Co sprawia, że wszystkie szczepionki są tak niebezpieczne?

Listen to this article

Autor: Lekarz ze Stanów Zjednoczonych

Historia w skrócie

Szczepionki często powodują różne skutki uboczne, co utrudnia identyfikację typowych przyczyn — z których wiele pokrywa się z innymi tajemniczymi i “nieuleczalnymi” dolegliwościami
Neurolog Andrew Moulden odkrył, że szczepionki często wywołują mikroudar, który może prowadzić do niezliczonej liczby ostrych i przewlekłych chorób
Zapomniane badania z lat 60. pokazują, że zlepianie się krwinek jest podstawową przyczyną wielu chorób — przekonanie to podziela również medycyna chińska
Chemia koloidalna i nauka o potencjale zeta ujawniają, że ładunki dodatnie wokół komórek krwi powodują zlepianie się. Szczególnie problematyczne są środki o skoncentrowanych ładunkach dodatnich, takie jak aluminium i białko kolczaste COVID
Poprawa potencjału fizjologicznego zeta przynosi korzyści szerokiemu zakresowi ostrych i przewlekłych chorób. Można również przedstawić mocne argumenty za tym, że wiele terapii konwencjonalnych i holistycznych działa częściowo poprzez zwiększanie potencjału zeta

Wiele problemów zdrowotnych wynika z diagnostycznego podejścia lekarzy, zwłaszcza w przypadku złożonych chorób, które często są błędnie diagnozowane i prowadzą do ciągłych problemów pacjentów.

Złożone schorzenia mogą objawiać się różnymi objawami u różnych pacjentów i przypominać inne choroby (np. fibromialgia vs zespół przewlekłego zmęczenia). Z kolei słabo wyszkoleni lekarze często nie stosują się do wyjaśnień psychiatrycznych, ignorując rzeczywiste przyczyny.

Ponieważ urazy poszczepienne mają szeroki zakres objawów, od ponad 200 lat mylą lekarzy (wielu lekarzy w przeszłości określało je jako „zapalenie mózgu”). Obecnie uważam, że u podstaw niezliczonej liczby chorób przewlekłych, w tym urazów spowodowanych szczepionkami, leżą trzy główne mechanizmy:

Dysfunkcja immunologiczna — Szczepionki często powodują przewlekłe choroby autoimmunologiczne i różny stopień supresji immunologicznej.

Zaburzenia krążenia — Szczepionki mogą zaburzać krążenie płynów, wpływając na potencjał zeta organizmu. Powoduje to zlepianie się płynu (tj. mikroskrzepy krwi i pogrubienie krwi) oraz utrudnia przepływ krwi w naczyniach włosowatych. Podobnie mogą to zrobić inne czynniki i uważam, że jednym z głównych problemów związanych z Covid-19 i białkiem kolczastym szczepionki jest to, że niesie ono silną gęstość ładunku dodatniego, co powoduje zlepianie się płynów w całym organizmie (stąd szczepionka stała się znana jako „szczepionka skrzepowa”).

Reakcja na zagrożenie komórkowe — W przypadku wstrząsu, np. spowodowanego toksyną lub utratą przepływu krwi, komórki mogą wejść w stan pierwotny pod wpływem zagrożenia, zatrzymując normalne funkcjonowanie mitochondriów i wywołując stan zapalny. Ten przejściowy stan może stać się przewlekły i leżeć u podstaw wielu ciężkich schorzeń (szczególnie tych, które pogarszają się, a nie poprawiają w wyniku leczenia).

Leczenie tej reakcji rozwiązało schorzenia związane ze szczepieniem, takie jak autyzm, a w przypadku złożonych chorób przywrócenie zdrowia często wymaga najpierw zajęcia się podstawową przyczyną choroby pacjenta, a następnie rozwiązania wyzwalanej przez nią reakcji na zagrożenie komórkowe.

