków, kłopotów, zmagań i cierpień, ale niestety zawsze wydaje się, że kończymy uwięzieni w jakiejś teorii, opinii, wierze, w tym, co powiedział sąsiad, albo w tym, co powiedział nam jakiś zgrzybiały staruszek itp.
Tak więc, ponieważ utraciliśmy naszą prawdziwą niewinność i spokój serca, nie jesteśmy w stanie bezpośrednio doświadczyć prawdy w całej jej surowości, ponieważ polegamy na tym, co mówią inni; z tego powodu oczywiście znajdujemy się na złej ścieżce. — Samael Aun Weor, Podstawy edukacji gnostyckiej
Prawda to to, co odpowiada na nasze najbardziej fundamentalne pytania dotyczące życia, nas samych oraz wszystkich tych „dlaczego”, które pozostają dla nas zagadką pomimo naszych teorii i przekonań. Jednak „prawdy” nie da się poznać wyłącznie poprzez teorię czy przekonania. Prawda jest czymś, czego nie da się uwięzić ani ująć w pojęcia: trzeba ją poznać poprzez doświadczenie. W tym sensie możemy powiedzieć, że prawda jest prawdziwa dla tego, kto jej doświadczył, a dla tego, kto jej nie doświadczył, pozostaje nieznana. Można to porównać do pierwszej chwili, kiedy spróbowaliśmy miodu, zobaczyliśmy blask uśmiechu naszego dziecka, a nawet poczuliśmy w sercu cios zdrady. Dopóki nie doświadczymy tych chwil, nie da się ich wyjaśnić, zrozumieć ani poznać. Jednak wśród tych, którzy dzielili to samo doświadczenie, istnieje wspólna wiedza, która może być niewypowiedziana, ale mimo to jest rozumiana przez wszystkich.
Doświadczenie dostarcza szczególnego rodzaju wiedzy, która jest żywa i głęboka. Nie zależy ona od książek ani żadnego zewnętrznego autorytetu. Kiedy ktoś coś doświadczył, wie.
Greckie słowo „gnosis” odnosi się do tej szczególnej, empirycznej wiedzy, zwłaszcza w odniesieniu do fundamentalnych prawd dotyczących istnienia. Prawdziwa gnoza wynika ze świadomego doświadczenia prawdy o życiu, śmierci i wszystkich otaczających nas tajemnicach. Przez „świadome doświadczenie” rozumie się formę aktywnej, przebudzonej percepcji, która sięga znacznie głębiej niż to, co fizyczne. Świadomość – gdy jest przebudzona – może postrzegać inne wymiary. To właśnie wtedy prawdziwa Gnoza zaczyna rozkwitać w umyśle i sercu, objawiając duszy prawdę.
Tego rodzaju doświadczenie jest możliwe dla każdego. Nie ma znaczenia, w co ktoś wierzy ani skąd pochodzi. Możesz być głęboko religijny lub całkowicie niezależny, a mimo to zdobyć osobiste doświadczenie tego, co istnieje poza fizycznymi zmysłami. Co więcej, nie musisz należeć do żadnej grupy ani nikomu niczego obiecywać. A co jeszcze bardziej szokujące, nie musisz nikomu płacić żadnych pieniędzy. Pomimo skandalicznych żądań tysięcy „duchowych” grup i nauczycieli, możesz doświadczyć i poznać prawdę, nawet jeśli jesteś ubogi finansowo. Prawdziwa Gnoza jest dla każdego, kto jest gotów włożyć w to wysiłek; prawda nie zależy od tego, kogo znasz.
Nie polegaj na nauczycielu ani na osobie, lecz na nauce.
Nie polegaj na słowach nauki, lecz na duchu tych słów.
Nie polegaj na teorii, lecz na doświadczeniu.
Nie wierz w nic tylko dlatego, że o tym słyszałeś.
Nie wierz w tradycje tylko dlatego, że są przekazywane od wielu pokoleń.
Nie wierz w nic tylko dlatego, że mówią o tym i plotkują wielu.
Nie wierz w nic tylko dlatego, że jest to zapisane w twoich księgach religijnych.
Nie wierz w nic wyłącznie na podstawie autorytetu twoich nauczycieli i starszych.
Ale po obserwacji i analizie, gdy stwierdzisz, że coś jest zgodne z rozsądkiem i sprzyja dobru oraz korzyściom wszystkich, wtedy zaakceptuj to i postępuj zgodnie z tym.
