Ludzie i organizacje w globalnej sieci kontrolującej korporacje, COVID-19, zmiany klimatu i dostawy żywności

Listen to this article

W 2011 r. szwajcarskie badanie dotyczące globalnej sieci kontroli korporacyjnej wykazało, że 147 firm w Europie kontrolowało 40% światowego bogactwa. Duża część tej kontroli trafia do niewielkiej, ściśle powiązanej grupy instytucji finansowych. Najbardziej skoncentrowana kontrola pochodziła od brytyjskiego międzynarodowego koncernu finansowego Barclays.

Aby umieścić to badanie w szerszym kontekście, krótko opisujemy również sieć osób i organizacji odpowiedzialnych za oszustwo związane z COVID-19, oszustwo klimatyczne i garstkę korporacji kontrolujących światowe dostawy żywności.

Sieć osób i organizacji odpowiedzialnych za oszustwo Covid

W 2021 r. niemiecki Klub Der Klaren Worte (Klub Jasnych Słów) opublikował szczegółową analizę sieci osób i organizacji odpowiedzialnych za oszustwo COVID-19.

W 170-stronicowym dokumencie wyszczególniono ponad 7 200 powiązań między 6 500 podmiotami i przedmiotami, w tym przepływy płatności i inwestycje. Dokument jest w większości w języku angielskim. Jest niezwykle obszerny, szczegółowo opisując globalną sieć, która działa za kulisami, aby wpływać na globalne zdrowie, finanse i zarządzanie.

Według anonimowego specjalisty IT, który stworzył dokument, rdzeń tej sieci przestępczej, wokół której wszystko się kręci, nie przekracza 20 lub 30 osób. Kilku z tych przestępców pojawia się na stronie 36, jak pokazano poniżej (z niewielkimi zmianami):

Hermann Gröhe, niemiecki polityk, wiceprzewodniczący ds. pracy i spraw społecznych, współpracy gospodarczej i rozwoju, pracowników.
Ralph Brinkhaus, niemiecki polityk, przewodniczący grupy roboczej ds. cyfryzacji i modernizacji państwa.
Dr Angela Merkel, kanclerz Republiki Federalnej Niemiec.
Prof. Ilona Kickbusch, dr, Podyplomowy Instytut Studiów Międzynarodowych i Rozwojowych w Genewie.
Dr Tedros Adhanom Ghebreyesus, Dyrektor Generalny Światowej Organizacji Zdrowia.
Prof. dr Christian Drosten, Instytut Wirusologii Charité, Universitätsmedizin Berlin.
Prof. dr Clarissa Prazeres da Costa, Instytut Mikrobiologii Medycznej, Immunologii i Higieny, Uniwersytet Techniczny w Monachium.
Joe Cerrell, dyrektor zarządzający ds. polityki globalnej, Fundacja Billa i Melindy Gatesów.
Prof. Jeremy Farrar, dyrektor Wellcome Trust.
Dr Georg Kippels, niemiecki prawnik.
Jens Spahn, niemiecki polityk, lider Grupy.
Dr Gerd Müller, niemiecki polityk, Federalny Minister Współpracy Gospodarczej i Rozwoju.
Anja Karliczek, niemiecka polityk.
Dr Georg Nüßlein, niemiecki polityk.

Kluczowe organizacje, których powiązania sieciowe są szczegółowo opisane, obejmują: Fundacja Billa i Melindy Gatesów (“BMGF”); Światowa Organizacja Zdrowia; Grupa Banku Światowego; GAVI, sojusz na rzecz szczepionek założony przez BMGF; The Global Fund; FIND, globalny sojusz na rzecz diagnostyki; Uniwersytet Johnsa Hopkinsa; Instytut Roberta Kocha; brytyjska Agencja Regulacyjna ds. Leków i Produktów Opieki Zdrowotnej (“MHRA”); The German Global Health Hub; Wellcome Trust; Fundacja Rockefellera; Światowe Forum Ekonomiczne (“WEF”); Koalicja na rzecz innowacji w zakresie gotowości na wypadek epidemii; Forum młodych globalnych liderów WEF; Big Pharma; Charité, Universitätsmedizin Berlin; Komisja Europejska; oraz Szwajcarska Agencja Produktów Terapeutycznych.

Fundacja Billa i Melindy Gatesów wydaje się być blisko szczytu lub centrum sieci pandemii COVID-19. Gates jest również głównym fundatorem mediów korporacyjnych, a jego sieć rozciąga się na globalną politykę żywnościową i klimatyczną. Ponadto Fundacja Billa i Melindy Gatesów, poprzez finansowanie WEF, odgrywa również ważną rolę w “Wielkim Resecie”.