Uwaga: Choć DMSO nie jest najskuteczniejszym narzędziem w leczeniu każdej z tych chorób o podłożu korzeniowym, wyróżnia się szeroką aktywnością terapeutyczną, która pozwala mu leczyć wszystkie trzy choroby.

Uważam, że to wyjaśnia, dlaczego tysiące czytelników tutaj donosiło, że udało się wyleczyć niezliczoną ilość pozornie niepowiązanych ze sobą chorób, które nie reagowały na inne terapie, ale podobnie, dlaczego u części osób cierpiących na choroby, które zazwyczaj reagowały na DMSO, nie ustąpiło samo DMSO (ponieważ wymagały silniejszej terapii, aby dotrzeć do pierwotnej przyczyny choroby).

Chociaż zawsze biorę pod uwagę wszystkie trzy czynniki, od dawna przywiązuję szczególną wagę do niedrożności krążenia i od dawna wierzę, że wyniki leczenia pacjentów znacznie się poprawią, jeśli system medyczny rozpozna i nada priorytet potencjałowi zeta.

Andrew Moulden

Andrew Moulden był kanadyjskim neurobiologiem i lekarzem specjalizującym się w neuropsychiatrii. Podczas szkolenia klinicznego zauważył, że u małych dzieci występowały subtelne neurologiczne objawy udaru, których jego koledzy nie zauważyli. Z biegiem czasu odkrył, że udary te często występują wkrótce po szczepieniu i mogą prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych, takich jak autyzm.

Uwaga: Raporty o urazach poszczepiennych, pochodzące z początku XIX wieku, zawierają te same objawy, które zaobserwował Moulden.

Moulden zdał sobie sprawę, że subtelne objawy udaru, których lekarze szukają u dorosłych, należy oceniać także u dzieci. Ponieważ udary u niemowląt są często pomijane, wiele schorzeń jest błędnie diagnozowanych lub przypisywanych nieznanym przyczynom. Jednym z głównych wyzwań naukowych jest uwidocznienie niewidocznych problemów. Jednak w neurologii zaburzenia czynności mózgu, często spowodowane upośledzonym przepływem krwi, mogą ujawnić lokalizację udaru poprzez dokładne badanie fizykalne.

Moulden odkrył, że nerwy czaszkowe w pniu mózgu, szczególnie w obszarach zlewni o mniej zbędnym dopływie krwi, są podatne na te udary. Udar ten, spowodowany upośledzonym przepływem krwi, często spowodowanym zwiększoną grubością krwi, nie wystąpił u niemowląt, co prowadziło do błędnej diagnozy schorzeń lub przypisywania ich „nieznanym” przyczynom. Do kluczowych nerwów czaszkowych wskazujących na mikroudar spowodowany szczepionką (ze względu na ich dopływ krwi) należą:

Nerw czaszkowy VI — Kontroluje ruchy gałek ocznych; uszkodzenie powoduje odpoczynek oka do wewnątrz lub szarpanie ruchu na boki.1

Uwaga: Odkryliśmy, że CN VI jest nerwem najczęściej dotkniętym urazami wywołanymi przez COVID-19. Straciłem też rachubę, ile osób znam, u których po szczepieniu wystąpiły subtelne nieprawidłowości.

Nerw czaszkowy VII2 — Kontroluje mięśnie twarzy; uszkodzenie powoduje porażenie Bella3, opadanie twarzy lub asymetrię (np. prawdopodobnie przydarzyło się to Justinowi Bieberowi podczas kampanii szczepień przeciwko Covid-19).

Nerw czaszkowy IV — Poziomuje oczy; uszkodzenie powoduje przechylenie głowy, aby zrekompensować nierówną wysokość oczu.4

Uwaga: Często na tej samej twarzy można zaobserwować liczne problemy z nerwami czaszkowymi (co sugeruje, że więcej części mózgu utraciło dopływ krwi, a co za tym idzie, występują również głębsze uszkodzenia neurologiczne). Na przykład deficyty nerwów czaszkowych obserwowano od dawna po urazach poszczepiennych i u dzieci autystycznych.

