Chrzest przez zanurzenie: Czy konieczne jest całkowite zanurzenie?

Listen to this article

Autor: Skyler Meek

Rozsądne argumenty przemawiające za tym, że praktyka chrztu przez całkowite zanurzenie jest sposobem chrztu, jaki Chrystus zamierzał dla swoich wyznawców.

Chrzest wodny jest fundamentalną częścią wiary chrześcijańskiej. Istnieje kilka rodzajów chrztu, z których niektóre były praktykowane jeszcze przed przyjściem Jezusa. Istnieją jednak rozbieżności co do metody. Niektórzy uważają, że chrzest przez zanurzenie jest zbędny i wystarczy pokropienie lub polanie wodą.

W tym artykule wyjaśnię, dlaczego praktyka chrztu wodnego przez całkowite zanurzenie jest sposobem chrztu, jaki Chrystus przeznaczył dla swoich wyznawców.

Zanim zaczniemy: uwaga na temat posłuszeństwa

Uważam, że ważne jest, aby starać się być posłusznym Bogu, postępując zgodnie z Jego wolą (np. poprzez chrzest przez zanurzenie). Jednak uważam również, że istnieje coś ważniejszego niż posłuszeństwo poprzez uczynki. Wiem, co sobie teraz myślisz: „Skyler, co może być ważniejsze od posłuszeństwa?”. Odpowiem ci:

Posłuszeństwo w sercu. Najważniejsze jest nastawienie i serce danej osoby. Wynika to z faktu, że wiara (moja lojalność i oddanie Bogu) jest mechanizmem w moim życiu, który sprawia, że jestem posłuszny (moje uczynki). Jakub pięknie to podkreśla w Liście św. Jakuba 2, ilustrując, że wiara bez uczynków nie jest w rzeczywistości żadnym uczynkiem.

Wszyscy intuicyjnie rozumiemy tę koncepcję. Weźmy na przykład policjanta, który zobowiązuje się do „utrzymywania porządku” w swoim mieście, ale nigdy nie próbuje powstrzymać przestępców. Słusznie powiedzielibyśmy, że nie był on naprawdę zaangażowany. To samo dotyczy wiary w Boga. Jeśli ktoś twierdzi, że ma wiarę, ale nie okazuje dobrej woli wobec swojego bliźniego, to ma „martwą wiarę” (lub w ogóle nie ma wiary).

Prawdziwa wiara prowadzi nas do posłuszeństwa i dobrych uczynków. Dlatego wiara ma „wyższy priorytet” niż uczynki, ale jest również realizowana poprzez uczynki.

Czym jest chrzest?

Skoro już omówiliśmy kwestię nastawienia, przejdźmy do omówienia intencji Boga dotyczących chrztu (jeśli takie istnieją).

Chrzest (lub chrzcić) to angielskie słowo, które zostało przetłumaczone bezpośrednio z greckiego „baptízō”. Nie ma innego angielskiego zastosowania słowa chrzest lub chrzcić.

Słowo to oznacza zanurzać lub zanurzać się. Wydaje się, że było to dość powszechne słowo w starożytnej kulturze greckiej, które czasami odnosiło się do tonącego statku i barwienia tkanin.

Barwienie tkanin w szczególności ilustruje, w jaki sposób starożytna kultura grecka rozumiała i powszechnie używała tego słowa. Podczas barwienia nie pokrywa się tkaniny tylko częściowo. Dlatego wiele osób, w tym ja, nazywa chrzest zanurzeniem. Oznacza to całkowite pokrycie rzeczy lub osoby.

Jak autorzy Biblii rozumieli chrzest?

Dowody wskazują, że autorzy Biblii rozumieli chrzest (chrzest wodny) jako proces polegający na zanurzeniu się w wodzie i wynurzeniu się z niej. Dlatego każdy przykład chrztu wodnego opisujący to wydarzenie w Piśmie Świętym dotyczy zanurzenia.

