Aby umożliwić „przyjęcie” traktatu pandemicznego, WHO tworzy zasady na bieżąco

Listen to this article

Projekt porozumienia Światowej Organizacji Zdrowia w sprawie pandemii został przedstawiony 78. Światowemu Zgromadzeniu Zdrowia („WHA”) do przyjęcia w tym tygodniu. Jednak to „przyjęcie” nie jest tym, czym się wydaje.

Krytyczna część porozumienia, system dostępu do patogenów i podziału korzyści („PABS”), okazuje się kontrowersyjna i nadal wymaga negocjacji. Tak więc, aby umożliwić „przyjęcie” porozumienia w sprawie pandemii w bieżącym tygodniu, WHO opracowała obejście – WHO tworzy zasady na bieżąco.

WHO mówi teraz, że jeśli kraje zgodzą się „przyjąć” porozumienie w sprawie pandemii na WHA, porozumienie zostanie zdeponowane u Tedrosa Adhanoma Ghebreyesusa, aby kraje mogły je podpisać. Jednak podpisanie porozumienia nie będzie możliwe w najbliższym czasie.

Jeśli zostanie ono „przyjęte”, kraje muszą powiadomić Tedrosa, czy zamierzają zaakceptować porozumienie w sprawie pandemii w ciągu 18 miesięcy od WHA. Państwa członkowskie mogą jednak podpisać porozumienie w sprawie pandemii dopiero po przyjęciu przez przyszłe WHA załącznika do budzącego wiele kontrowersji systemu PABS.

Od momentu, gdy państwo członkowskie podpisze porozumienie w sprawie pandemii, oczekuje się, że nie będzie go podważać. Czy oznacza to, że nie mogą wypowiadać się przeciwko niemu lub go krytykować? Czy WHO stosuje odgórne podejście do cenzurowania rządów, urzędników i doradców? Czy WHO oczekuje również, że rządy, które podpiszą porozumienie, zapewnią, że ich obywatele również nie będą podważać porozumienia w sprawie pandemii? Cenzura jest pierwszym sygnałem, że dzieje się coś złego.

Po podpisaniu umowy pandemicznej państwa członkowskie muszą następnie podjąć odpowiednie działania w swoich krajach w celu ratyfikacji lub przyjęcia umowy, aby weszła ona w życie. Na przykład w Wielkiej Brytanii ustawa o zdrowiu publicznym (kontroli chorób) [1984] przyznaje sekretarzowi stanu ds. zdrowia i opieki społecznej, obecnie Wesowi Streetingowi, uprawnienia do przyjęcia lub nadania mocy prawnej takiej umowie bez odwoływania się do kogokolwiek innego. Aby powstrzymać realizację nikczemnego programu pandemicznego WHO w Wielkiej Brytanii, sekcja ustawy przyznająca Streetingowi tę władzę, sekcja 45, musi zostać uchylona.

Poniżej Meryl Nass dzieli się artykułem opublikowanym przez Health Policy Watch i przedstawia kilka komentarzy na temat „chaotycznego bałaganu”, który tworzy WHO oraz podstępnych zmian w procesie głosowania, aby umożliwić „przyjęcie” traktatu pandemicznego na przyszłotygodniowym WHA.

Uwaga: Porozumienie w sprawie pandemii było przez lata nazywane różnymi nazwami. Było również określane jako traktat pandemiczny, porozumienie pandemiczne i porozumienie w sprawie konwencji WHO + („WHO CA +”).

WHO nakreśla długą drogę przed wejściem w życie porozumienia w sprawie pandemii

Autor: Meryl Nass

Najwyraźniej biurokracja WHO zdecydowała, że będzie w stanie głosować nad traktatem pandemicznym na tym spotkaniu WHA, nawet zanim dojdzie do (wymaganego przez traktat) porozumienia PABS w sprawie biblioteki wypożyczania patogenów – ale wtedy nie będą akceptować ratyfikacji, dopóki załącznik PABS nie zostanie zatwierdzony w przyszłości. W ten sposób nie stracą impetu. Pamiętasz, jak negocjatorzy mówili o traktacie pandemicznym: „Nic nie jest postanowione, dopóki wszystko nie zostanie postanowione”? Cóż, zostało to odrzucone jak gorący ziemniak.

Ale jak już mówiłem, lalkarze WHO nienawidzą głosowań. Tak więc, jak przypuszczałem, biurokraci stwierdzili, że chociaż do przyjęcia traktatu wymagane jest głosowanie 2/3 głosów, uważają, że zamiast tego wystarczy proces „konsensusu”. Są one dla nich znacznie łatwiejsze do zorganizowania.

Wyobrażam sobie, że biurokraci byli nieco zdenerwowani, ponieważ wielu z nich straciło pracę lub zostało przeniesionych do nowych miejsc pracy i nie wiedzą, czy otrzymają wynagrodzenie.

Są podstępni. Mieli zakończyć negocjacje traktatowe do tego miesiąca, ale było to niemożliwe z powodu (nie)porozumień PABS, więc stworzyli ten chaotyczny bałagan, w którym można głosować nad traktatem, ale nie można go ratyfikować, a tak naprawdę nie będzie on istniał, dopóki nie zostanie uzgodniona sekcja PABS.

