Jak stać się bardziej uduchowionym?

Listen to this article

Autor: Skyler Meek

Czy kiedykolwiek zmagałeś się z pytaniem „jak stać się bardziej duchowym”? Wielu chrześcijan rozumie, że Bóg pragnie, abyśmy wzrastali duchowo, ale jak właściwie to osiągnąć? W tym artykule wyjaśnię biblijne znaczenie słowa „duchowy”, różnicę między nim a świeckim pojęciem duchowości oraz praktyczne sposoby, dzięki którym możemy stać się bardziej duchowi w naszym życiu.

Czy kiedykolwiek zmagałeś się z pytaniem „jak stać się bardziej duchowym”? Wielu chrześcijan rozumie, że Bóg pragnie, abyśmy wzrastali duchowo, ale jak właściwie to osiągnąć? W tym artykule wyjaśnię biblijne znaczenie słowa „duchowy”, różnicę między nim a świeckim spojrzeniem na duchowość oraz praktyczne sposoby, dzięki którym możemy stać się bardziej duchowi w naszym życiu.

„Nie jestem religijny, jestem duchowy”.

Na pewno słyszałeś kiedyś powiedzenie: „Nie jestem religijny, jestem duchowy”. Co większość ludzi ma na myśli, mówiąc to? Poza prostym sposobem na wykluczenie się z jakiejkolwiek instytucji religijnej, w większości przypadków osoba, która tak mówi, próbuje przypisać sobie pewien rodzaj mistycznej duchowości.

Ten rodzaj duchowości najczęściej identyfikuje się z wierzeniami i praktykami typu new age. Obejmuje to wiarę w uniwersalną świadomość, przekonanie, że człowiek jest bogiem, manifestację umysłu (znaną również jako prawo przyciągania), kryształy energetyczne, wibracje i wiele innych. Duchowość new age koncentruje się na tajemnicy nieznanego i poszukuje stanu odmiennego świadomości (takiego jak ekstaza), aby znaleźć sens życia.

Celem tego artykułu nie jest szczegółowe omówienie wierzeń nowej ery, ale więcej informacji na ten temat można znaleźć w bogatej bibliotece filmów Melissy Dougherty, szczegółowo opisujących te wierzenia i sposób, w jaki wkradły się one do kościoła Pana.

Interesuje nas pytanie: jakie jest biblijne spojrzenie na duchowość? Chcemy zbadać, jak natchnieni autorzy rozumieli duchowość, ponieważ biblijne spojrzenie na duchowość jest kluczem do stania się akceptowanym, moralnym dzieckiem Bożym, które podoba się Bogu. Co więcej, stając się bardziej biblijnie duchowymi, stajemy się również bardziej produktywnymi członkami naszej społeczności, zarówno w ramach wspólnoty kościelnej, jak i poza nią.

Czyż wszyscy chrześcijanie nie są duchowi?

Apostoł Paweł w liście do kościoła w Galacji nakłania wiernych do przywrócenia do wspólnoty swoich zbłąkanych braci. W rozdziale 6 wzywa tych, którzy są duchowi (żyjący według ducha), aby to oni przywracali do wspólnoty tych, którzy popadli w grzech:

List do Galatów 6:1
Bracia, jeśli ktoś popadnie w jakieś wykroczenie, wy, którzy jesteście duchowi, przywróćcie go w duchu łagodności. Czuwajcie nad sobą, abyście i wy nie ulegli pokusie.

O co chodzi? Myślałem, że wszyscy chrześcijanie są duchowi? Chrześcijanin powinien być przynajmniej bardziej duchowy niż osoba świecka, prawda? Czyż każdy chrześcijanin nie powinien kwalifikować się do wykonywania zadania przywracania, o którym mówi Paweł?

Krótka odpowiedź brzmi: nie. Nie wszyscy chrześcijanie są duchowi.

Duchowość biblijna nie jest mistyczna.

Prostą prawdą, którą należy poznać, zanim stanie się bardziej duchowym, jest zrozumienie, że kiedy Biblia mówi o duchowości, nie odnosi się do mistycyzmu duchowego typu new age. Biblia bardzo jasno określa, co oznacza bycie osobą duchową.

Niektórzy z was być może już znają odpowiedź na te pytania. Czy zauważyliście ją w wersecie z Listu do Galatów? Wskazówka znajduje się w pierwszym zdaniu instrukcji Pawła skierowanych do kościoła.

„Przywróćcie go w duchu łagodności”.

