Cyfrowy identyfikator dla emerytur? ONZ testuje system Blockchain pomimo obaw o prywatność

Listen to this article

Narzędzie emerytalne oparte na blockchainie jako cyfrowe dobro publiczne ma teraz wydźwięk globalnego eksperymentu identyfikacyjnego o znacznie szerszych ambicjach.

Agencje Organizacji Narodów Zjednoczonych rozwijają system tożsamości cyfrowej zbudowany na blockchainie w celu zarządzania weryfikacją emerytur i sygnalizują, że jego zastosowanie może ostatecznie wykroczyć poza personel ONZ.

Opracowany wspólnie przez UN Joint Staff Pension Fund (UNJSPF) i UN International Computing Centre (UNICC), Digital Certificate of Entitlement (DCE) jest promowany jako zamiennik tradycyjnej weryfikacji papierowej.

System, szczegółowo opisany w białej księdze opublikowanej niedawno przez obie agencje, został już wdrożony u ponad 70 000 emerytów w 190 krajach.

Obejmuje on połączenie uwierzytelniania biometrycznego, sztucznej inteligencji i geolokalizacji w celu usprawnienia i zautomatyzowania procesu emerytalnego.

Raport podkreśla znaczące zmiany w kosztach i operacjach.

Choć początkowo zaprojektowano go do użytku wewnętrznego, DCE jest pozycjonowany jako cyfrowe dobro publiczne.

Zgodnie z definicją ONZ oznacza to, że system jest open-source i może być udostępniany szerzej.

Agencje promują model o nazwie DCE Consortium Initiative, który umożliwiłby innym organizacjom ONZ i instytucjom międzynarodowym przyjęcie platformy jako usługi. Podejście to obejmuje podział kosztów i wspólne zarządzanie, zgodne z dokumentami strategicznymi, takimi jak Global Digital Compact ONZ i Pakt na rzecz przyszłości.

Ramy te wzywają do globalnej koordynacji cyfrowej, z silnym naciskiem na systemy tożsamości.

Pakt dla Przyszłości, przyjęty wraz z Global Digital Compact i Deklaracją w sprawie przyszłych pokoleń, wspiera zwiększone wykorzystanie cyfrowego identyfikatora i przewiduje struktury zarządzania, które obejmują mechanizmy nadzoru i kontrolę treści.

Fundamenty obecnego systemu rozpoczęły się od biometrycznego projektu pilotażowego uruchomionego pięć lat temu w celu digitalizacji weryfikacji emerytur. Ten pilotażowy projekt przygotował grunt pod wersję opartą na blockchainie, która jest obecnie w użyciu.

Jednocześnie ONZ kontynuuje rozszerzanie szerszego programu Digital ID przeznaczonego dla pracowników w ponad 30 podmiotach.

Inicjatywa ta ma na celu stworzenie przenośnej tożsamości, która może być używana we wszystkich agencjach. Opiera się ona na infrastrukturze blockchain, danych biometrycznych i interfejsie mobilnym, który pozwala pracownikom kontrolować i udostępniać zweryfikowane dane osobowe.

Konsolidacja weryfikacji emerytur i identyfikacji pracowników w systemach opartych na blockchain może usprawnić biurokrację, ale także koncentruje bardzo wrażliwe dane osobowe w sposób, który zagraża prywatności.

Wiążąc emerytury i rejestry zatrudnienia z danymi biometrycznymi i geolokalizacją, osoby fizyczne są skutecznie zamknięte w systemie, w którym ich najbardziej intymne identyfikatory są trwale przechowywane i potencjalnie narażone.

Nawet przy twierdzeniach o bezpieczeństwie, żaden system cyfrowy nie jest odporny na naruszenia lub niewłaściwe użycie, a gdy dane biometryczne zostaną naruszone, nie można ich zmienić tak jak hasła.

Plan ONZ, aby przedstawić te systemy jako “cyfrowe dobra publiczne”, stwarza również możliwość, że mogą one rozprzestrzenić się na rządy i organizacje na całym świecie. Bez silnych zabezpieczeń prawnych i technicznych, taki model mógłby być łatwo wykorzystany do rozszerzenia nadzoru i ograniczenia wolności, szczególnie w krajach, w których ochrona prywatności jest słaba.

Uniwersalne, interoperacyjne ramy identyfikacyjne stwarzają ryzyko stworzenia narzędzia kontroli zamiast wzmocnienia pozycji, przenosząc władzę nad tożsamością osobistą z dala od jednostek i umieszczając ją w rękach scentralizowanych instytucji.

Źródło: https://reclaimthenet.org/un-digital-id-blockchain-pension-verification-privacy-risks