Rozważmy poniższy przypadek trojaczków, które otrzymały gorącą szczepionkę przeciwko pneumokokom5,6 i po kilku godzinach u wszystkich nerwy czaszkowe przestały funkcjonować, po czym szybko stały się poważnie i trwale autystyczne — co sprawia, że prawie nie można zaprzeczyć, że proces ten spowodował ich autyzm.

Kiedy już wiesz, jak rozpoznać te objawy (np. utratę płynności ruchów gałek ocznych), bardzo łatwo je dostrzec i stopniowo zaczynasz zdawać sobie sprawę, jak daleko sięgające mogą być neurologiczne uszkodzenia spowodowane szczepieniami (ponieważ mogą one dotknąć dowolną część mózgu). Oto dwa podobne zdjęcia nadesłane przez czytelników, przedstawiające ich dzieci, które po szczepieniu stały się poważnie niepełnosprawne.

Uwaga: Chociaż problemy z nerwami czaszkowymi najłatwiej wykryć na podstawie obserwowanego ruchu, jak pokazują powyższe zdjęcia, niektóre z nich można również zobaczyć na obrazach statycznych. Co ciekawe, jeśli przyjrzeć się znacznie starszym zdjęciom, asymetrie twarzy były znacznie rzadsze. Zdjęcia te zostały na przykład zebrane przez Forest Maready i odzwierciedlają to, co widziałem (np. patrząc na ściany portretów klas szkół medycznych i zauważając, jak twarze zmieniały się na przestrzeni dziesięcioleci).7

Uwaga: Dziesięciolecia ukrywanych dowodów łączą szczepionki z nagłą śmiercią niemowląt. Moulden zaobserwował odchylenie oka do wewnątrz przed śmiercią i zaproponował wywołane szczepionką mikroudar wpływający na jądro CN VI, który zakłóca pobliski ośrodek oddechowy mózgu. Późniejsze badania na oddziałach intensywnej terapii pokazują, że u niemowląt narażonych na ryzyko może wystąpić zatrzymanie oddechu po szczepieniu — przeżycie w przypadku monitorowania, zgon w przypadku niezauważenia.”

Prace Mouldena sugerowały również, że udary występują w innych zlewniach ciała, takich jak narządy wewnętrzne i ośrodki mowy. Dowody obejmowały:

Badania autopsyjne wykazują udary w narządach wewnętrznych dzieci z różyczką wrodzoną.

Podobne procesy chorobowe u nastolatków i dorosłych po szczepieniu przeciwko HPV lub wąglikowi (dwie szczególnie szkodliwe szczepionki).

Jednym z najbardziej uderzających przykładów były dzieci żołnierzy, którzy otrzymali szczepionkę przeciwko wąglikowi i urodzili się bez kończyn8 (talidomid również był znany z tego, że robił to poprzez blokowanie tworzenia nowych naczyń krwionośnych9).

Procesy neurodegeneracyjne u osób starszych i zaburzenia psychiczne są powiązane z wykrywalnym uszkodzeniem nerwów czaszkowych (czego wielu z nas było również tragicznie świadkami po szczepieniu przeciwko Covid).

Uwaga: Głównym problemem medycyny konwencjonalnej jest nieuznanie, że uszkodzenia neurologiczne mogą prowadzić do problemów psychiatrycznych. W rezultacie zmiany emocjonalne u pacjentów z urazami układu nerwowego są często błędnie przypisywane jako przyczyna, a nie objaw ich choroby.

Moulden zaczął więc badać, jaka uniwersalna reakcja jest przyczyną tych mikroudarów i jak można je leczyć. Na tej podstawie wyprodukował trzy filmy opisujące problem (które można obejrzeć tutaj). Niestety, na krótko przed wydaniem drugiej serii poświęconej rozwiązaniom tych obrażeń, zmarł w podejrzanych okolicznościach. Mamy jednak teraz wiele wskazówek co do tego, co odkrył Moulden.