— Budda, Sutra Kalama
Aby dojść do doświadczenia prawdy, trzeba przejść przez pewne etapy. Wszystko w naturze działa zgodnie z prawami, a nie zgodnie z naszą wygodą. To właśnie w tym miejscu większość ludzi zbacza z drogi prowadzącej do prawdy: prawda nie podsyca naszych złudzeń ani nie dostosowuje się do naszych przywiązań. Dlatego też, kierowani strachem i pragnieniem bezpieczeństwa, większość ludzi unika prawdy, woląc zamiast tego czerpać pocieszenie ze swoich osobistych przekonań, nawet jeśli są one złudzeniami. Jednak dla tego, kto jest na tyle odważny, by zmierzyć się z własnym oszukiwaniem samego siebie, rzeczywistość Gnozy szybko staje się widoczna. A dla tego, kto jest na tyle odważny, by zmierzyć się z własnymi wewnętrznymi sprzecznościami i błędami oraz je zmienić, Gnoza – wiedza, która wyłania się z tego wewnętrznego badania – staje się oświecającym światłem i odżywczym lekarstwem.
Praktyczna duchowość zaczyna się od poprowadzenia szczerej osoby ku zbudowaniu silnych fundamentów w życiu, z których może ona dążyć do doświadczenia prawdy na własnej skórze. Fundamenty te są materialne, psychologiczne i duchowe. Poprzez ustanowienie pewnego stopnia stabilności w naszym umyśle, nasze życie również się stabilizuje. Wtedy jesteśmy w stanie przygotować się do poznania faktów egzystencji: faktów, które czasami są niepokojące, czasami bolesne, a prawie zawsze takie, jakich najmniej się spodziewaliśmy. Jednak fakty to fakty, a gdy już je poznamy, stają się one krokami w kierunku większej wiedzy.
Mówiąc najprościej, jeśli jesteśmy nieszczęśliwi, tylko my sami o tym wiemy i doświadczamy tego rodzaju cierpienia; jest ono wytworzone przez nas samych i przeżywane przez nas samych. Jeśli nieszczęście jest doświadczeniem wewnętrznym, to szczęście również musi być wewnętrzne. Dlatego najpierw musimy zmierzyć się z faktem naszego nieszczęścia. Następnie musimy znaleźć przyczynę nieszczęścia i zamienić ją na przyczynę szczęścia. Jedynym sposobem, by to osiągnąć, jest dogłębne poznanie samych siebie. Potrzebujemy samoświadomości.
Nawet jeśli ktoś jest największym z grzeszników, to i tak przeprawi się przez ocean grzechu wyłącznie na tratwie samoświadomości. Tak jak płonący ogień zamienia drewno w popiół, tak samo ogień samoświadomości zamienia wszystkie więzy karmy w popiół… — Kryszna, Bhagavad-gita 4:36-37
Wiedza to potęga, a nie ma potęgi większej niż wiedza o sobie samym. Siła do zmiany tkwi całkowicie w samowiedzy. Tam, gdzie brakuje nam samowiedzy, brakuje nam siły do zmiany. Dlatego jeśli czujemy się bezsilni w jakiejś dziedzinie naszego życia, musimy zdobyć wiedzę na ten temat.
Wyrocznia delficka stwierdziła:
Poznaj samego siebie, a poznasz wszechświat i jego bogów!
Samopoznanie jest kluczem do poznania wszystkiego, co istnieje, gdyż rozumiejąc, kim naprawdę jesteśmy w głębi serca, możemy zrozumieć doświadczenia innych, skąd wszyscy pochodzimy i dokąd zmierzamy. Tego rodzaju wiedzę możemy zdobyć jedynie samodzielnie, własnym wysiłkiem i poprzez własne doświadczenie. W ten sposób nie ma potrzeby wierzyć ani snuć teorii, ponieważ doświadczywszy prawdy, wiemy. To jest gnoza.
Tak jak ogień jest bezpośrednią przyczyną gotowania, tak wiedza, a nie żadna inna forma dyscypliny, jest bezpośrednią przyczyną wyzwolenia, ponieważ wyzwolenia nie można osiągnąć bez wiedzy. —Shankara, Atma Bodha
Źródło: https://glorian.org/blog/articles/knowledge-is-power
- Nasze pozostałe dwa mózgi
- Wiedza to potęga
- Medytować to widzieć obrazy
- Chrystus jest fundamentem każdej religii
- Do jakiej szkoły duchowej, kościoła, ruchu lub grupy powinienem dołączyć?
- Czym jest Kościół Gnostycki?
- Kompleksowa analiza „Ewangelii Egipcjan”
- Kompleksowa analiza dzieła „Egzegeza o duszy”