Sieć osób i organizacji odpowiedzialnych za oszustwo klimatyczne

W 2012 r. Mark Carney został mianowany pierwszym niebrytyjskim prezesem Banku Anglii. Był członkiem Rady Fundacji WEF, szefem banku centralnego Kanady, specjalnym wysłannikiem ONZ ds. działań na rzecz klimatu i finansów, przewodniczącym Grupy Trzydziestu, przewodniczącym rady dyrektorów Bloomberga i prezesem Brookfield Asset Management.

Jak zauważył Edmonton Journal: “Carney stał się kluczowym graczem w Organizacji Narodów Zjednoczonych, Światowym Forum Ekonomicznym, Brookfield i Bloombergu, ponieważ jest genialny w jednej rzeczy – nakłanianiu rządów i prywatnych firm do dostosowania się do programu zmian klimatycznych [Grety] Thunberg”.

Krótko po tym, jak został premierem Kanady, Dan Fournier zauważył, że zaangażowanie Carneya w rodziny Rothschildów i Rockefellerów oraz organizacje, takie jak Grupa Trzydziestu, sugeruje, że będzie nacisk na globalistyczną agendę klimatyczną, która przyniesie korzyści elitom kosztem klasy średniej. “Powiązania i służalczość Carneya wobec globalnych elit bankowych, na czele z tajnym Bankiem Rozrachunków Międzynarodowych, nie powinny pozostawiać wątpliwości co do tragicznej sytuacji gospodarczej Kanady” – powiedział Fournier.

Grupa Trzydziestu, G-30 lub Grupa 30, jest “klubem” w ponadnarodowej społeczności politycznej, napisała Eleni Tsingou. “Kluby są utrzymywane razem przez elitarne uznanie rówieśników, wspólne i wzajemnie wzmacniające się interesy oraz ambicję dostarczania globalnych dóbr zgodnie z wartościami, które ich członkowie uważają za honorowe. To pojęcie “klubu” wyjaśnia, w jaki sposób współpracują ze sobą podmioty tworzące zasady globalnego zarządzania”.

W 2015 r. Mark Carney przewodził utworzeniu przez brytyjską Radę Stabilności Finansowej “Grupy zadaniowej ds. ujawniania informacji finansowych związanych z klimatem” (“TCFD”), której przewodniczącym był miliarder Michael Bloomberg. Tutaj Carney i Bloomberg już zaczynali przejmowanie władzy przez banki centralne. TCFD zostało rozwiązane w październiku 2023 roku.

Z TCFD wywodzi się Green Finance Initiative (“GFI”), która została założona w styczniu 2016 r. przez City of London Corporation we współpracy z rządem Wielkiej Brytanii.

W 2017 r. utworzono Sieć Banków Centralnych i Organów Nadzoru na rzecz Ekologicznego Systemu Finansowego (“NGFS”) jako inicjatywę La Banque de France na paryskim szczycie “One Planet Summit”. We wrześniu 2019 r. Międzynarodowy Fundusz Walutowy dołączył jako obserwator. W grudniu 2020 r. do NGFS dołączyła Rezerwa Federalna Stanów Zjednoczonych. Na dzień 11 marca 2025 r. NGFS składała się ze 145 członków z ponad 90 krajów i 23 obserwatorów.

Podczas wywiadu w 2021 r. Paul Gallagher z Executive Intelligence Review powiedział: “W sierpniu 2019 r. bankierzy centralni spotkali się na dorocznej konferencji Rezerwy Federalnej w Jackson Hole Wyoming i omówili propozycję byłych liderów banków centralnych z czterech krajów, obecnie wszystkich dyrektorów w BlackRock. Nazwali ją “zmianą reżimu”. Mówili, że nadszedł czas, aby banki centralne przejęły kontrolę nad uprawnieniami do wydawania pieniędzy od rządów”.

Również w 2019 r., w bezpośredniej odpowiedzi na zalecenie GFI z 2018 r., powstał Green Finance Institute. Jego fundatorami są rząd Wielkiej Brytanii i City of London.

W kwietniu 2021 r. Glasgow Financial Alliance for Net Zero (“GFANZ”) został uruchomiony przez Johna Kerry’ego, specjalnego wysłannika prezydenta USA ds. zmian klimatu; Janet Yellen, byłą sekretarz skarbu USA, byłą przewodniczącą Rezerwy Federalnej i emerytowaną członkinię Grupy Trzydziestu; oraz Marka Carneya, jako specjalnego wysłannika ONZ ds. działań na rzecz klimatu i finansów. W tym czasie Carney, który był również doradcą finansowym premiera Wielkiej Brytanii na konferencję COP26, współprzewodniczył GFANZ z Michaelem Bloombergiem.