Zagęszczanie krwi

W świecie medycyny od dawna istnieje zagadka, w jaki sposób drobne obelgi pod adresem ciała mogą prowadzić do powszechnej choroby, a nawet śmierci. Kluczowym czynnikiem w tym równaniu jest osadzanie się krwi, zjawisko obserwowane od wieków, podczas którego krew zlepia się i gęstnieje w pewnych warunkach chorobowych. W połowie XX wieku dr Melvin Knisely dokonał krytycznych odkryć na temat tego zjawiska.10

Badania Knisely’ego, szczególnie na małpach zakażonych malarią, wykazały, że niektóre ciężkie choroby mogą powodować znaczne zalanie krwi, zaczynając od małych naczyń, a ostatecznie rozprzestrzeniając się na większe, co zwykle kończy się śmiercią (chyba że zapobiega się temu za pomocą antykoagulantu heparyny).11 To zagęszczenie krwi można porównać do korków ulicznych, zakłócając naturalny przepływ krwi w organizmie i ostatecznie prowadząc do impasu (śmierci).

Ponadto odkrył, że ten systemowy osad można zobaczyć zewnętrznie, oczami, co pozwala na nieinwazyjną ocenę tego procesu w całym organizmie.

Na tej podstawie Knisely odkrył, że największe osady krwi obserwowano u pacjentów szpitali w stanie krytycznym — co zaobserwował również dr Pierre Kory podczas badania USG przyłóżkowego, ponieważ gdy mikroskrzepy w IVC stały się echogeniczne (widoczne), pacjenci wkrótce potem umierali.12 Podobnie wyniki wielu badaczy ultrasonografii wykazały osady krwi u pacjentów.13,14

Dowiedziawszy się o tym, podjęliśmy próbę odtworzenia mikroskopu Knisely’ego i udało nam się zobaczyć ten sam osad, który zaobserwował 80 lat temu u swoich pacjentów.

Podobnie koncepcja ta istnieje w innych systemach medycznych. Na przykład medycyna chińska, od czasu wprowadzenia szczepionki przeciwko ospie prawdziwej (utrudniającej potencjał zeta), zaczęła postrzegać zastój krwi jako główną przyczynę chorób, a większość jej koncepcji dotyczących zastoju krwi pokrywa się bezpośrednio z modelem szlamowania krwi.

Uwaga: Zjawisko szlamowania krwi często obserwowano w przypadku oparzeń (co moim zdaniem wyjaśnia, dlaczego terapie przywracające potencjał zeta i DMSO są tak pomocne w leczeniu oparzeń).

Potencjał Zeta

Kiedy cząsteczki zostaną umieszczone w wodzie, może się zdarzyć jedna z trzech rzeczy:

Nie mieszają się (np. olej unosi się na górę, piasek opada na dół).

Rozpuszczają się (np. sól).

Tworzą zawiesinę koloidalną (np. mleko), w której każda cząstka jest odpychana od drugiej i równomiernie rozprowadzana.

W przypadku zawiesin koloidalnych ich stabilność zależy od tego, co powoduje łączenie się ich cząstek (grawitacja oddzielająca rzeczy pod względem masy, nieodłączne przyciąganie molekularne między obiektami) i co je rozsuwa.15

Pierwsza metoda (zmiana potencjału zeta) odnosi się do różnicy ładunków pomiędzy jonami wody (które pokrywają cząstki koloidalne) a otaczającą wodą.

Ponieważ odpychanie elektryczne spowodowane potencjałem zeta jest łatwiejsze do regulacji zewnętrznej, jest to zazwyczaj czynnik, na którym skupia się próba poprawy dyspersji koloidalnej (np. w celu wyeliminowania osadu krwi).

