Szczyt MSC 2026: Ultimatum Zełenskiego i plany wojenne Von der Leyen

Listen to this article

Podczas konferencji bezpieczeństwa w Monachium w 2026 r. z przemówień przywódców EUSSR wyłania się niepokojący scenariusz. Seria błędnych decyzji prowadzi kontynent do nowej wielkiej wojny, podobnej do tej, która miała miejsce ponad sto lat temu – I wojny światowej. Podobieństwa do okresu przedwojennego są alarmujące, a mimo to nasze elity nie chcą wyciągnąć wniosków z przeszłości.

Komentarz Chrisa Vebera.

Australijski historyk Christopher Clark w swojej książce „Śpiący chodzący – jak Europa wkroczyła w pierwszą wojnę światową” opisuje, jak europejskie mocarstwa popadły w katastrofę poprzez serię błędnych ocen, dyplomatycznych pomyłek i reakcji łańcuchowej w postaci przystąpienia do wojny. Clark dowodzi, że żadne państwo nie ponosi wyłącznej winy. Zamiast tego stałe sojusze i brak dalekowzroczności doprowadziły do eskalacji, która sprawiła, że zamach na arcyksięcia Franciszka Ferdynanda w 1914 r. przerodził się w wojnę światową. Decydenci działali „czujnie, ale ślepo”, kierowani iluzją szybkiej, szlachetnej wojny zakończonej zwycięstwem, nie dostrzegając konsekwencji. Dzisiaj ten schemat powtarza się w Brukseli, a właśnie także w Monachium. Europejskie „elity” ignorują lekcje historii i manewrują kontynentem w kierunku konfliktu z Rosją, który może doprowadzić do trzeciej wielkiej wojny.

Podstawę spirali eskalacji położył szef ukraińskiej junty Wołodymyr Zełenski, który zażądał przystąpienia Ukrainy do UE do 2027 roku. Zażądał, a nie poprosił. Zełenski stawia to jako warunek zgodzenia się na pokój. W Monachium zażądał od UE dostarczenia jeszcze większej ilości broni i zaostrzenia sankcji wobec Rosji. Przystąpienie Ukrainy do UE wciągnęłoby Unię w konflikt i stworzyło wrogą linię frontu wobec Rosji, co wiązałoby się z nieprzewidywalnym ryzykiem.

Atak na zasadę jednomyślności

Pierwsza przewodnicząca Rady Najwyższej EUSSR, Ursula von der Leyen, podchwyciła temat i rozwinęła tę historię. W swoim przemówieniu w Monachium 15 lutego 2026 r. zażądała nie tylko masowego zbrojenia pod jej kierownictwem, ale także przekazania 800 mld euro zaprzyjaźnionym firmom zbrojeniowym. Von der Leyen wyraźnie opowiedziała się za zniesieniem zasady jednomyślności w polityce zagranicznej i bezpieczeństwa: „Musimy podejmować szybsze decyzje. A to może oznaczać, że będziemy w większym stopniu opierać się na kwalifikowanej większości głosów niż na jednomyślności. Nie musimy w tym celu zmieniać traktatu. Musimy tylko wykorzystać traktat, który już mamy”.

W ten sposób pozbawiłaby ona kraje takie jak Węgry czy Austria możliwości odmowy udziału w wojnie. Szczególnie wymowne było jej podkreślenie klauzuli o wzajemnej pomocy zawartej w traktacie UE, art. 42.7, która nakazuje wzajemną pomoc w przypadku agresji. „Uważam, że nadszedł czas, aby ożywić europejską klauzulę o wzajemnej pomocy. … Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego” – powiedziała. Klauzula ta spowodowałaby eskalację obecnego lokalnego konfliktu na Ukrainie do wojny na skalę całej UE.

Współpraca w przypadku kolejnej wielkiej wojny

Klauzula ta prowadzi bezpośrednio do „przypadku pomocy”, czyli wielkiej wojny. Dzięki zniesieniu zasady jednomyślności Bruksela pod przewodnictwem von der Leyen mogłaby podjąć decyzję o interwencji zbrojnej bez możliwości zawetowania jej przez kraje niechętne wojnie. Austria nadal oficjalnie pozostaje neutralna, ale jest członkiem UE. Biorąc pod uwagę działania i ideologiczną upartość austriackiego rządu, pojawia się pytanie, czy Wiedeń uniknąłby udziału w wojnie. Austriacka minister spraw zagranicznych Meinl-Reisinger od dawna domaga się zakończenia neutralności i przystąpienia do NATO, co oznaczałoby wysłanie austriackich żołnierzy na front wielkiej wojny na wschodzie. Koalicja państw podżegających do wojny, na czele z Wielką Brytanią i krajami bałtyckimi, napędza ten rozwój sytuacji. Komisarz UE ds. zagranicznych Kaja Kallas uznała zwycięstwo nad Rosją za niezbędny warunek wstępny, aby zmusić do kapitulacji również Chiny. To cesarska mania w końcowej fazie.

Przywódcy EUSSR nie pracują tutaj nad pokojem, ale nad eskalacją konfliktu. Po załamaniu się ich narracji dotyczącej klimatu, koronawirusa i migracji, gdzie obietnice zielonego dobrobytu i kolorowego bezpieczeństwa zakończyły się chaosem gospodarczym i napięciami społecznymi, wojna wydaje się być dla nich ostatnią deską ratunku, aby utrzymać się przy władzy. Elity w Brukseli, wspierane przez takie postaci jak brytyjski premier Keir Starmer, budują machinę wojenną. Przemysł UE ma zostać przestawiony na produkcję broni, z „biurem innowacji UE w Kijowie” (nie, to nie żart). Volkswagen ma produkować czołgi i samoloty zamiast samochodów. Niemiecki przemysł rośnie obecnie (minimalnie) tylko dzięki finansowanej z podatków produkcji broni. Dokąd zmierza ten rozwój, jest oczywiste.

My, obywatele, musimy się obudzić. Wojna nie jest odległą możliwością na horyzoncie, ale wydaje się być realnym krokiem mającym na celu dalsze zabezpieczenie władzy naszych samowolnych elit. Podobieństwa do roku 1914 są zbyt oczywiste. Błędne decyzje, sojusze prowadzące do automatycznego przystąpienia do wojny i całkowita ślepota na konsekwencje. Jeśli żądanie Zełenskiego dotyczące przystąpienia do UE zostanie spełnione, jeśli plany von der Leyen zostaną zrealizowane, a w konsekwencji zostanie wprowadzony obowiązek udzielania pomocy, Europa stanie na krawędzi przepaści. Nawiasem mówiąc, w 1914 roku nikt z uczestników nie był w stanie przewidzieć, jaki będzie wynik wojny. Podobnie jak obecnie von der Leyen i spółka wierzą, że wojna ich nie dotknie i że po jej zakończeniu nadal będą siedzieć mocno w siodle. Musimy powstrzymać naszych autokratycznych lunatyków, zanim doprowadzą nas wszystkich do zguby.

Źródło: https://report24.news/msc-2026-selenskyjs-ultimatum-und-von-der-leyens-kriegsplaene/