Nie jestem pewien, czy wszystkie te machinacje są koszerne, ale żadne narody nigdy otwarcie nie narzekają, więc to właśnie zobaczymy w Genewie w ciągu najbliższych 2 tygodni.

Żadna z tych kwestii nie wymaga zwołania Konferencji Stron w celu ustalenia zasad funkcjonowania traktatu. Tak więc, członkowie będą podpisywać dokument, którego faktyczna treść pozostaje nieznana. Nieważne; zanim wejdzie w życie, wszyscy ci dyplomaci będą już na innych stanowiskach.

Poniższy artykuł przedstawia chronologię wejścia w życie traktatu z jeszcze większą liczbą zwrotów akcji. Nie do końca to rozumiem. W każdym razie traktat ten jest bardzo odległy, o ile w ogóle zostanie zawarty.

Miejmy nadzieję, że za prezydenta Trumpa zostanie wynegocjowany prawdziwy traktat zakazujący zysku z funkcji i naprawdę powstrzymujący pandemie. Wiem, że ludzie nad tym pracują.

WHO nakreśla długą drogę przed wejściem w życie porozumienia w sprawie pandemii

Radośni i wyczerpani członkowie Międzyrządowego Organu Negocjacyjnego INB pozują po maratonie rozmów na temat porozumienia w sprawie pandemii, które ostatecznie zakończyły się porozumieniem we wczesnych godzinach porannych 16 kwietnia.

Ostateczny projekt porozumienia w sprawie pandemii na Światowe Zgromadzenie Zdrowia („WHA”) został opublikowany przez Światową Organizację Zdrowia („WHO”) w środę – wraz z dokumentem określającym długą drogę, jaką państwa członkowskie muszą jeszcze pokonać, zanim zostanie ono wprowadzone w życie.

Jest to następstwem historycznego porozumienia osiągniętego w sprawie tekstu we wczesnych godzinach 16 kwietnia po trzech latach rozmów na temat tego, jak zapobiegać, przygotowywać się i radzić sobie z przyszłymi pandemiami w sprawiedliwy sposób – w przeciwieństwie do tego, co wydarzyło się podczas pandemii COVID-19, kiedy bogate narody gromadziły szczepionki kosztem krajów o niskich i średnich dochodach.

Dokument proceduralny nakreślający kroki do przyjęcia, które zostanie przeprowadzone zgodnie z art. 19 konstytucji WHO, jest otrzeźwiającą lekturą.

Chociaż do przyjęcia porozumienia potrzeba dwóch trzecich głosów, „przyjęcie tekstu w drodze konsensusu automatycznie spełnia ten wymóg”, zauważono w dokumencie.

Gdy WHA przyjmie porozumienie w drodze rezolucji, zostanie ono zdeponowane u Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, który zapewni jego przygotowanie w różnych językach do podpisu.

Oczekuje się, że państwa członkowskie powiadomią Dyrektora Generalnego WHO, czy zamierzają zaakceptować porozumienie w ciągu 18 miesięcy od jego przyjęcia przez WHA.

Jeszcze więcej negocjacji w sprawie PABS

Jednak podpisanie porozumienia pandemicznego przez państwa członkowskie nastąpi dopiero po przyjęciu załącznika dotyczącego budzącego wiele kontrowersji systemu dostępu do patogenów i podziału korzyści (PABS) – mechanizmu wymiany informacji na temat patogenów o potencjale pandemicznym oraz wszelkich możliwych korzyści (takich jak szczepionki i środki terapeutyczne), które mogą wynikać z dzielenia się tymi informacjami.

Załącznik ten – zwany instrumentem PABS – musi jeszcze zostać wynegocjowany i dotyczy szeregu kwestii, w tym „przepisów regulujących system PABS, definicji patogenów o potencjale pandemicznym oraz materiałów i informacji sekwencyjnych PABS, zasad, charakteru prawnego, warunków i wymiarów operacyjnych”.

Oznacza to, że puszka z robakami PABS zostanie ponownie otwarta w nadchodzących miesiącach, a państwa członkowskie po raz kolejny będą musiały znaleźć porozumienie w tej wysoce spornej kwestii.

Dopiero po uzgodnieniu załącznika porozumienie WHO w sprawie pandemii zostanie otwarte do podpisu przez głowy państw.

Ale nawet po podpisaniu porozumienia przez głowy państw, kraje nie są związane jego postanowieniami.

Zamiast tego, podpisując umowę, głowa państwa „wyraża polityczną aprobatę dla danego traktatu i budzi oczekiwanie, że sygnatariusz we właściwym czasie podejmie odpowiednie działania krajowe, aby stać się umawiającą się stroną”.

Jednak przed krajową ratyfikacją oczekuje się, że państwa członkowskie, które podpisały traktat, nie będą podważać porozumienia.

Oczekuje się, że kraje, które ratyfikowały porozumienie w sprawie pandemii, złożą dokumenty ratyfikacyjne u Sekretarza Generalnego ONZ, a gdy zrobi to 60 krajów, wejdzie ono w życie i odbędzie się pierwsza Konferencja Stron.

Cały proces prawdopodobnie potrwa kilka lat, w czasie których świat może ogarnąć kolejna pandemia.

Źródło: https://expose-news.com/2025/05/16/who-is-making-up-the-rules-as-it-goes-along/