Jednym z najskuteczniejszych środków do zapadania się potencjału zeta jest aluminium (co wyjaśnia, dlaczego jest często stosowane do oddzielania materii organicznej od wody w oczyszczalniach ścieków lub do krzepnięcia krwawiących ran). Moulden doszedł zatem do wniosku, że powszechne stosowanie aluminium w szczepionkach prawdopodobnie było przyczyną wielu ich skutków ubocznych. Podobnie należy wziąć pod uwagę wpływ białka kolczastego szczepionki przeciwko COVID-19 na krew.16

Kluczową rzeczą, którą należy zrozumieć na temat potencjału zeta, jest to, że gdy jego odpychanie nie wystarczy już do pokonania sił przyciągania w układzie koloidalnym, zlepia się on, początkowo w małe skupiska (zwane aglomeracjami), a następnie w miarę pogarszania się potencjału zeta, tworzy większe skupiska.

Uwaga: Normalny potencjał zeta czerwonych krwinek wynosi około -15,7 miliwoltów.17 Ponadto wraz ze starzeniem się czerwonych krwinek tracą one ujemnie naładowany kwas sialowy, co pogarsza ich potencjał zeta.18

Thomas Riddick, pionier w tej dziedzinie, odkrył, że organizm utrzymuje potencjał zeta krwi w pobliżu progu aglomeracji, dzięki czemu może krzepnąć w przypadku krwawienia.19 W dalszych badaniach Riddick stwierdził, że stopień zalania krwi lub utraty fizjologicznego potencjału zeta znacznie różni się w zależności od osoby (ze względu na zakłócające ją współczesne życie), a skala oceny przepływu krwi w oczach Knisely’ego może być wykorzystana do dokładnego przewidywania, kto jest narażony na ryzyko arytmii, udaru mózgu lub śmiertelnego zawału serca.20

Co najważniejsze, Riddick odkrył, że po utrwaleniu koloidalnego rozproszenia krwi zaburzenia rytmu serca uległy normalizacji, a problemy z krążeniem znacznie się poprawiły.

Uwaga: Wielu czytelników podzieliło się ze mną informacją, że przywrócenie im potencjału zeta poprawiło migotanie przedsionków.

Riddick stopniowo odkrył, że w Ameryce powszechnie występuje osadzanie się krwi i ostatecznie doszedł do wniosku, że nasze zasoby żywności i wody są zanieczyszczone jonami dodatnimi, które niszczą potencjał zeta. Przypisał to:

W przetworzonej żywności potas jest zastępowany sodem

Aluminium jest stosowane w miejskich systemach wodnych

Przybory kuchenne aluminiowe

Aluminium jest dodawane do wielu produktów spożywczych (np. większość soli ma dodany aluminium, aby zapobiec zbrylaniu się)

Wiele leków (np. leki zobojętniające kwas żołądkowy) jest pełnych aluminium i innych problematycznych metali

Wiele produktów spożywczych jest przechowywanych w metalowych puszkach (kwaśne produkty spożywcze wypłukują te metale)

Uwaga: Pierwszy szef FDA walczył o to, aby aluminium nie weszło do powszechnego użytku, ale został wyeliminowany przez przemysł.21

Riddick przeprowadził również eksperymenty, które wykazały, że spożywanie wody zmagazynowanej w metalicznym aluminium znacząco zaburza mikrokrążenie. Niestety, obecnie jesteśmy świadkami rosnącej tendencji do przechowywania wody w puszkach aluminiowych (ale na szczęście nadal istnieje kilka marek przywracających potencjał zeta wody butelkowanej—, które według kilku czytelników radykalnie poprawiły ich zdrowie, ilustrując, jak wrażliwe mogą być niektóre osoby na niewielką poprawę potencjału zeta).

Na koniec, oprócz tego uważam, że pola elektromagnetyczne, niektóre przewlekłe infekcje i brak uziemienia elektrycznego Ziemi przez ludzkość znacząco osłabiają potencjał zeta ludzkości.22 Podobnie uważam, że model Riddicka (podobnie jak wiele wstępnych) był niekompletny, ponieważ nigdy nie uwzględnił wpływu masowych szczepień na potencjał zeta.