Wersety Nowego Testamentu przedstawiające chrzest przez zanurzenie:

Chrzest wodny Jezusa przez zanurzenie ( Ewangelia Mateusza 3). Chrzest Jezusa Chrystusa odbył się w wodzie i polegał na zanurzeniu się w wodzie, a następnie wynurzeniu się z niej.
Chrzest wodny eunucha etiopskiego przez zanurzenie ( Dzieje Apostolskie 8). W tym przykładzie widzimy, jak zarówno Filip, jak i eunuch zanurzają się w wodzie.

Elementy chrztu przez zanurzenie

Chrzest przez zanurzenie ma wiele symbolicznych znaczeń. Symbole te odwołują się do argumentu, że całkowite zanurzenie jest wyrazem intencji Jezusa, aby jego wyznawcy oddali się mu całkowicie. Oto niektóre z tych symboli:

Zanurzenie jako pogrzeb i zmartwychwstanie

Kolejnym częstym argumentem przemawiającym za chrztem przez zanurzenie jest argument odwołujący się do chrztu jako symbolu śmierci, pogrzebu i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.

List do Rzymian 6 ilustruje tę koncepcję, a ten sam autor (Paweł) opisuje również chrzest w odniesieniu do zmartwychwstania w 1 Liście do Koryntian 15.

Powstaje pytanie, czy jeśli chrzest jest symbolem pogrzebu i zmartwychwstania, to czy skropienie wodą skutecznie ilustruje ten symbol?

Zanurzenie jako całkowite poddanie się

Kiedy zanurzasz się w wodzie, wyznajesz nie tylko, że potrzebujesz zbawienia, ale także, że nie masz mocy, aby zbawić siebie samego. Jest to całkowite poddanie swojej woli, aby wypełniać wolę innego (1 Piotra 3:21, Mateusza 7:21).

Rozważmy przykład Naamana (2 Królów 5), któremu kazano zanurzyć się siedem razy w rzece Jordan, aby oczyścić się z trądu. Początkowo nie chciał podporządkować swojej woli otrzymanym instrukcjom. Ostatecznie jednak zmienił zdanie i mimo że instrukcje wydawały mu się absurdalne, podporządkował się im i został uzdrowiony.

Zanurzenie jako pełne oddanie i jedność z Chrystusem

Istnieje rodzaj aktorstwa zwany „metodą”, w którym aktorzy całkowicie zanurzają się w roli. W istocie stają się postacią, którą przedstawiają. Na przykład Forest Whitaker mieszkał kiedyś przez 3 miesiące w Ugandzie i nauczył się języka suahili, aby zagrać rolę. Często aktorzy stosujący metodę nie wychodzą z roli nawet poza planem filmowym lub podczas akcji. Proces ten często opisuje się jako „utratę siebie” przez aktora w roli.

W tym sensie zanurzenie w wodzie symbolizuje całkowitą utratę siebie, a następnie połączenie naszej osobowości z osobowością Chrystusa. Innym sposobem opisania tego zjawiska może być śmierć naszego ciała i życie dla Chrystusa (Rz 6,11).

Wszystkie te elementy sprawiają, że chrzest przez zanurzenie jest głębszy. Wiedząc o tym, czy powinniśmy opowiadać się za jakimkolwiek innym sposobem chrztu? Odpowiedź wydaje się oczywista.

Czy w nakazie Jezusa dotyczącym zanurzenia istnieje pole manewru?

Przyjrzyjmy się temu nakazowi i spróbujmy ustalić, czy Jezus chce, abyśmy byli chrzczeni przez zanurzenie.

Ludzie w tamtych czasach rozumieli znaczenie słowa „baptízō” jako całkowite pokrycie (jak barwienie tkaniny). Ja preferuję słowo „zanurzyć”.
Jezus nakazał uczestnictwo w tym całkowitym zanurzeniu jako część procesu stawania się uczniem (Mt 28:18-20) i sam został całkowicie zanurzony (Mt 3:13-17).

Zgodnie z zasadami komunikacji i autorytetu możemy po prostu stwierdzić, że polecenie brzmiało: „pokryj wodą”. Czy powinniśmy wywnioskować, że możemy wykonać to zadanie dowolną metodą, która nie wymaga pokrycia wodą? Moja odpowiedź brzmi: nie.