Kiedy cofniemy się o kilka wersetów, Paweł mówi w tym samym liście do tej samej grupy chrześcijan:

List do Galatów 5:22-23
Owocem zaś Ducha są: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie; przeciwko takim rzeczom nie ma prawa. A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało wraz z jego namiętnościami i pożądliwościami.

Prawda o duchowości biblijnej jest taka, że nie jest ona wcale mistyczna, ale po prostu rodzaj cech charakteru, których Bóg, który jest duchem, pragnie, abyśmy się nauczyli. Aby więc stać się bardziej duchowymi w sensie biblijnym, musimy rozwijać nasze cechy charakteru, aby dostosować się do „owoców Ducha”.

Jak wyhodować duchowe owoce?

Skoro już rozumiemy prawdę o duchowości biblijnej, jak wykształcić w sobie te cechy charakteru? Często identyfikujemy pojedynczą cechę, taką jak cierpliwość, i mówimy sobie: „Muszę być bardziej cierpliwy w życiu”. Być może postawimy sobie za cel, aby przez cały tydzień być bardziej cierpliwym wobec naszych braci i sąsiadów. Albo zdecydujemy, że musimy mieć lepszą samokontrolę. Możemy więc zaangażować nasze umysły, aby myśleć o samokontroli i sposobach, w jakie możemy ją praktykować. Uważamy, że starając się bardziej lub skupiając się bardziej na tej cesze charakteru, staniemy się w niej lepsi.

Jeśli jesteśmy ze sobą szczerzy, to jak często to się udaje? To podobne do pomysłu tworzenia „postanowień noworocznych”. Może nam się to udawać przez kilka dni, tydzień, a może nawet miesiąc. Ostatecznie jednak wracamy do punktu wyjścia.

Musi być lepszy sposób.

W rzeczywistości jest. Widzicie, owoce duchowe nie są czymś, co możemy po prostu stworzyć. Jak powiedział mi pewien brat, nie powiesz sobie: „Zrobię jabłko”. Zamiast tego sadzisz drzewo, dbasz o nie i pozwalasz Bogu stworzyć jabłko, prawda?

Jak nazywa się dział w sklepie spożywczym, w którym znajdują się wszystkie owoce i warzywa? Dział warzywno-owocowy. Paweł określa cechy charakteru tych, którzy dostosowują się do Boga, jako „owoce” ducha, ponieważ w ten sam sposób cechy te są produktem. Innymi słowy, są one produktem czegoś innego, wynikiem czegoś innego w naszym życiu.

Co jest wynikiem działania ducha?

Chciałbym ponownie odwołać się do tego samego autora (Pawła), aby odpowiedzieć na to pytanie. Aby to zrobić, cofnijmy się nieco w kontekście i przyjrzyjmy się temu, co ma do powiedzenia. Werset 16 rozpoczyna się porównaniem „uczynków ciała” z „owocami ducha”, a autor rozpoczyna tę część słowem „ALE”. Innymi słowy, kontrastuje to stwierdzenie z poprzednim. Co mówi poprzedni werset?

List do Galatów 5:15
Jeśli jednak gryziecie się i pożeracie wzajemnie, uważajcie, abyście się nawzajem nie zniszczyli.

Zatem przeciwieństwem gryzienia i pożerania się nawzajem jest to, co Paweł nazywa „chodzeniem w duchu”. Ponownie rozpoczyna to słowem „ale”, co oznacza, że kontrastuje ten werset z czymś, co powiedział wcześniej:

List do Galatów 5:13-14
Bracia, zostaliście powołani do wolności. Tylko nie wykorzystujcie tej wolności jako okazji do zaspokajania pragnień ciała, ale przez miłość służcie sobie nawzajem. Całe bowiem prawo wypełnia się w jednym słowie: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”.

Te dwa wersety odpowiadają na pytanie, jak stać się bardziej duchowym. Nie służąc ciału, służymy duchowi i ostatecznie rozwijamy ducha, który wydaje owoce ducha. A jak służymy duchowi? Służąc sobie nawzajem, kochając się tak, jak kochamy samych siebie.

Aby stać się bardziej duchowym, musisz nauczyć się, co to znaczy być sługą. Spowoduje to zmianę w twoim sercu, która zaowocuje wydawaniem prawdziwych owoców ducha. Dzięki temu staniesz się bardziej duchowy.

Źródło: https://strivingfortruth.com/how-do-i-become-more-spiritual/