Dwa najbardziej zaszczepione przeciwko MMR stany doświadczają teraz epidemii odry

Listen to this article

Dwa najbardziej zaszczepione szczepionką MMR stany, Teksas i Nowy Meksyk, doświadczają obecnie epidemii odry, co rodzi alarmujące pytania o skuteczność szczepionek. Pomimo wysokich wskaźników szczepień, stany te odnotowały największy wzrost liczby przypadków odry w 2025 r., co podważa narrację, że szczepionki są ostatecznym rozwiązaniem.

Ten niepokojący trend sugeruje, że podejście głównego nurtu może zaostrzać problem, podsycając wątpliwości co do prawdziwych przyczyn tych epidemii. Ponieważ odra rozprzestrzenia się w tych zaszczepionych populacjach, opinia publiczna domaga się odpowiedzi na temat skuteczności szczepionek MMR i potencjalnego ryzyka, jakie one stwarzają.

Zerohedge.com donosi:

Zwiększona liczba szczepień

Teksas: Od 1 stycznia do 16 marca 2025 r. w Teksasie podano co najmniej 173 000 dawek szczepionki przeciwko odrze, w porównaniu ze 158 000 w tym samym okresie w 2024 r. – wzrost o około 9,5%.
Nowy Meksyk: Według Departamentu Zdrowia Nowego Meksyku, w okresie od 1 lutego do 31 marca 2025 r. w Nowym Meksyku podano 14 757 dawek szczepionki MMR (odra, świnka, różyczka), w porównaniu do 8 162 w tym samym okresie w 2024 r. – wzrost o 80,8%.

Wzrost liczby przypadków

Teksas jest wyraźnym epicentrum, z 709 przypadkami zgłoszonymi na początku maja, znacznie przewyższającymi jakikolwiek inny stan.
Nowy Meksyk zgłosił 71 potwierdzonych przypadków odry na początku maja 2025 r., potwierdzonych przez Departament Zdrowia Nowego Meksyku.

Żywy wirus, żywe ryzyko: infekcje pojawiające się po kampaniach szczepień MMR podnoszą alarm

JonFleetwood.com na bieżąco aktualizuje listę niepokojących wzorców łączących zakażenia odrą z ostatnimi rządowymi kampaniami szczepień MMR w Ameryce Północnej:

Według producenta szczepionka MMR zawiera żywy wirus odry.
Żywy wirus odry zawarty w szczepionce MMR jest produktem eksperymentów laboratoryjnych typu gain-of-function (GOF), co oznacza, że został celowo zaprojektowany tak, aby zwiększyć jego zdolność do infekowania większej liczby ludzkich komórek niż może to zrobić wirus odry typu dzikiego i może zachować cechy, które umożliwiają przenoszenie i replikację zarówno u osób zaszczepionych, jak i niezaszczepionych.
Żywy wirus zawarty w szczepionce może być wydalany przez wiele tygodni od osoby zaszczepionej, potencjalnie zarażając osoby niezaszczepione. Badanie CDC z 1995 roku wykazało, że 83% zaszczepionych dzieci miało wirusa odry w moczu. Publikacja z kwietnia 2012 roku w recenzowanym czasopiśmie Paediatrics & Child Health donosi, że dziecko było badane po wystąpieniu nowej wysypki typu odry po otrzymaniu szczepionki przeciwko odrze, co oznacza, że zastrzyk może wywołać chorobę u zaszczepionych. Badanie kwasów nukleinowych potwierdziło, że “wirus odry typu szczepionkowego był wydalany z moczem [dziecka]”. Badanie przeprowadzone w 2014 roku w Clinical Infectious Diseases potwierdza, że osoby zaszczepione mogą przenosić odrę na wiele osób.
Nie ma żadnych recenzowanych badań, które potwierdzałyby, że wirus zawarty w szczepionce przeciwko odrze jest mniej zakaźny lub replikuje się u ludzi w mniejszym stopniu niż wirus typu dzikiego występujący w naturze, co oznacza, że urzędnicy służby zdrowia nie mają podstaw naukowych do twierdzenia, że szczep szczepionkowy stwarza mniejsze ryzyko przeniesienia wirusa na osoby niezaszczepione.
Twierdzenie, że wiele z tych przypadków odry jest spowodowanych wirusami odry typu dzikiego, a nie żywym wirusem zawartym w szczepionce, jest podważane przez fakt, że test PCR stosowany jako dowód zakażenia typem dzikim jest wiarygodny tylko w mniej niż 3% przypadków. Badania w Access Microbiology podkreślają, że standardowe testy PCR mogą nie rozróżniać szczepów szczepionkowych od szczepów typu dzikiego. CDC potwierdziło, że testy PCR często błędnie interpretują zakażenie wirusem szczepionkowym odry jako zakażenie szczepem dzikim: “Niezdolność tych paneli testowych do rozróżnienia między wirusem odry wywołującym chorobę a przypadkowym wykryciem RNA wirusa szczepionkowego odry może mieć znaczące konsekwencje w zakresie zgłaszania i reagowania na zdrowie publiczne, potencjalnie prowadząc do błędnej diagnozy zakażenia wirusem odry” – pisze CDC.
Wybuchy epidemii odry nastąpiły po rządowych kampaniach szczepień w Teksasie, Kanadzie i na Hawajach, budząc obawy o infekcje wywołane szczepionkami.
12-miesięczna dziewczynka z Michigan, która niedawno zaraziła się odrą, otrzymała szczepionkę MMR.
Najbardziej zaludnione i zaszczepione hrabstwo południowego Nowego Meksyku, Doña Ana, niedawno zgłosiło pierwsze zakażenie odrą po tym, jak stan prawie podwoił wskaźnik szczepień przeciwko odrze w porównaniu do ubiegłego roku.
Pierwszy potwierdzony przypadek odry w Wirginii w 2025 r. wystąpił u dziecka po tym, jak stanowe i lokalne służby zdrowia wydały wiele ogłoszeń dotyczących zdrowia publicznego, wzywających mieszkańców do zaszczepienia się MMR.
Zaledwie kilka tygodni po tym, jak Departament Zdrowia Publicznego stanu Illinois (IDPH) wprowadził “pulpit symulatora odry”, który miał skłonić uczniów i mieszkańców do przyjęcia szczepionek MMR, Illinois zgłosiło swój pierwszy potwierdzony przypadek odry w 2025 roku.
Departament Zdrowia Publicznego i Środowiska Kolorado niedawno potwierdził piąty przypadek odry w Kolorado w tym roku u dorosłego mieszkańca hrabstwa Denver ze zweryfikowaną dokumentacją szczepień przeciwko odrze (MMR).