Gdyby Jezus nakazał „dotknąć” wody, mielibyśmy swobodę wykonania tego polecenia na wiele różnych sposobów. Moglibyśmy spryskać, skropić, pokropić, skroplić, a nawet wystrzelić wodę. Moglibyśmy nawet po prostu dotknąć wody palcem lub czymś innym. Każda metoda, która spełniałaby polecenie „dotknięcia” wody, byłaby zgodna z poleceniem.

Ale nie takie było polecenie. Jezus nakazał zanurzenie, pokrycie i zanurzenie w wodzie. Oznacza to, że wszystko inne niż pokrycie lub zanurzenie nie jest wypełnieniem polecenia.

Co się stanie, jeśli jedna niewielka część ciała nie zostanie zanurzona?

Może się zdarzyć, że przez przypadek lub z innego powodu część ciała danej osoby nie zostanie całkowicie zanurzona w wodzie. Na przykład osoba o bardzo długich włosach może zanurzyć się pod powierzchnię wody, ale jej włosy mogą pozostać na powierzchni. Albo stopy danej osoby mogą wynurzyć się, gdy jej głowa znajdzie się pod wodą.

Czy to oznacza, że chrzest przez zanurzenie nie jest ważny? Nie.

Bóg przyjmuje wierzącego na podstawie jego wiary i pragnienia posłuszeństwa. Oznacza to, że czasami popełniamy błędy, ale dopóki pragniemy postępować właściwie, Boża łaska nas obejmuje. Abraham, który jest wzorem usprawiedliwienia przez wiarę, wielokrotnie popełniał błędy. Mimo to nadal był uważany za sprawiedliwego (Rzymian 4).

Jeśli jednak twoje sumienie nie daje ci spokoju w związku z chrztem, sugerowałbym, abyś posłuchał swojego sumienia. Jeśli podpowiada ci ono, abyś ponownie przyjął chrzest, nie ma w tym nic złego.

A co jeśli podczas chrztu nie zostałem zanurzony?

Wypełnianie woli Bożej, a nie naszej własnej, jest podstawowym elementem wiary każdego człowieka. Wiemy, że to wiara usprawiedliwia człowieka (Rz 3,28; Rz 5,1; Ef 2,8-10).

Kiedy pragniemy być posłuszni i czynić to, czego chce Bóg, nasze działania będą naturalną konsekwencją tego pragnienia. Kiedy nasze serce jest w ten sposób zharmonizowane z Jego wolą, powinniśmy mieć całkowitą pewność i ufność, że Jego łaska pokryje nasze błędy.

Czy chrzest przez zanurzenie zbawia?

Przy całej tej dyskusji na temat „właściwego” sposobu chrztu można ulec pokusie, by uwierzyć, że sam chrzest ma jakąś zbawczą moc. To po prostu nieprawda.

Chwileczkę! Nie zrozumcie mnie źle. Chrzest nie zbawia, ale jest konieczny. Zobacz: Czy trzeba być ochrzczonym, aby dostać się do nieba?

Nie ma zbawczej mocy w zanurzeniu (zanurzeniu) pod wodą. Gdyby tak było, każdy, kto wskakuje do jeziora lub basenu, zostałby zbawiony. Oczywiście chodzi o coś więcej niż tylko zanurzenie się pod wodą. Trzeba również zwrócić się do Boga z wiarą w Chrystusa (1 Piotra 3:21). Dlatego właśnie wiara usprawiedliwia człowieka, a prawdziwa wiara to taka, która dąży do wypełniania woli Bożej.

Żywa wiara to taka, która rodzi dobre uczynki, a chrzest nie jest tu wyjątkiem.

Wniosek: Czy chrzest przez zanurzenie jest konieczny?

Tak, chrzest przez zanurzenie jest konieczny, ponieważ tak nakazał Jezus. Jeśli zdecydujemy się zmienić Jego nakaz, możemy narazić się na sąd. Jednak zanim skupimy się na mechanizmie fizycznego aktu chrztu, powinniśmy zawsze skupić się na naszym sercu.

Bóg chce, abyśmy najpierw zobowiązali się do lojalności wobec Niego. Kiedy to zrobimy, nasze uczynki powinny naturalnie podążać za Jego wolą.

Źródło: https://strivingfortruth.com/baptism-by-immersion/