GFANZ składa okresowe sprawozdania Radzie Stabilności Finansowej G20. A wszystkie sojusze członkowskie GFANZ muszą być akredytowane przez kampanię ONZ Race to Zero, stwierdził Program Środowiskowy Organizacji Narodów Zjednoczonych (“UNEP”). Dodając, że ówczesny premier Wielkiej Brytanii Boris Johnson opisał GFANZ jako “jednoczący światowe banki i instytucje finansowe na rzecz globalnego przejścia na zerową emisję netto”.

Wśród założycieli GFANZ był Larry Fink z BlackRock, który był i nadal jest członkiem Rady Powierniczej WEF. Zasady te od dawna były entuzjastycznie nastawione do perspektyw Natural Asset Corporations i innych powiązanych wysiłków na rzecz finansjalizacji świata przyrody.

W tym samym czasie, gdy uruchomiono GFANZ, Net-Zero Banking Alliance (“NZBA”) został uruchomiony przez Inicjatywę Finansową Programu Środowiskowego ONZ (“UNEP FI”) i Grupę Zadaniową ds. Usług Finansowych (“FSTF”) Inicjatywy Zrównoważonych Rynków Księcia Walii (“SMI”). W momencie uruchomienia, NZBA mogła pochwalić się członkostwem 43 banków z 23 krajów (z aktywami o wartości 28,5 bln USD). Obecnie liczba członków potroiła się do 128 banków z 44 krajów (z aktywami o wartości 47 bln USD).

Na dorocznym spotkaniu WEF w Davos w styczniu 2020 r. Karol III uruchomił swój SMI. Jednocześnie uruchomił swoją Radę Zrównoważonych Rynków, która została utworzona kilka miesięcy wcześniej. Trzecim instrumentem, który Karol “Wielki Król Resetu” uruchomił w Davos 2020, była jego Terra Carta, przewrotna, antyprawna inwersja legendarnej Magna Carta podpisanej przez króla Jana w Runnymede w 1215 roku. Terra Carta stwierdza, że “podstawowe prawa i wartości natury” muszą znaleźć się w centrum globalnej gospodarki. W tym czasie Charles zamierzał zebrać i zainwestować 10 miliardów dolarów (7,3 miliarda funtów) w ciągu następnej dekady. Kilka lat później, w 2023 r., Karol III był na COP28, domagając się od 4,5 do 5 bilionów dolarów rocznie, aby napędzać transformację, która była “potrzebna” z powodu “zmian klimatycznych”.

W dniu 3 czerwca 2020 r. Karol III rozpoczął “Wielki Reset”. Tego samego dnia WEF opublikował nagranie wideo z przemówieniem Karola III i opublikował artykuł “Teraz jest czas na “wielki reset””, aby uczcić jego uruchomienie.

Garstka korporacji przejmuje kontrolę nad światowymi dostawami żywności

W 2022 r. Grupa ETC opublikowała raport “Food Barons 2022 – Crisis Profiteering, Digitalisation and Shifting Power“. Ich ustalenia wykazały, że “wiele sektorów rolno-spożywczych jest obecnie tak ‘top heavy’, że są one kontrolowane przez zaledwie cztery do sześciu dominujących firm, umożliwiając tym firmom wywieranie ogromnego wpływu na rynki, badania rolnicze i rozwój polityki, co podważa suwerenność żywnościową”.

Publikując raport Food Barons 2022, Grupa ETC stwierdziła:

Identyfikujemy siedem kluczowych aspektów globalnego przemysłowego łańcucha żywnościowego, które skonceptualizowaliśmy w kategoriach władzy: Baronowie żywności dążą do utrzymania, naturalizacji i rozszerzenia swojej władzy, pomimo wielu niepowodzeń – niepowodzeń, które stały się szczególnie oczywiste podczas globalnej pandemii.

Zwracamy również uwagę na trzy krytyczne, wielosektorowe trendy, które zwiększają zdolność baronów żywnościowych – Big Ag, wraz z Big Tech i Big Finance – do utrzymania kontroli nad przemysłowym łańcuchem żywnościowym. Pierwszym z nich jest cyfryzacja żywności i rolnictwa w całym łańcuchu. Drugim jest rosnąca potęga azjatyckich (zwłaszcza chińskich) baronów żywnościowych. Trzecim jest integracja pozioma, w tym rosnące zaangażowanie firm zarządzających aktywami w sektorach żywności i rolnictwa – co stwarza pozory konkurencji, ale zmniejsza rzeczywistą konkurencję.

Food Barons 2022 – Crisis Profiteering, Digitalisation and Shifting Power, ETC Group, 7 September 2022

Sieć globalnej kontroli korporacyjnej

W badaniu z 2011 r. zatytułowanym “Sieć globalnej kontroli korporacyjnej” Stefania Vitali, James B. Glattfelder i Stefano Battiston zbadali strukturę sieci kontroli korporacji transnarodowych i jej implikacje dla globalnej konkurencji rynkowej i stabilności finansowej. Badanie miało na celu śledzenie relacji kontroli, a nie relacji patrymonialnych.

