Prawnik domaga się jednoznacznego sprzeciwu wobec międzynarodowych przepisów zdrowotnych WHO

Listen to this article

Przyjęcie nowych Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych (IHR) WHO w Austrii zostało odroczone, ale nie uchylone. Decyzja należy do parlamentu. Prawnik Christian Presoly potępia brak dyskusji na ten temat w polityce i mediach oraz wzywa do jego wyraźnego odrzucenia w świetle oczywistych problemów IHR. Ostrzega: Austria powinna podejmować własne decyzje zdrowotne!

Komentarz gościnny prawnika Christiana Presoly’ego:

Dlaczego Austria musi zdecydować teraz

W czerwcu 2024 roku 77. Światowe Zgromadzenie Zdrowia (WHA) WHO przyjęło zmienione Międzynarodowe Przepisy Zdrowotne WHO (IHR), ignorując zasady proceduralne IHR oraz w formalnych naruszeniach prawnych zasad proceduralnych WHA. Wiele przepisów IHR dotyczy nie tylko szczegółów technicznych, ale jest bardzo problematycznych i po prostu nie do przyjęcia. W lipcu 2025 roku Austria sprzeciwiła się planowanym zmianom w Międzynarodowych Przepisach Zdrowotnych (IHR) WHO – ale nie z powodów merytorycznych. Okazało się raczej, że ten międzynarodowy traktat, obowiązujący od 2005 roku, nigdy nie został przedstawiony austriackiemu parlamentowi do zatwierdzenia. To poważne pominięcie w parlamencie, ponieważ oznacza, że IHR nawet nie weszła w życie w Austrii w 2005 roku.

Parlament ma więc teraz podjąć decyzję o przyjęciu MZUhp – decyzję o dalekosiężnych konsekwencjach i wymagającą krytycznej analizy IPC. Jednak z kilkoma godnymi pochwały wyjątkami, temat ten nie jest poruszany ani w polityce, ani w mediach. IHR nie jest traktatem pandemicznym, lecz odrębną umową. Dlatego tym ważniejsze jest przyjrzenie się temu międzynarodowemu traktatowi tutaj:

Problem: Koncentracja władzy bez kontroli

IHR ma na celu zapobieganie transgranicznemu rozprzestrzenianiu się chorób. Tyle z celu. Jednak wdrożenie pokazuje inny obraz: Dyrektor Generalny WHO samodzielnie decyduje, czy pandemia jest i jakie środki należy podjąć. Istnieją organy doradcze, ale Dyrektor Generalny wybiera ich członków, ustala kadencję i ma ostateczną decyzję. Nie istnieje ani sąd, ani niezależny panel ekspertów, który mógłby rozpatrywać jego decyzje.

Jeszcze bardziej problematyczne: Dyrektor Generalny korzysta z pełnego immunitetu i nie może ponieść odpowiedzialności za jakiekolwiek przewinienia – nawet w przypadku wyraźnie nieuzasadnionego wpływu lub poważnych błędów.

Dlaczego tak wiele władzy przypada jednostce, a nie większemu, niezależnemu zespołowi wykwalifikowanych pracowników służby zdrowia?

Problem finansowania: Kto płaci, ten decyduje

Odpowiedź tkwi w strukturze finansowania WHO (dostępnej na stronie WHO): tylko 12% pochodzi ze stałych wpłat państw członkowskich, podczas gdy aż 75% pochodzi z darowizn przeznaczonych od prywatnych darczyńców.

Przeznaczone oznacza: darczyńca decyduje, na co zostaną wykorzystane jego pieniądze. WHO jest więc w dużej mierze zależna finansowo, a darczyńcy mają ogromny wpływ na organizację i jej decyzje.