Uwaga: Uważam, że obserwacje Knisely’ego dotyczące głębokiego zalania krwi w oczach ciężko chorych pacjentów szpitalnych wyjaśniają, dlaczego sól fizjologiczna dożylna (która poprawia potencjał zeta) tak często przynosi korzyści osobom, które są na tyle chore, że wymagają hospitalizacji. Podobnie Knisely zaobserwował, że niektóre środki, takie jak hydroksychlorochina, odwracają proces osadzania się osadu krwi.

To skłoniło go do podejrzeń, że znaczny stopień korzyści przeciwmalarycznych hydroksychlorochiny w rzeczywistości wynika z jej zmniejszenia osadu krwi; podejrzewam również, że ta właściwość może wyjaśniać wartość hydroksychlorochiny w leczeniu chorób autoimmunologicznych i COVID-19 (oba schorzenia są powiązane ze słabym potencjałem zeta).

Szczepionki, mikroorganizmy i potencjał Zeta

Riddick doszedł również do wniosku, że metabolizm białek przez bakterie obniża ich potencjał zeta poprzez ich dekarboksylację.

Wiele systemów oczyszczania ścieków (np. szamba) działa na tej zasadzie, ponieważ z czasem dekarboksylacja (która usuwa ładunki ujemne) niszczy koloidalną stabilność materii organicznej zawieszonej w ściekach, powodując jej osadzanie się na dnie, gdzie można ją później usunąć i zutylizować (w wielu przypadkach niestety trafia do naszej gleby jako „nawóz” — co powoduje szereg kolejnych problemów).

Następnie Riddick ocenił, jak zmienia się potencjał zeta u ludzi podczas ostrych infekcji. Podobnie jak Knisely zaobserwował w oczach swoich ciężko chorych pacjentów, Riddick konsekwentnie obserwował tam spadek fizjologicznego potencjału zeta podczas choroby zakaźnej.

Obserwacje te były istotne, ponieważ pozwoliły wyjaśnić, dlaczego osoby starsze (które nie tolerują dalszego spadku potencjału zeta bez przekroczenia progu aglomeracji) są o wiele bardziej narażone na infekcje, takie jak grypa (zamiast po prostu czuć się fatalnie z powodu nieprzyjemnego, ale możliwego do opanowania wzrostu zastoju płynów).

Niestety, prawdopodobnie wyjaśnia to również ich większą podatność na urazy poszczepienne (np. przyjąłem do szpitala kilku pacjentów, którzy doznali klasycznego załamania potencjału zeta w wyniku szczepionki przeciwko pneumokokom, a czytelnicy tutaj podzielili się kilkoma podobnymi przykładami).

Wreszcie wiele drobnoustrojów niesie ładunki dodatnie, które pozwalają im przylegać do ujemnie naładowanych powierzchni ciała. Powodują one zatem, że zakłócają potencjał zeta, gdy już wystarczająco się rozmnożą w organizmie.

Jest to poważny problem w boreliozie i przewlekłej toksyczności pleśni, co częściowo wyjaśnia, dlaczego terapie tych chorób często kończą się niepowodzeniem, chyba że zostanie podjęte również coś (np. leczenie potencjału zeta), aby zaradzić powstającej przez nie stagnacji płynów (szczególnie w układzie limfatycznym, który jest wymagany do odprowadzenia uwolnionych toksyn, aby nie wystąpiły reakcje herxheimera). Na szczęście istnieje wiele sposobów rozwiązania tego problemu.

Na przykład ozon utlenia te ładunki i uważam, że to wyjaśnia dramatyczną poprawę, jaką czasami obserwuje się po zastosowaniu terapii oksydacyjnej.

