PILNE: Pierwsze badanie łączy szczepionki z gwałtownym wzrostem zachorowań na zespół Alfa-Gal

Zespół Alfa-Gal (AGS) to potencjalnie niebezpieczna alergia na mięso, która może sprawić, że u ludzi wystąpi nagła reakcja alergiczna na wołowinę, wieprzowinę, jagnięcinę, produkty mleczne, żelatynę i inne produkty wytwarzane ze ssaków.

Reakcje mogą obejmować pokrzywkę i silne objawy żołądkowe, a nawet zagrażającą życiu anafilaksję, często pojawiającą się kilka godzin po jedzeniu. Zachorowalność rośnie w zawrotnym tempie: wśród dorosłych badanych na obecność przeciwciał alfa-gal, liczba pozytywnych wyników wzrosła około 100-krotnie w latach 2013-2024. Odrębne badanie CDC z 2026 roku wykazało obecność przeciwciał alfa-gal u 24% dorosłych w pięciu stanach o wysokim stopniu zachorowań.

Aby zbadać, co może być przyczyną tego wzrostu, przeprowadziliśmy jeden z najbardziej kompleksowych jak dotąd przeglądów zespołu alfa-gal. Nasz nowy, liczący 104 pozycje, artykuł „ Czynniki ryzyka, patogeneza i leczenie zespołu alfa-gal ” jest efektem współpracy naukowców z Fundacji McCullough i The Wellness Company. Analizuje on przyczyny, mechanizmy, profilaktykę i leczenie AGS, podnosząc ważne, pomijane pytanie: czy alfa-gal pochodzący ze szczepionek może przyczyniać się do tego wzrostu?

Połączenie szczepionek

Przez lata zakładano, że ukąszenia kleszczy stanowią wyjaśnienie zespołu alfa-gal. Jednak to wyjaśnienie pozostawia kilka istotnych pytań bez odpowiedzi. Dziesiątki milionów Amerykanów zostaje ukąszonych przez kleszcze, a jedynie niewielka część z nich ulega uczuleniu, a jedynie u części z nich rozwija się choroba kliniczna. Nigdy nie zmierzono nawet ilości alfa-galu faktycznie dostarczonego przez żerującego kleszcza .

Jednocześnie ponad 90% dzieci w USA jest narażonych na działanie żelatyny ssaczej zawierającej alfa-gal poprzez rutynowe szczepienia . Dziecko, które ukończyło dwudawkowy schemat szczepień MMR i ospą wietrzną, otrzymuje około 54 mg żelatyny ssaczej w zastrzyku przed rozpoczęciem nauki w szkole .

Spożywanie produktów pochodzenia ssaczego zazwyczaj uczy jelita tolerowania alfa-galu. Iniekcja omija tę ścieżkę i wprowadza substancję bezpośrednio do przedziałów immunologicznych, które mogą wywoływać uczulenie.

Dwie możliwe ścieżki

W naszej pracy zaproponowaliśmy dwa niewyłączne mechanizmy.

BEZPOŚREDNIO: U osób podatnych wielokrotne wstrzykiwanie materiału ssaków zawierającego alfa-gal może bezpośrednio promować uczulenie na IgE swoiste dla alfa-gal.

PRIME-BOOST: Szczepienie mogłoby zamiast tego „PRIME” (pobudzić) układ odpornościowy , rozszerzając lub przekierowując istniejącą pulę pamięci immunologicznej specyficznej dla alfa-gal. Późniejsze ukąszenie kleszcza mogłoby następnie „POBUDZIĆ” tę odpowiedź na klinicznie istotne poziomy IgE.

Ten drugi model mógłby pomóc wyjaśnić jedną z głównych zagadek AGS: dlaczego tak wiele osób zostaje ukąszonych przez kleszcze, a tylko u niektórych rozwija się alergia. Szczepienie nie musiałoby zastąpić kleszcza jako czynnika wyzwalającego. Mogłoby potencjalnie określić, kto jest już immunologicznie przygotowany w momencie ukąszenia kleszcza.

Dowody japońskie

Niektóre z najbardziej uderzających dowodów na ludziach pochodzą z Japonii. Dzieciom podawano w przeszłości szczepionki DTaP zawierające żelatynę i adiuwant glinowy, a następnie stwierdzono u nich rozwój przeciwciał IgE przeciwko żelatynie oraz ciężkie reakcje alergiczne na późniejsze szczepionki zawierające żelatynę.

Spośród 44 dzieci z zagrażającą życiu anafilaksją poszczepienną, 41 było nosicielami IgE przeciw żelatynie . Żadne z 54 chorych dzieci nie otrzymało szczepionki DTaP bez żelatyny, w porównaniu z 29% ze 101 zdrowych dzieci w grupie kontrolnej. Po usunięciu żelatyny z preparatów szczepionkowych, liczba zgłoszeń anafilaksji znacznie spadła.

Istnieje jeszcze jedna ważna wskazówka. Indukowane IgE reagowało z żelatyną pochodzącą od krów, myszy i kangurów, ale w dużej mierze nie z ryb, co jest zgodne z rozkładem gatunkowym alfa-gal. Alfa-gal został również bezpośrednio wykryty w żelatynie wołowej, ale nie w żelatynie rybnej. W związku z tym w naszej pracy uznajemy za prawdopodobne, choć formalnie nieudowodnione, że znaczna część indukowanych przez szczepionkę przeciwciał IgE anty-żelatynowych była skierowana przeciwko alfa-gal.