Konflikt interesów jest oczywisty: główni darczyńcy zwykle mają powiązania z sektorem opieki zdrowotnej i przemysłem farmaceutycznym. Dla nich ogłoszenie pandemii jest ekonomicznie bardzo atrakcyjne. Podczas gdy normalne zatwierdzenie leku wymaga od 10 do 15 lat testów, zatwierdzenie awaryjne podczas pandemii skraca ten czas do zaledwie 3 do 6 miesięcy. To już świetna zachęta do promowania ogłoszenia pandemii…

Jednak to skrócenie oznacza nie tylko znaczne oszczędności przy zatwierdzaniu leków, ale także fakt, że leki i szczepionki trafiają na rynek, których długoterminowe efekty były rzadko testowane. Planowane testy bezpieczeństwa są skutecznie podważane – populacja staje się więc obiektem testowym. Czy naprawdę tego chcemy?

Połączenie łatwo wpływającej osoby na szczycie, jej finansowej zależności od darczyńców ukierunkowanych na interesy oraz braku mechanizmów kontroli tworzy więc system, w którym interesy ekonomiczne mogą dominować nad światowym zdrowiem, a to i tak należy odrzucić.

Najnowsze poprawki: Znak ostrzegawczy

WHO ujawniła również swoje prawdziwe priorytety w najnowszych propozycjach poprawek do IHR. Plan zakładał dalsze rozszerzenie uprawnień Dyrektora Generalnego z wyraźnie wiążącymi uprawnieniami wobec państw członkowskich, a także całkowite zniesienie stosowania praw człowieka w przypadku pandemii i dalekosiężnych przepisów cenzury.

Szczególnie niepokojące: w rzeczywistości celem było całkowite wyeliminowanie praw człowieka jako naszych najważniejszych podstawowych praw i wolności w przypadku pandemii, w tym prawa do integralności fizycznej, zakazu niewolnictwa, ochrony przed arbitralnymi aresztowaniami, uczciwego procesu, wolności słowa i zgromadzeń. Dopiero po masowych protestach kilku państw członkowskich propozycja ta została wycofana.

Ale sam fakt, że takie żądanie w ogóle zostało złożone, jest sygnałem alarmowym. Organizacja, która miała służyć światowej ochronie zdrowia, próbowała zlikwidować nasze podstawowe prawa do ochrony i wolności. Takie podejście dalekie jest od budowania zaufania i rodzi poważne pytania o rzeczywiste cele WHO.

Co byłoby potrzebne zamiast tego

Międzynarodowa współpraca zdrowotna jest niezbędna – wirusy nie znają granic. Ale potrzebuje fundamentalnych reform. Zamiast pojedynczej osoby, powinno podjąć decyzję co najmniej 20 do 30 wykwalifikowanych ekspertów. Potrzebne są niezależne organy kontrolne, aby zapewnić przegląd i odpowiedzialność za decyzje. Finansowanie powinno być przeznaczone i wieloletnie, ponieważ to jedyny sposób, by zapobiec nieuzasadnionemu wpływowi. I oczywiście prawa człowieka muszą być przestrzegane, zwłaszcza w czasach kryzysu.

Podsumowanie: Austria musi pozostać samostanowiąca

IHR w obecnej formie przyznaje dalekosiężne uprawnienia jednej osobie będącej pod ogromnym wpływem prywatnych darczyńców – bez kontroli i bez konieczności ponoszenia odpowiedzialności za błędne decyzje. To musi zostać stanowczo odrzucone!

Austria powinna podejmować własne decyzje zdrowotne – na podstawie własnych ekspertów, dla dobra własnej ludności i bez wpływu interesów ekonomicznych prywatnych darczyńców. To samo, i to szczególnie prawdziwe, w przypadku pandemii.

Dlatego zdecydowane NIE dla IGV w obecnej formie!

Politycy muszą teraz zrozumieć, że nie chodzi o izolacjonizm, ale o ochronę demokratycznych procesów decyzyjnych i podstawowych praw. Współpraca międzynarodowa – tak, ale nie kosztem naszej samostanowczości, a już na pewno nie kosztem oddania się w ręce prywatnych inwestorów.

Źródło: https://report24.news/rechtsanwalt-fordert-klares-nein-zu-internationalen-gesundheitsvorschriften-der-who/