Podobnie w artykule z 2022 r., który wykazał, że białko kolczaste bezpośrednio upośledza potencjał zeta komórek krwi, stwierdzono również, że iwermektyna rozprasza komórki krwi, w których białko kolczaste zlepia się ze sobą (co może wyjaśniać natychmiastową normalizację parametrów życiowych czasami obserwowaną po podaniu iwermektyny ciężko chorym pacjentom szpitalnym).23

Nieprawidłowe fałdowanie białka

Ponieważ złożone białka są w zasadzie zawiesinami koloidalnymi, jony zakłócające potencjał zeta mogą również powodować nieprawidłowe fałdowanie i denaturację białek (co zdarza się również białkom jaj, gdy są podgrzewane na patelni). Uważam, że jest to kluczowy powód, dla którego stwierdzono, że płytki występujące w chorobie Alzheimera (które są nieprawidłowo sfałdowanymi białkami) zawierają glin.24

Podobnie białko kolca COVID (wytwarzane przez szczepionki) powiązano z chorobami nieprawidłowego fałdowania białek, takimi jak choroba Creutzfeldta-Jakoba, amyloidoza i niezwykłe skrzepy włókniste (amyloidowe), które balsamerzy odkryli u zaszczepionych, które wydają się wynikać z nieprawidłowo sfałdowanych białek krzepnięcia, których organizm nie może rozłożyć.25

Uwaga: Otrzymałem już raporty dotyczące tych schorzeń (w tym CJD) w odpowiedzi na DMSO.

Na koniec należy pamiętać, że potencjał zeta dotyczy wielu płynów oprócz krwi i uważam, że jego zdolność do zmiany krążenia płynu limfatycznego i mózgowo-rdzeniowego odgrywa ważną rolę w wyjaśnianiu, dlaczego:

Schematy leczenia potencjałem Zeta mogą eliminować toksyny, takie jak złogi białek neurodegeneracyjnych, i poprawiać funkcje poznawcze.

Medycyna chińska przypisuje zastój krwi autoimmunizacji, ponieważ zatkany płyn limfatyczny powoduje stan zapalny.

Podobnie inne właściwości krytyczne dla zdrowia (np. wystarczająca ilość wody w organizmie istniejąca w ujemnie naładowanym stanie ciekłokrystalicznym) również idą w parze z istniejącym fizjologicznym potencjałem zeta.

Wniosek

Zdrowe krążenie płynów jest niezbędne dla zdrowia, a koncepcja potencjału zeta zaczyna wyjaśniać, dlaczego tak wiele różnych schorzeń może prowadzić do podobnej symptomatologii. W przypadku szczepionek model ten wyjaśnia dlaczego:

Szczepionki stale powodują szkody.
Istnieje tak duża zmienność w urazach poszczepiennych.
Uszkodzenia spowodowane szczepionką kumulują się, ponieważ istniejące upośledzenie mikrokrążenia (i innych przepływów płynów) będzie się stopniowo pogarszać z każdą kolejną szczepionką.
Wiele chorób zakaźnych może czasami powodować podobne (ale nie tak poważne) obrażenia jak szczepionki.

Podobnie, niezwykle istotne jest uznanie, że mniej poważne upośledzenie potencjału zeta może mieć również istotne konsekwencje fizjologiczne i że istnieje silny argument przemawiający za wieloma konsekwencjami starzenia się (np upośledzenie funkcji poznawczych i zwiększona kruchość) ostatecznie wynikają ze wzrastającego zaburzenia fizjologicznego potencjału zeta, ponieważ starzejące się nerki tracą zdolność selektywnego wydalania problematycznych jonów (dlatego lekarze zajmujący się długowiecznością odnieśli tak duży sukces w zapobieganiu pogorszeniu funkcji poznawczych dzięki prostym schematom leczenia potencjału zeta).

Koncepcja potencjału zeta głęboko zmieniła moją praktykę medyczną i obecnie wierzę, że wiele skutecznych terapii holistycznych działa częściowo dlatego, że mogą przywrócić fizjologiczny potencjał zeta.

Gdy już wiesz, jak tego szukać, naprawdę otwierasz oczy, ile różnych chorób wynika ze stagnacji płynów w organizmie i jak bardzo można poprawić opiekę szpitalną, monitorując zmiany potencjału zeta.