Eksperymenty na zwierzętach pokazują, że ten mechanizm jest możliwy

Dowody eksperymentalne są równie ważne. Myszom z niedoborem alfa-gal badacze wstrzyknęli białko zawierające alfa-gal wraz z aluminiowym adiuwantem o jakości szczepionkowej . U zwierząt rozwinęła się swoista dla alfa-gal IgE i anafilaksja.

Eksperyment zidentyfikował trzy kluczowe składniki: drogę narażenia, nośnik białkowy i adiuwant . Nie wiadomo, czy klinicznie stosowane formuły szczepionek mogą wywołać u ludzi uczulenie na alfa-gal przy rzeczywistych poziomach narażenia, ponieważ eksperyment ten nigdy nie został przeprowadzony.

Oczywisty eksperyment na ludziach nigdy nie został przeprowadzony

Pomimo dziesięcioleci badań nad zespołem Alfa-Gal, nie przeprowadzono żadnego badania prospektywnego mierzącego poziom przeciwciał specyficznych dla Alfa-Gal przed i po szczepieniu zawierającym żelatynę .

Eksperyment jest niezwykle prosty: należy zmierzyć przeciwciała alfa-gal przed szczepieniem, powtórzyć pomiary po szczepieniu i określić, czy szczepienie powoduje serokonwersję lub znaczący wzrost poziomu przeciwciał. Badania na ludziach pokazują już, że żelatyna szczepionkowa może indukować uczulenie IgE, badania na zwierzętach pokazują, że wstrzyknięta alfa-gal może indukować produkcję swoistych dla alfa-gal IgE, a szczepionki zawierające żelatynę mogą aktywować układ odpornościowy u pacjentów z AGS. Brakuje jednak bezpośredniego połączenia tych odkryć u ludzi.

Znacznie więcej niż artykuł o szczepionkach

W naszej pracy, opartej na 104 pozycjach bibliograficznych , zbadano szybko zmieniającą się epidemiologię AGS, biologię kleszczy, narażenie na czynniki żywieniowe i medyczne, tolerancję doustną, podatność genetyczną, mechanizmy odpornościowe, profilaktykę, leczenie farmakologiczne, stabilizację mastocytów środkami botanicznymi i potencjalne podejścia do odczulania.

Przedstawiamy również 25 konkretnych, falsyfikowalnych eksperymentów, mających na celu rozwiązanie głównych nierozwiązanych dotąd pytań w tej dziedzinie. Obejmują one badanie zarchiwizowanej surowicy japońskiej pod kątem swoistych IgE alfa-gal, pomiar przeciwciał przed i po szczepieniu, porównanie osób zaszczepionych i osób, które nie były szczepione, z porównywalną ekspozycją na kleszcze, bezpośrednie ilościowe oznaczanie alfa-gal w materiałach szczepionkowych i ślinie kleszczy oraz przeprowadzenie kontrolowanych badań obiecujących terapii.

Szczególnie uderzający sygnał terapeutyczny pochodzi z akupunktury ucha. W największej zgłoszonej serii, 121 ze 126 pacjentów (96%) zgłosiło remisję objawów AGS . Spośród pacjentów z wcześniej zdiagnozowaną anafilaksją i dostępną obserwacją, 27 z 29 nie zgłosiło żadnych późniejszych objawów. Nie odnotowano żadnych działań niepożądanych.

Gdzie to nas zostawia

Łącznie dowody wskazują, że pochodząca ze szczepionki alfa-gal jest poważnym i pilnie wymagającym badania czynnikiem ryzyka zespołu Alfa-Gal, który dotychczas był w dużej mierze pomijany.

Ponad 90% dzieci otrzymuje w iniekcji materiał pochodzący od ssaków zawierający alfa-gal. Wstrzyknięta alfa-gal może doświadczalnie wywołać uczulenie IgE. Żelatyna szczepionkowa indukowała u ludzi de novo uczulenie IgE. Szczepionki zawierające żelatynę mogą wywoływać reakcje u osób z rozpoznanym AGS. Doświadczenia japońskie stanowią uderzający historyczny przykład uczulenia na żelatynę związanego ze szczepionką, po którym nastąpiły ciężkie reakcje alergiczne.

W związku z podejrzeniem, że częstość występowania AGS wzrosła około stukrotnie w ciągu dekady , ten potencjalny czynnik ryzyka wymaga obecnie bezpośrednich badań.

Przeciwciała alfa-gal należy mierzyć przed szczepieniem i po nim, alfa-gal należy oznaczać bezpośrednio w partiach szczepionki i ślinie kleszczy, a osoby zaszczepione należy porównywać z osobami, które nie były wcześniej szczepione i które miały podobną ekspozycję na kleszcze.

Zespół Alfa-Gal znany jest od 18 LAT, ale do tej pory w żadnej pracy naukowej nie podjęto próby zbadania, czy szczepionki zawierające Alfa-Gal mogą mieć z nim związek.

Źródło: https://www.globalresearch.ca/first-ever-study-links-vaccines-explosion-alpha-gal-syndrome/5937435