Pojęcie kontroli w literaturze finansów korporacyjnych odnosi się do zdolności akcjonariusza do wpływania na strategiczne decyzje firmy, ale w badaniu z 2011 r. kontrola oznacza zakres, w jakim akcjonariusz może wpływać na wartość ekonomiczną spółki.

W badaniu przeanalizowano globalną sieć kontroli korporacyjnej przy użyciu bazy danych z 2007 r. zawierającej 37 milionów podmiotów gospodarczych oraz 13 milionów ukierunkowanych i ważonych powiązań własnościowych. W ramach bazy danych naukowcy zidentyfikowali sieć 43 060 ponadnarodowych korporacji zlokalizowanych w 116 różnych krajach i stworzyli sieć 600 508 węzłów (podmiotów gospodarczych) i 1 006 987 relacji korporacyjnych.

Analiza bazy danych wykazała, że największy połączony komponent zawiera wszystkie największe korporacje transnarodowe pod względem wartości ekonomicznej, co stanowi 94,2% całkowitych przychodów operacyjnych korporacji transnarodowych. Globalna sieć kontroli korporacyjnej ma strukturę muszki, z małym, gęsto połączonym rdzeniem 147 korporacji transnarodowych, które sprawują znaczną kontrolę nad siecią. Duża część kontroli przepływa do małego, ściśle powiązanego rdzenia instytucji finansowych, które mogą być postrzegane jako ekonomiczne “super-podmioty”.

Struktura globalnej sieci kontroli korporacyjnej

Rdzeń sieci składa się głównie z instytucji finansowych, co może ułatwiać tworzenie bloków i utrudniać konkurencję rynkową.

Zoom in on some major TNCs in the financial sector Some cycles are highlighted S Vitali JB Glattfelder and S Battiston **The network of global corporate control** *PLOS One* 26 October 2011 **httpsdoiorg101371journalpone0025995**

Co więcej, niewielka grupa największych posiadaczy, w tym ponadnarodowe korporacje i akcjonariusze, gromadzi dużą część całkowitej kontroli sieci, przy czym 737 największych posiadaczy kontroluje 80% wartości sieci.

Naukowcy odkryli, że sieć globalnej kontroli korporacyjnej składa się z 600 508 węzłów i 1 006 987 powiązań, z trzema rodzajami podmiotów gospodarczych: akcjonariuszami, korporacjami transnarodowymi i spółkami portfelowymi.

Analiza sieci globalnej kontroli korporacyjnej

Sieć składa się z 23 825 połączonych komponentów, przy czym największy połączony komponent (“LCC”) zawiera 463 006 podmiotów gospodarczych i 889 601 relacji, w tym spółki z 191 krajów.

LCC ma strukturę typu “bow-tie”, z rdzeniem składającym się z 1 318 spółek w 26 krajach i większością węzłów należących do LCC, co wskazuje na wysoki poziom koncentracji własności i kontroli.

Badanie wykazało, że instytucje finansowe, takie jak banki i fundusze inwestycyjne, mogą sprawować kontrolę nad spółkami, mimo że nie dążą do aktywnego zaangażowania w ich strategie, często poprzez nieformalne dyskusje i negocjacje.

Dokument zawiera ranking 50 największych podmiotów gospodarczych pod względem globalnej kontroli (patrz poniżej), przy czym wiele z czołowych podmiotów należy do sektora finansowego – w tym firmy takie jak Barclays, Capital Group, AXA, State Street i Vanguard – i jest częścią niezwykle splątanej sieci kontroli.

Uwaga od The Exposé: Warto zauważyć, że BlackRock nie znalazł się na liście 50 największych podmiotów gospodarczych. W badaniu przeanalizowano dane z bazy danych z 2007 roku, przed globalnym kryzysem finansowym. Podczas krachu finansowego w 2008 roku, BlackRock i jego możliwości w zakresie ryzyka zostały wezwane przez rządy na całym świecie “do pomocy w poruszaniu się po kryzysie finansowym”.

Według The Naeth, “Podczas krachu finansowego w 2008 roku, BlackRock wykorzystał swoje potężne powiązania, aby stać się grupą, do której zwracały się różne osobistości z Waszyngtonu i Wall Street, aby pomóc im wyjść z bałaganu, który stworzyli. Oferowali oni fundusze inwestycyjne o niskim ryzyku dla organizacji, które najbardziej ucierpiały w wyniku krachu, a rok później, przed recesją, stali się numerem jeden wśród zarządzających aktywami na świecie. Kupili R3 Capital Management i część Barclays, dodając do swoich aktywów 15 miliardów dolarów.